Κοινοβουλευτική ερώτηση προς την Υπουργό Παιδείας και τον Υπουργό Προστασίας του Πολίτη κατέθεσε η Νέα Αριστερά
Κοινοβουλευτική ερώτηση προς την Υπουργό Παιδείας και τον Υπουργό Προστασίας του Πολίτη κατέθεσε η Νέα Αριστερά, με πρωτοβουλία της Μερόπης Τζούφη και τη συνυπογραφή ολόκληρης της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, για τα όσα πρωτοφανή εξελίσσονται στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.
Στο επίκεντρο βρίσκονται τόσο η καθολική απαγόρευση εκδηλώσεων μετά τις 22:00 που επέβαλε η Πρυτανεία, όσο και η ποινική δίωξη 38 φοιτητών και φοιτητριών για «παρεμπόδιση λειτουργίας δημόσιας υπηρεσίας», επειδή συμμετείχαν σε προβολή κινηματογραφικής ταινίας μετά τις 22:00 – σε ώρες όπου δεν διεξάγονται μαθήματα, εξετάσεις ή διοικητικές διαδικασίες.
Υπενθυμίζεται ότι οι απαγορεύσεις ξεκίνησαν με αφορμή εκδήλωση για την οποία είχαν προσαχθεί 318 άτομα, χωρίς τελικά να υπάρξει καμία σύλληψη και χωρίς να διαπιστωθεί καμία φθορά πανεπιστημιακής περιουσίας. Παρ’ όλα αυτά, εγκαθιδρύθηκε ένα καθεστώς γενικευμένων περιορισμών που ποινικοποιεί την πολιτιστική και συλλογική ζωή του πανεπιστημίου.
Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλούν οι δημόσιες και επώνυμες καταγγελίες που διατυπώθηκαν σε συνέντευξη Τύπου του ΕΣΔΕΠ ΑΠΘ, παρουσία μελών ΔΕΠ, συνηγόρων υπεράσπισης και γονέων συλληφθέντων. Σύμφωνα με τις καταγγελίες, κατά τη διαδικασία κράτησης στη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Θεσσαλονίκης επιβλήθηκαν εξευτελιστικές σωματικές έρευνες: φοιτητές υποχρεώθηκαν να αφαιρέσουν τα εσώρουχά τους και να σκύψουν, ενώ φοιτήτριες υποχρεώθηκαν να αφαιρέσουν το παντελόνι τους.
Εφόσον επιβεβαιωθούν, πρόκειται για πρακτικές που προσβάλλουν κατάφωρα την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και υπερβαίνουν κάθε όριο αναλογικότητας, ιδίως όταν πρόκειται για νέους ανθρώπους που κατηγορούνται για πλημμέλημα χωρίς πράξεις βίας ή φθοράς.
Η Νέα Αριστερά ζητά άμεση και ανεξάρτητη διερεύνηση των καταγγελιών, απόσυρση των ποινικών κατηγοριών και άρση των οριζόντιων περιορισμών που αλλοιώνουν τη λειτουργία του πανεπιστημίου. Το δημόσιο πανεπιστήμιο δεν είναι χώρος πειθαρχικής επιτήρησης ούτε πεδίο επίδειξης αυστηρότητας. Είναι χώρος ελευθερίας, κριτικής σκέψης και δημοκρατικής συνύπαρξης. Και όποιος ανέχεται την ταπείνωση νέων ανθρώπων στο όνομα της «ασφάλειας» διαβρώνει τον ίδιο τον πυρήνα του κράτους δικαίου.
