ΠΡΕΜΙΕΡΑ ΜΕ ΤΗ «ΜΗΔΕΙΑ» ΣΤΗ ΔΩΔΩΝΗ ΚΑΙ ΤΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΑΡΧΑΙΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ - Έρωτας της βαρβαρότητας και της αθανασίας
Κύριο

24 Ιούλιος 2017

Με πολύ κόσμο Σάββατο και Κυριακή η παράσταση του Δημοτικού Περιφερειακού Θεάτρου Ιωαννίνων και του Θεάτρου Τέχνης «Κάρολος Κουν»

 

 

Οι κατάμεστες κερκίδες και το θερμό χειροκρότημα στο τέλος, έδωσαν το Σάββατο το βράδυ στο αρχαίο θέατρο της Δωδώνης, το καλύτερο καλωσόρισμα τόσο στη «Μήδεια» που ξεκινάει την πορεία της στις σκηνές της χώρας, όσο και στο Φεστιβάλ Αρχαίου Δράματος που θεσπίσθηκε φέτος για να κάνει… συνήθεια ξανά τη σχέση του κοινού με τον τραγικό λόγο στη Δωδώνη.

Η παράσταση που ανέβηκε και την Κυριακή, πάλι με μεγάλη συμμετοχή του κοινού, αποτελεί τη συνεργασία του Δημοτικού Περιφερειακού Θεάτρου Ιωαννίνων, του Θεάτρου Τέχνης «Κάρολος Κουν» και του Φεστιβάλ Αθηνών- Επιδαύρου. Και ευτύχησε να είναι μία παράσταση που ικανοποίησε τον κόσμο, με την πληρότητά της σε όλα τα επίπεδα, με τη σύγχρονη θεατρική ματιά, με την πολλή δουλειά σε όλες τις πτυχές που φάνηκε στη σκηνή.

 

Η πρεμιέρα

 

Η πρεμιέρα του Σαββάτου είχε όλα τα χαρακτηριστικά μίας επίσημης πρώτης. Μεγάλη συμμετοχή του κοινού, το μεγαλύτερο μέρος του οποίου δεν είχε παρακολουθήσει ξανά παράσταση μετά το κλείσιμο του θεάτρου για τα έργα αποκατάστασης, «επώνυμες» παρουσίες, αλλά και εκπροσώπηση του πολιτικού κόσμο σε ανώτατο επίπεδο.

Η Υπουργός Διοικητικής Ανασυγκρότησης Όλγα Γεροβασίλη, η οποία εκπροσώπησε τον Πρωθυπουργό, ανέφερε σε δήλωσή της πως «ο πολιτισμός μας, όσα έχουμε να αναδείξουμε, αλλά και όσα έχουμε να δημιουργήσουμε και σήμερα, είναι μεγάλη δύναμη για τη χώρα και ένα από τα συγκριτικά μας πλεονεκτήματα» ενώ για το φεστιβάλ σημείωσε ότι αποτελεί «ένα πολύ μεγάλο βήμα που δείχνει την αγάπη που έχει αυτός ο τόπος για τα μνημεία του, γιατί η ιστορική μνήμη ενός λαού είναι προϋπόθεση για να πάει μπροστά».

Παρούσα και η Υπουργός Πολιτισμού, Λυδία Κονιόρδου, που διάλεξε τη Δωδώνη για να δει το έργο αν και θα ανέβει και στην Επίδαυρο στις 4-5 Αυγούστου στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών. «Γι’ αυτή την παράσταση συνεργάστηκαν τρεις ιστορικοί φορείς του πολιτισμού: το Θέατρο Τέχνης, το ΔΗΠΕΘΕ Ιωαννίνων και το Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου. Η ένωση των δυνάμεων, μπορεί να δώσει μια καινούργια δυναμική στον πολιτισμό. Mπορεί να εκτινάξει το αρχαίο δράμα και τον πολιτισμό πέρα από στενά πλαίσια ενός φορέα. Το θεωρώ πολύ σημαντικό και γι’  αυτό θέλησα να παρακολουθήσω την παράσταση εδώ και όχι στην Επίδαυρο, ώστε να υπογραμμίσω αυτό ακριβώς το ιστορικό γεγονός», σημείωσε χαρακτηριστικά.

Το κοινό καλωσόρισε ο Δήμαρχος Ιωαννίνων, Θωμάς Μπέγκας, έχοντας στο πλευρό του την πρόεδρο του ΔΗΠΕΘΕ Ιωαννίνων, Αλέκα Βακαλοπούλου. «Ο πολιτισμός είναι το φως στην πιο δύσκολη περίοδο της χώρας μας. Ο πολιτισμός, η εξωστρέφεια, ο κοσμο-πολιτισμός, ταιριάζουν σ’ αυτόν τον τόπο, στα Γιάννενα και τη Δωδώνη κι εμείς ως Δήμος Ιωαννιτών επενδύουμε σε αυτά» τόνισε ο Δήμαρχος.

Με την «Μήδεια» άνοιξε η αυλαία του Φεστιβάλ Αρχαίου Δράματος που εγκαινιάζει φέτος το ΔΗΠΕΘΕ Ιωαννίνων  σε συνεργασία με την Εφορεία Αρχαιοτήτων Ιωαννίνων, «ανεβάζοντας ψηλά τον πήχη και φιλοδοξώντας να εδραιωθεί στην Ήπειρο ένας θεσμός  με βάση τα διεθνή πρότυπα», όπως δήλωσε η κ. Βακαλοπούλου.

 

 

Η παράσταση

 

Η «Μήδεια», από τις πιο γνωστές τραγωδίες του Ευριπίδη, με μία ιστορία που προκαλεί πάντα το ενδιαφέρον και τις δημόσιες συζητήσεις, ανέβηκε στην παράσταση που σκηνοθέτησε η Μαριάννα Κάλμπαρη, μέσα από σύγχρονες προσεγγίσεις σε κάθε επιμέρους πλευρά της, αναδεικνύοντας όμως το λόγο, αυτόν τον χειμαρρώδη και τόσο ζωντανό λόγο που εξασφαλίζει η μετάφραση του Γ. Χειμωνά.

Όλα τα στοιχεία, όλες οι πλευρές της παράστασης, λειτούργησαν συνεκτικά, δίνοντας στον θεατή την αίσθηση ότι αφενός προσέγγισε ολοκληρωμένα το έργο και αφετέρου ότι είχε μία σύγχρονη, μοντέρνα θεατρική εμπειρία.

Πολλές ήταν οι καλές στιγμές. Η ανάδειξη κεντρικών θεμάτων του έργου και της προσέγγισής του, όπως η «αθανασία» του έρωτα, το τέλος της σχέσης ενός ζευγαριού που για άλλα είχαν ξεκινήσει κι αλλιώς κατέληξαν, το πάθος ως ο δρόμος για το θείο και η εξουσία ως ο κατήφορος για τη μικρότητα. Τέτοιες πλευρές του έργου φαίνονται πάντα μέσα από την υποκριτική δύναμη των ηθοποιών και δεν θα μπορούσε κάποιος να μην ξεχωρίσει τόσο το σθένος της Μαρίας Ναυπλιώτου που σηκώνει το βάρος στον κεντρικό ρόλο, σε συνδυασμό με το άλλο της «πρόσωπο» την Βάρβαρη της Αλεξάνδρας Καζάζη, όσο και με την ευαισθησία που έβγαλε η Θεοδώρα Τζήμου ως Γλαύκη.

Οι πραγματικά εντυπωσιακοί φωτισμοί της Στέλλας Κάλτσου έδεσαν δραματουργικά, ενώ την έκπληξη έκαναν η μουσική και τα πολύ όμορφα τραγούδια του Παναγιώτη Καλατζόπουλου που ήταν και ο ίδιος στη σκηνή με τους μουσικούς του, δίνοντας ανάσα στους θεατές, αλλά κυρίως λειτουργώντας ως μία τρυφερή αντίστιξη στην βαρβαρότητα που ξεσπούσε στην εξέλιξη του έργου.

 

Η αθανασία του έρωτα

 

Η «Μήδεια» της Μαριάννας Κάλμπαρη δεν περιορίζεται στα βασικά σχήματα του έργου όπως το γνωρίζουμε, όπως η «πληγωμένη» από έρωτα Μήδεια ή η εκδίκηση μιας γυναίκας που περιθωριοποιείται. Θέτει ερωτήματα για τα υλικά από τα οποία φτιάχνεται ο έρωτας και πώς συνδέεται με τη μυθολογική εξέλιξη του ανθρώπου, εξετάζει τη βαρβαρότητα, πιο βαθιά από τα ίχνη που αφήνει η έκφραση της οργής, ορίζει το πλαίσιο της εξουσίας ως έναν τόπο που καθηλώνει τον άνθρωπο, τον «άνδρα» μόνον αυτόν εκφραστή της ισχύος αλλά και αδύναμο εντέλει να υπερβεί τον εαυτό του.

Ο Ιάσονας, ο άνδρας, ο  ήρωας που έφτασε ως την άκρη του κόσμου για να κερδίσει την αθανασία, τώρα σέρνεται στα πόδια της εξουσίας και παλεύει για τα επίγεια αγαθά των βασιλέων και του χρήματος. Χάνοντας το δρόμο του ως ήρωας, βρίσκει καταφυγή σε όσα ικανοποιούν τους «θνητούς», το χρήμα και τη δόξα στην πόλη, που τον παρακολουθεί κυριολεκτικά εντός της σκηνής, με όλους τους ήρωες να βλέπουν τα δρώμενα, απόδειξη ότι η ιστορία της Μήδειας δεν είναι μία ακόμα ιστορία, αλλά κομμάτι του κοινωνικού γίγνεσθαι και των συλλογικών διαδρομών.

Κι εκείνη, η Μήδεια, η πριγκίπισσα με τις άπειρες δυνάμεις, που έκανε τα πάντα για αυτόν τον άνδρα, που έμεινε χωρίς πατρίδα, που σκότωσε, που θυσίασε, για να είναι μαζί του, μένει άφωνη μπροστά στη μεταστροφή του.

Τι τους ενώνει πια, αν δεν είναι η αθανασία του έρωτα; Τι μπορεί να τους κάνει να ζήσουν μαζί, αν δεν είναι η μεγάλη περιπέτεια που γνωρίζουν μόνο όσοι μύρισαν την ανάσα του θεριού.

Άνδρες υποταγμένοι στο εγώ τους, ικανοποιημένοι μόνο όταν κατέχουν τον θρόνο του πλούτου και της κυριαρχίας, άνδρες διαρκώς ανικανοποίητοι, σαν κακομαθημένα παιδιά, που δεν μπορούν να μιλήσουν τη γλώσσα της αλήθειας και οι λέξεις της υποκρισίας βγαίνουν σαν δύσκαμπτοι φθόνοι από το στόμα τους, ακριβώς για να μπορούν να ακούγονται με μια κάποια αίσθηση από το χαμένο κύρος  τους, άνδρες νευρόσπαστα, χωρίς υπόσταση.

Και γυναίκες όχι μόνο αναγκασμένες να υποταχθούν γιατί θα μείνουν φτωχές και ανέστιες, πρόσφυγες σε τόπο που τις αποδιώχνει, αλλά και δέσμιες ενός κόσμου ρεαλιστικών στοχεύσεων και γειωμένων επιθυμιών, τόσο που να μη τους θυμίζει σε τίποτα πια τα υλικά από τα οποία φτιάχτηκαν οι άνθρωποι, τα υλικά του ονείρου και της περιπέτειας, αποσπασμένες, ακρωτηριασμένες λες από την ίδια την ψυχή τους που φωνάζει με κραυγές ότι θέλει να ζήσει.

Η Μήδεια, μην μπορώντας να μιλήσει πια, μην έχοντας τίποτα άλλο να πει πλέον σε αυτό το βασίλειο της αφωνίας, θα απεκδυθεί κάθε τι ανθρώπινου, αυτή η βάρβαρη που δεν της αναγνωρίζεται ούτε καν το θέλω της για τον άνδρα που ερωτεύτηκε  και με μία χειρονομία που σπάει και τα τελευταία όρια, θα δείξει πόσες όψεις μπορεί να έχει το παράλογο του έρωτα.

Αν δεν υπάρχει ο έρωτας, μπορεί να μην υπάρχει και τίποτα. Και ποιος είναι έτοιμος να ζήσει με το τίποτα; Ή μήπως υπάρχουν πολύ περισσότεροι που βολεύονται με αυτό το τίποτα, με τη σιωπή, από όσοι νομίζουμε;

 

Οι συντελεστές

 

Οι συντελεστές της παράστασης είναι:

Μετάφραση: Γιώργος Χειμωνάς, Σκηνοθεσία: Μαριάννα Κάλμπαρη, Δραματουργική επεξεργασία: Μαριάννα Κάλμπαρη, Έλενα Τριανταφυλλοπούλου, Σκηνικό  κοστούμια: Κωνσταντίνος Ζαμάνης, Μουσική σύνθεση: Παναγιώτης Καλαντζόπουλος, Κίνηση: Μαρίζα Τσίγκα, Σχεδιασμός φωτισμών: Στέλλα Κάλτσου.

Α’ Βοηθός σκηνοθέτη: Κατερίνα Γεωργουδάκη, Β’ Βοηθός σκηνοθέτη: Μαριλένα Μόσχου, Βοηθός συνθέτη: Βάϊος Πράπας, Μουσική διδασκαλία: Κωνσταντίνος Ευστρατίου, Βοηθός σκηνογράφου: Μαρία Παπαδοπούλου, Βοηθός σχεδιαστή φωτισμών: Στέβη Κουτσοθανάση

Παίζουν με σειρά εμφάνισης: Θεοδώρα Τζήμου – Γλαύκη, Χάρης Φραγκούλης – Ιάσονας, Μαριάννα Κάλμπαρη – Τροφός, Αλεξάνδρα Καζάζου - Βάρβαρη

Σύρμω Κεκέ - Γυναίκα της Κορίνθου Α΄, Ιωάννα Μαυρέα - Γυναίκα της Κορίνθου Β΄, Μαρία Ναυπλιώτου – Μήδεια, Αλέξανδρος Μυλωνάς – Κρέοντας, Γεράσιμος Γενατάς – Αιγέας, Κωνσταντίνα Τάκαλου – Άγγελος, Χορός: Λήδα Κουτσοδασκάλου, Βασιλίνα Κατερίνη, Μάριος Κρητικόπουλος, Ευθύμης Χαλκίδης, Αλέξανδρος Σκουρλέτης.

Μουσικοί επί σκηνής: Παναγιώτης Καλαντζόπουλος (κιθάρα), Κλέων Αντωνίου (ηλεκτρική κιθάρα), Βάϊος Πράπας (μπάσο – κρουστά), Κωνσταντίνος Ευστρατίου (μεταλλόφωνο- ακορντεόν).

ΦΙΛΗΜΩΝ ΚΑΡΑΜΗΤΣΟΣ

Τηλ.: 26510 23657 - 76655
Στρατάρχου Παπάγου 36
Ιωάννινα, Greece
info@epirusonline.gr

Χρήσιμα Links

 
Χρησιμοποιούμε cookie για την εξατομίκευση περιεχομένου και διαφημίσεων, την παροχή λειτουργιών κοινωνικών μέσων και την ανάλυση της επισκεψιμότητάς μας. Cookie policy. I accept cookies from this site. Agree