Η αγωνία των φιλάθλων είναι στο κατακόρυφο ενόψει της συνέχειας του πρωταθλήματος με τον ΠΑΣ να καλείται να υποδεχτεί στις 11 Ιανουαρίου τον Αστέρα Β’ στο πρώτο παιχνίδι της χρονιάς.
Ευχή και ελπίδα όλων στην οικογένεια του ΠΑΣ και στους Ηπειρώτες απανταχού της γης είναι το 2026 να αποτελέσει το έτος που θα σταματήσει η αγωνιστική κατρακύλα και θα ξεκινήσει μία περίοδος ανάκαμψης σε όλα τα επίπεδα. Η προσπάθεια που ξεκίνησε το καλοκαίρι είναι συγκινητική, από εκείνες που θα έλεγε κάποιος, ότι δε δημιουργούσαν εξαρχής τις θετικές προϋποθέσεις για κάτι καλό, πλην όμως το τόλμημα ή η αποκοτιά του Νίκου Σιόντη που μπήκε μπροστά και η στήριξη των φιλάθλων, έδωσαν και συνεχίζουν να δίνουν το οξυγόνο στον ΠΑΣ που παραμένει ζωντανός.
Συμπληρώνει όμως τρεις συνεχόμενες αγωνιστικές περιόδους στις οποίες βυθίζεται αγωνιστικά, με την εικόνα του να είναι συνεχώς και χειρότερη και αυτό έχει δυσκολέψει ειδικά τη φετινή χρονιά την προσπάθεια ώστε να βρεθούν και ακόμη περισσότεροι υποστηρικτές του Νίκου Σιόντη για την αναγέννηση της ομάδας.
Στο μήνυμά του για το νέο έτος ο Νίκος Σιόντης εύχεται υγεία, ψυχική ηρεμία και καθαρό μυαλό, χωρίς να παραλείπει τις αιχμές προς εκείνους που έχουν κοντή μνήμη, αδιαφορούν ή υποκρίνονται πως ενδιαφέρονται για τον ΠΑΣ.
«Εύχομαι το 2026 να μη μοιάζει σε τίποτα με το 2025 – την πιο δύσκολη χρονιά στην ιστορία του ΠΑΣ Γιάννινα. Μια χρονιά στην οποία εδώ και σχεδόν 6 μήνες ξεκίνησε για τον ΠΑΣ από εμένα προσωπικά, μία τιτάνια προσπάθεια, κυριολεκτικά από το μηδέν και το απόλυτο τίποτα, με προσωπικές θυσίες, ρίσκο, χρόνο, χρήμα και κόστος που ελάχιστοι πραγματικά γνωρίζουν και ακόμη λιγότεροι αναγνωρίζουν. Τους τελευταίους δύο μήνες, δυστυχώς, αποδείχθηκε περίτρανα πόσο κοντή, στρεβλή και επιλεκτική μπορεί να γίνει η μνήμη. Πόσο εύκολα μηδενίζεται μια τιτάνια προσπάθεια, μετατίθεται η ευθύνη, η αδιαφορία οδηγεί στην απαξίωση και, εν τέλει, γίνεται κανονικότητα. Αλλά και πόσο εύκολα και γρήγορα, η άγνοια, όταν βαφτίζεται άποψη και σιγουριά, δημιουργεί ψεύτικες εντυπώσεις και δηλητηριάζει το κλίμα, οδηγώντας τελικά στην απαξίωση και την απογοήτευση όσων πραγματικά παλεύουν.
Ξαφνικά πλήθυναν αυτοί που ξέρουν, που κρίνουν, που βλέπουν δόλους, σκιές, πλεκτάνες και παραπλάνηση — εκτός από τον εαυτό τους, εκτός από την απουσία τους. Και, ως συνήθως, «ένοχοι» έγιναν όσοι έβαλαν πλάτη, ενώ «αόρατοι», «κριτές» και «άμοιροι ευθυνών» παραμένουν όσοι δεν έκαναν απολύτως τίποτα, πέρα από θόρυβο και δημόσιες σχέσεις. Ο ΠΑΣ κινδυνεύει λιγότερο από όσους τον πολεμούν ανοιχτά και περισσότερο από όσους δηλώνουν παρόντες μόνο στα λόγια. Oι πιο επικίνδυνοι εχθροί του ΠΑΣ δεν είναι οι αντίπαλοι, αλλά η αδιαφορία και η υποκρισία γύρω του. Ο ΠΑΣ δεν είναι πρόσωπα, είναι ιδέα, ιστορία και ευθύνη. Ο ΠΑΣ αξίζει ανθρώπους που αντέχουν την ευθύνη, όχι κριτική από απόσταση. Ο ΠΑΣ αξίζει πράξεις και όχι σχόλια. Ο ΠΑΣ χρειάζεται παρουσία και όχι απουσία. Ο ΠΑΣ, πάνω απ’ όλα, χρειάζεται ανθρώπους με ψυχή και καρδιά που σηκώνουν βάρος, που δίνουν χρόνο στην ομάδα με τα χρήματά τους — από πλεόνασμα ή υστέρημα — και όχι ανθρώπους που της αφαιρούν χρόνο, ενέργεια, παρόν και μέλλον. Τίποτα δεν είναι τυχαίο: ούτε όσα έγιναν, ούτε όσα γίνονται, ούτε — φυσικά — όσα έρχονται. Ο χρόνος τελειώνει πάντα αθόρυβα και ξεχωρίζει ποιοι ήταν παρόντες και ποιοι απλώς προκαλούσαν θόρυβο. Εύχομαι ειλικρινά η ομάδα να σταθεί ξανά στα πόδια της, όπου κι αν βρίσκεται, με όποιους κι αν συνεχίσει, με όποιους και αν τη στελεχώνουν. Χρειάζεται μόνο ανθρώπους με παρουσία, πράξεις και αντοχή στην ευθύνη. Όλοι και όλα τα άλλα είναι πρόσκαιρα, ο ΠΑΣ όχι. Καλή χρονιά».
