Αθηνά Τσικνιά : «Να έρθουμε πιο κοντά ο ένας στον άλλο, μην κλεινόμαστε στο καβούκι μας.»

24 Νοέμβριος 2016

Συνέντευξη : Χριστόφορος Παυλάκης

Με αφορμή την επιστροφή της «εποχής του κυνηγιού» στην αυλή του Θυμωμένου Πορτραίτου για τον δεύτερο κύκλο παραστάσεων, είχαμε την ευκαιρία να συνομιλήσουμε με την Αθηνά Τσικνιά, μία από τους κύριους

αυτουργούς πίσω από την συγκεκριμένη μαύρη κωμωδία του Γιάννη Σκαραγκά. Η Αθηνά, η οποία πρωταγωνιστεί και σκηνοθετεί από κοινού με την Γιάννα Κούλα, μας μιλά για την απόφαση να συνεχιστούν οι παραστάσεις, για τον ρόλο της, για το ιδιαίτερο είδος του Bar Theater και για το μήνυμα που η «εποχή του κυνηγιού» περνά στον θεατή.

Μετά την μεγάλη επιτυχία και απήχηση της παράστασης τον Ιούνιο, η ομάδα επιστρέφει δριμύτερη με έναν δεύτερο κύκλο παραστάσεων. Πόσο εύκολο ήταν να πάρετε την απόφαση να συνεχίσετε και ποιοι είναι οι λόγοι που σας ώθησαν προς τα εκεί;

Όταν τελειώσαμε τον πρώτο κύκλο είχαμε την αίσθηση ότι δεν είχε ολοκληρωθεί. Είχε πάει τόσο καλά, που οι θεατές μας ρωτούσαν μανιωδώς αν θα συνεχίσουμε. Αρκετοί είχαν προσέλθει στον χώρο για να μας δούνε αλλά δεν κατάφεραν να βρούνε θέση. Τα σχόλια και οι κριτικές για την παράσταση ήταν τόσο θετικά, η ανταπόκριση των θεατών τόσο θερμή. Οπότε, δεν είχαμε παρά να την επαναλάβουμε χωρίς πολύ σκέψη.

Περίμενες τόσο μεγάλη ανταπόκριση από το κοινό ; Τι είναι αυτό που έφερε τελικά την μεγάλη επιτυχία και οδήγησε τις παραστάσεις στο να είναι sold out κάθε φορά ;

Πάντα έχεις το άγχος της επιτυχίας στις πλάτες σου όταν ξεκινάς κάτι. Αυτή τη φορά, όμως, πίστευα στην συγκεκριμένη παράσταση και την μεγάλη της ανταπόκριση. Όταν έχεις ένα κείμενο τόσο καλογραμμένο, έξυπνο και με χιούμορ, που μας εμπιστεύτηκε ο Γιάννης Σκαραγκάς, ο συγγραφέας του, μπορείς να επενδύσεις σε αυτό και να το απογειώσεις. Απαραίτητη προϋπόθεση είναι, φυσικά, να έχεις μια καλή ομάδα από συνεργάτες-συνοδοιπόρους που να μιλάτε την ίδια γλώσσα και που διακρίνονται για τον επαγγελματισμό τους. Αυτή την μαγιά λοιπόν την είχαμε και μου έδινε μια σιγουριά.

Υπήρξαν όμως και άλλοι παράγοντες που συνετέλεσαν στην μεγάλη επιτυχία. Δημιουργήσαμε μια πολύ δυνατή παράσταση που η ενέργεια της μεταφερόταν απλόχερα κατευθείαν στο κοινό, χωρίς παρεμβολές, με όλη την αλήθεια μας και, όταν συμβαίνει αυτό, η παράσταση παίρνει το δρόμο της, πηγαίνει από στόμα σε στόμα ότι είναι καλή. Η καλύτερη διαφήμιση είναι αυτή και το κοινό έχει ανάγκη από καλό θέατρο, το αναζητά. Το ευχάριστο περιβάλλον όπως η αυλή του Θυμωμένου Πορτραίτου και το ευχάριστο κλίμα μεταξύ μας δημιούργησε ένα γόνιμο έδαφος να πατήσουμε γερά και η παράσταση να ανθίσει. Επίσης η διαδραστικότητα με το κοινό έπαιξε τον ρόλο της στην επιτυχία. Κάναμε, δηλαδή, συμμέτοχο τον θεατή. Βέβαια, πολλοί παράγοντες συντελούν στην επιτυχία, μπορεί να ξεχνάω κάποιους, όπως για παράδειγμα το σωστό τάιμινγκ.

Αναφορικά με την λέξη sold out, αν και μας κάνει ιδιαίτερα χαρούμενους, εμένα δεν μου λέει τίποτα σαν καλλιτέχνη, διότι μπορείς με χίλιους δυο τρόπους να γεμίσεις μια αίθουσα. Πολλές παραστάσεις γεμίζουν αλλά δεν αφήνουν κανένα χνάρι στο μυαλό και στις ψυχές των ανθρώπων. Εδώ λοιπόν το κερδίσαμε αυτό, το κοινό ένοιωσε την παράσταση, τα λόγια των θεατών αναφερόταν στην ουσία, προβληματίστηκαν, ταυτίστηκαν και μην ξεχνάμε ότι πέρασαν καλά.

Στην μέχρι τώρα πορεία σου, έχεις συμμετάσχει σε πολλές και αξιόλογες δουλειές. Τι έχεις να μας πεις για την Πόπη, τον ρόλο σου στην «εποχή του κυνηγιού» ; Θεωρείς ότι ξεχωρίζει σε σχέση με άλλους ρόλους σου ;

Αυτό που συμβαίνει με μας τους ηθοποιούς είναι ότι τοποθετούμε όλους τους ρόλους που κάνουμε στο δικό τους ράφι μέσα στην ψυχή μας. Τους αγαπάμε όλους γιατί σε όλους δινόμαστε ολοκληρωτικά και ο καθένας είναι μοναδικός και κατέχει την θέση του.
Ο ρόλος της Πόπης ερμηνευτικά είχε τις δυσκολίες του και αυτό τον έκανε αρκετά ελκυστικό. Έκανα μεγάλη έρευνα, μελέτησα, προβληματίστηκα και πέρασα από διάφορα στάδια για να πλάσω αυτόν τον χαρακτήρα. Ρωτούσα. Έψαχνα να την βρω στους ανθρώπους, διάβαζα βιβλία, ερευνούσα διαδικτυακά να συναντήσω τα κομμάτια της, να τα ενώσω και εν τέλει να φτιάξω το παζλ. Δυσκολεύτηκα να πάρω ειλικρινείς απαντήσεις αλλά, όταν έβλεπαν την παράσταση πολλοί έβρισκαν κομμάτια τους στην Πόπη. Ένα μεγάλο ποσοστό ταυτιζότανε με την Πόπη, γυναίκες περισσότερο αλλά προς έκπληξή μου ταυτίστηκαν και πολλοί άντρες. Είναι ένας ιδιαίτερος ρόλος, τόσο ευαίσθητος χαρακτήρας. Νομίζω ότι θα την συναντήσουμε πολύ συχνά πια γύρω μας την Πόπη έτσι όπως έχει γίνει η ζωή μας.

Βέβαια ο «ρόλος» μου στην «Εποχή του Κυνηγιού» ήταν διπλός. Μιλάω για την σκηνοθεσία. Αυτό ήταν κάτι διαφορετικό, δεν το έχω ξανακάνει. Σκηνοθετήσαμε μαζί με την Γιάννα Κούλα την παράσταση. Η έρευνα και η μελέτη δεν έγινε μόνο για τον ρόλο μου αλλά και για της Πηνελόπης Δέλτα και για όλο το στήσιμο της παράστασης. Ξεχωρίζει λοιπόν για αυτόν τον λόγο σε σχέση με άλλες παραστάσεις. Και επίσης είναι ένας ρόλος που εγώ επέλεξα να παίξω.

Ο χαρακτήρας του θεάτρου, εκτός φυσικά από ψυχαγωγικός, είναι, όπως λέμε συνήθως και «διδακτικός». Ποιο είναι, λοιπόν, το μήνυμα που μένει στον θεατή της συγκεκριμένης παράστασης ; Ισχύει ότι μέσα από την κωμωδία μπορούν να μεταδοθούν καλύτερα τα μηνύματα ;

Δεν θα έλεγα διδακτικό τον χαρακτήρα του θεάτρου, δεν κουνάμε το δάχτυλο στον θεατή. Μέσα από την σύμβαση του θεάτρου μιλάμε για αξίες, για ιδανικά, του γυρνάμε τον καθρέφτη της ζωής να τον δει. Παρακολουθώντας μια παράσταση ο κάθε θεατής μπορεί να σταθεί σε κάτι διαφορετικό και να εισπράξει τα δικά του μηνύματα. Πιστεύω ένα μήνυμα που μένει από την «Εποχή του Κυνηγιού» είναι ότι δεν πρέπει να το βάζουμε κάτω παρ’ ότι μπορεί να βιώνουμε χιλιάδες αντιξοότητες ειδικά τώρα με την κρίση. Να εφευρίσκουμε τρόπους να στεκόμαστε στα πόδια μας. Να έρθουμε πιο κοντά ο ένας στον άλλο, μην κλεινόμαστε στο καβούκι μας. Κατά την άποψή μου, πάντως, τα μηνύματα μεταδίδονται αν είναι καλή η παράσταση, ό,τι είδος και αν είναι.

Είναι η δεύτερη Bar Theater δουλειά σου στην πόλη που στέφεται με μεγάλη επιτυχία. Θεωρείς ότι ταιριάζει αυτό το είδος με την ιδιοσυγκρασία των Ιωαννίνων ; Και, μήπως, το Bar Theater να είναι το μέλλον όχι μόνο στην πόλη, αλλά και γενικά;

Γεγονός είναι αυτό. Ζούμε σε μια πόλη με πληθώρα από μπαράκια. Το μπαρ είναι μια αφορμή επικοινωνίας μεταξύ μας. Βγαίνουμε ουσιαστικά για να έρθουμε σε επαφή με τον κόσμο, να μιλήσουμε με τους φίλους μας, να πούμε τα νέα μας, τον πόνο μας, τις χαρές μας, αλλά και να γλεντήσουμε. Εκεί χτυπάει η καρδιά της κάθε πόλης, εκεί θα ακούσεις εξομολογήσεις ή παρέες να σχεδιάζουν το μέλλον τους. Το θέατρο λοιπόν μπορεί να ζωντανέψει σε ένα τέτοιο χώρο.
Στο μπαρ ο θεατής είναι πιο χαλαρός, άνετος με το ποτό του και πολύ κοντά στον ηθοποιό, χωρίς να χάνεται κάτι από την μαγεία του θεάτρου. Όσων αφορά την δημιουργία και το στήσιμο της παράστασης δεν αλλάζει κάτι για εμάς Το μόνο που αλλάζει είναι ότι κατά την διάρκεια της παράστασης ο θεατής έχει την δυνατότητα να πιεί το ποτό του και να απολαύσει με την ίδια προσήλωση από πολύ κοντά τους ηθοποιούς.
Τα βλέμματα μας διασταυρώνονται συνεχώς και αυτό είναι το ωραίο. Παίρνεις κατευθείαν το feedback αυτού που δίνεις μέσα από την ψυχή σου. Και στο τέλος έχουμε την δυνατότητα και οι ηθοποιοί και οι θεατές να συζητήσουμε για την παράσταση και να εκφράσουμε τις σκέψεις μας. Θεωρώ ότι παντού μπορείς να παίξεις μια παράσταση, όπως και συνηθίζεται τα τελευταία χρόνια να φιλοξενείται σε εναλλακτικούς χώρους, bars, εγκαταλελειμμένα κτίρια, παλιά ξενοδοχεία, μουσεία, τρένα, σε σπίτια, σε πολυχώρους και έχει πολύ ενδιαφέρον. Ήταν, είναι και θα είναι στην φύση της θεατρικής πράξης και των ανθρώπων που ασχολούνται με αυτή να επιζητούν την επικοινωνία με τον θεατή και να αναζητούν νέους τρόπους για να την επιτύχουν.
Με ενδιαφέρει πολύ αυτή η πλευρά του θεάτρου που δεν επαναπαύεται στο σίγουρο και κλασσικό αλλά ψάχνει συνεχώς κάτι καινούριο. Το λέω και στους μαθητές μου αυτό. Να μην επαναπαύονται σε αυτά που μαθαίνουν ή που ήδη ξέρουν ή που κάνουν, να αμφισβητούν συνεχώς. Το κυνήγι για την τελειότητα δεν σταματά και αυτό είναι και το νόημα της τέχνης.

Τελικά, σε αυτή τη δύσκολη περίοδο που ζούμε, μήπως πρέπει να ακολουθήσουμε την δική μας «Πηνελόπη Δέλτα» ;

Νομίζω πως είναι απαραίτητο να την ανακαλύψουμε μέσα μας. Η Πηνελόπη Δέλτα αντιπροσωπεύει την δύναμη μας και την πίστη στον εαυτό μας. Χρειάζεται να κοιτάξουμε πιο βαθιά τον εαυτό μας, να του πούμε την σκληρή αλήθεια, να τον αποδεχτούμε και να πατήσουμε γερά στα πόδια μας.

Σε ευχαριστώ πολύ για την συνομιλία και εύχομαι να χρειαστεί να τα ξαναπούμε σύντομα, γιατί όχι για τον τρίτο κύκλο παραστάσεων «της εποχής του κυνηγιού».

Και εγώ σε ευχαριστώ θερμά!
«Η εποχή του κυνηγιού» ανεβαίνει κάθε Παρασκευή και Σάββατο στις 21:00 μέχρι και τις 24 Σεπτεμβρίου. Η είσοδος είναι 5 ευρώ και σε περίπτωση βροχής η παράσταση μεταφέρεται μέσα στο Θυμωμένο Πορτραίτο.

Οι συντελεστές της παράστασης είναι αναλυτικά :
Σκηνοθεσία: Αθηνά Τσικνιά, Γιάννα Κούλα
Παίζουν: Χρυσάνθη Παπαγεωργίου, Αθηνά Τσικνιά
Βοηθοί σκηνοθεσίας: Δέσποινα Ναυρόζογλου, Φάνης Κοσμάς
Μουσική επιμέλεια: Χάρις Μέγα, Αθηνά Τσικνιά
Κοστούμια-σκηνικά: Η ομάδα
Κατασκευή σκηνικού: Ζαχαρίας Παυτίνος
Φωτογραφίες: Γιάννης Ζινδριλής
Φωνή Αργύρη: Κώστας Μπασδάνης
Σχεδιασμός Φωτισμού: Η ομάδα
Ομάδα στήριξης: Αστερινός Μάνθος, Αχιλλέας Κάπης, Σωκράτης Παππάς, Άλκηστις Λέκκα, Χριστιλένα Παρίση
Σχεδιασμός αφίσας: Γιάννης Ταγματάρχης
Φιλοξενία για την φωτογράφηση: «ΤΕΛΗΣ ΓΙΑΝΝΕΝΑ»
Η υπόθεση του έργου είναι η εξής :

Η Πόπη, μια γυναίκα που στην οικονομική κρίση έχει χάσει την περιουσία και την επιθυμία της να ζήσει μέσα στον κόσμο, απομονώνεται σε ένα διαμέρισμα και ζει με την φωνή του μυαλού της. Η φωνή παίρνει σάρκα και οστά με αφορμή τη φωτογραφία της Πηνελόπης Δέλτα σε κάποιο βιβλίο της, μιας γυναίκας που η Πόπη θεωρεί σύμβολο εσωτερικής εξορίας και μοναξιάς.
Σε αυτή την ιδιαίτερη συνομιλία, η Πηνελόπη Δέλτα επεμβαίνει πια στην καθημερινότητα της συγκατοίκου της και της μαθαίνει να λέει ιστορίες.
Πρόκειται για μια σπαρταριστή κωμωδία με 11 σκηνές μεταξύ φαντασίας και πραγματικότητας, δοσμένες με αρκετά γερές δόσεις χιούμορ.

Αφήστε το σχόλιο σας

Τηλ.: 26510 23657 - 76655
Στρατάρχου Παπάγου 36
Ιωάννινα, Greece
info@epirusonline.gr

Χρήσιμα Links

 
Χρησιμοποιούμε cookie για την εξατομίκευση περιεχομένου και διαφημίσεων, την παροχή λειτουργιών κοινωνικών μέσων και την ανάλυση της επισκεψιμότητάς μας. Cookie policy. I accept cookies from this site. Agree