Το Δελβινάκι, ιστορική έδρα του Δήμου Πωγωνίου, γιόρτασε χθες με σεβασμό και λαμπρότητα τη μνήμη του Πολιούχου και προστάτη του, Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου. Η 25η Ιανουαρίου έχει για τον τόπο διπλή σημασία, καθώς συνδυάζει τη θρησκευτική εορτή με την επέτειο της θαυματουργικής σωτηρίας του χωριού από τα ναζιστικά στρατεύματα κατοχής το 1944.
Οι εκδηλώσεις ξεκίνησαν με Πανηγυρική Θεία Λειτουργία στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης, κ.κ. Αλεξίου. Στη συνέχεια, η εκδήλωση μεταφέρθηκε στο πρώην Αρρεναγωγείο – Παρθεναγείο Δελβινακίου, όπου ο Αντιδήμαρχος της Δ.Ε. κ. Νικόλαος Γαλίτσης και ο Πρόεδρος της Κοινότητας κ. Γεώργιος Τσώνης υποδέχθηκαν τους παρευρισκόμενους, τονίζοντας τη σημασία της διατήρησης της ιστορικής μνήμης για τις νεότερες γενιές.
Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης κ.κ. Αλέξιος, στον χαιρετισμό του, αναφέρθηκε στο πνευματικό ανάστημα του Αγίου Γρηγορίου και στην αδιάσπαστη σχέση των κατοίκων του Πωγωνίου με την Ορθόδοξη παράδοση.
Ο Δήμαρχος Πωγωνίου, κ. Κωνσταντίνος Καψάλης, υπογράμμισε τη δέσμευση της δημοτικής αρχής στην ανάδειξη της ιστορικής κληρονομιάς του Δελβινάκιου, σημειώνοντας: «Ο Άγιος Γρηγόριος δεν είναι μόνο θρησκευτικός προστάτης, αλλά και σύμβολο της επιβίωσης και της δύναμης αυτού του τόπου. Τιμούμε το θαύμα του 1944 και σεβόμαστε την ιστορία μας».
Την κεντρική ομιλία της ημέρας εκφώνησε η δασκάλα του Δημοτικού Σχολείου Δελβινακίου, κ. Κωνσταντίνα Γώρου. Με γλαφυρό τρόπο περιέγραψε τα γεγονότα της 25ης Ιανουαρίου 1944, αναφερόμενη στην εισβολή των γερμανικών δυνάμεων και την πίστη των προγόνων που, όπως τόνισε, αποτέλεσε «ασπίδα» για το χωριό. Συνέδεσε το παρελθόν με το παρόν, υπογραμμίζοντας την ακριτική σημασία του τόπου.
Μετά την εκδήλωση, στην κατάμεστη αίθουσα, πραγματοποιήθηκε η κοπή της βασιλόπιτας από τον Σύλλογο Γυναικών Δελβινακίου, με τον Σεβασμιώτατο κ.κ. Αλέξιο να ευλογεί τη βασιλόπιτα και τους παρευρισκόμενους.
Το Θαύμα του 1944
Η καθιέρωση του Αγίου Γρηγορίου ως Πολιούχου του Δελβινακίου συνδέεται με τα γεγονότα της 25ης Ιανουαρίου 1944. Τότε, ενώ οι γερμανικές δυνάμεις κατοχής ετοιμάζονταν για αντίποινα και εκτελέσεις, δεν εντόπισαν τον οπλισμό που ήταν κρυμμένος σε καφενείο του χωριού και αποχώρησαν χωρίς να χυθεί αίμα. Οι κάτοικοι απέδωσαν τη σωτηρία τους στον Άγιο, που γιορτάζονταν εκείνη την ημέρα. Το 1946 ανέγειραν ως τάμα τον ναΐσκο του Αγίου Γρηγορίου στην είσοδο του χωριού. Το 1965, με ειδικό Διάταγμα, η πολιτεία αναγνώρισε τον Άγιο Γρηγόριο ως πολιούχο του Δελβινακίου και καθιέρωσε την 25η Ιανουαρίου ως ημέρα τιμής και ευγνωμοσύνης.
