Θέλει πολιτική βούληση και σχέδιο η παρέμβαση στο κυκλοφοριακό
Αν θέλεις να κάνεις τις δουλειές σου σήμερα στην πόλη των Ιωαννίνων, να πας στις υπηρεσίες ή σε ένα γιατρό, κατευθύνεσαι στο κέντρο και παρκάρεις σε κάποιο κεντρικό πάρκινγκ. Ή ψάχνεις θέση παρκαρίσματος σε μικρούς κεντρικούς δρόμους που επιβαρύνονται υπερβολικά πια καθημερινά σχεδόν, ή τέλος κινείσαι λίγο πιο περιφερειακά, στο παραλίμνιο, στην Παπανδρέου, τη Μακαρίου, την Δομπόλη κλπ που επίσης γεμίζουν με αυτοκίνητα.
Αυτό που πρέπει να κατανοήσουμε είναι ότι τα Γιάννενα όχι απλώς έχουν κυκλοφοριακό πρόβλημα, αλλά κυρίως έχουν παρά πολλά αυτοκίνητα στους δρόμους τις περισσότερες ώρες αιχμής ή και σε τουριστικές περιόδους και όχι μόνο που προστίθενται και τα αυτοκίνητα των επισκεπτών. Επισκέπτες που είναι επίσης πολλοί συνεχώς είτε τουρίστες είτε όσοι έχουν ανάγκη για κάτι στην πόλη από ένα νοσοκομείο ή μία επίσκεψη στην αγορά, οπότε συναντάμε κόσμο από μία ευρεία γεωγραφική περιοχή συν περιοχές της Αλβανίας.
Το πρόβλημα δηλαδή δεν είναι η καθυστέρηση στο φανάρι της Σπύρου Λάμπρου ή της Χαριλάου Τρικούπη, αλλά τα αυτοκίνητα που είναι παντού.
Σε αυτήν την περίπτωση, το ερώτημα δεν είναι «και τι να κάνουμε, αφού υπάρχουν αυτοκίνητα» που αναρωτιούνται κάμποσοι με κάποια μελοδραματική αφέλεια. Ας μην κάνουμε ότι δεν καταλαβαίνουμε. Η ποιότητα ζωής στην πόλη προϋποθέτει ελευθερία και ασφάλεια στην κίνηση για όλους τους πολίτες, χαμηλούς ρύπους, μειωμένη ηχορύπανση, ανοιχτούς δημόσιους χώρους. Κι αυτά όλα σημαίνουν λιγότερα αυτοκίνητα στο κέντρο της πόλης ειδικά, αλλά και συνολικά, σε μία αναλογία. Εδώ φτάσαμε να φτιάχνουμε χαμηλά πεζοδρόμια για να είναι πιο απλή και ασφαλής η κίνηση των πεζών κι αυτό το εκμεταλλεύονται οι οδηγοί αυτοκινήτων για να τα καβαλήσουν, πάντα «για δύο λεπτά» ακόμα και στην Πυρσινέλλα ή και πάνω στους κόμβους!
Να παραδεχθούμε πάντως ότι τελευταία οι οδηγοί της πόλης μας σέβονται τις διαβάσεις, πιθανόν λόγω της λειτουργικότητας που έχουν οι νέοι κόμβοι, αλλά μάλλον τελικά γιατί και οι ίδιοι ως πεζοί βιώνουν το βάρος που έχει η κίνηση ανάμεσα σε τόσα οχήματα. Οχήματα που παρενθετικά, γίνονται όλο και πιο βαριά και μεγάλα σε μέγεθος, αλλάζοντας και την κλίμακα.
Οι λύσεις για να μειωθούν τα αυτοκίνητα δεν είναι πια προϊόν ή θέμα συζήτησης. Είναι δεδομένες και προβλέπονται σε όλες τις σύγχρονες κυκλοφοριακές μελέτες. Το θέμα δεν είναι αν θα πρέπει να αυξηθεί η κίνηση των αστικών λεωφορείων, αν θα πρέπει να υπάρχουν τραμ ή ποδηλατόδρομοι, δρόμοι χαμηλής όχλησης, μεγάλα πεζοδρόμια ή περιφερειακά πάρκινγκ. Αυτά είναι δεδομένα πια. Κάθε πόλη που ενδιαφέρεται έχει ένα σχέδιο και το υλοποιεί προς αυτές τις κατευθύνσεις.
Στα Γιάννενα, όμως και σε όλες τις ελληνικές πόλεις δεν υλοποιούνται ποτέ ολοκληρωμένες πολιτικές παρά μόνο αποσπασματικές. Αυτό το αποσπασματικό είναι το πρόβλημα γιατί σημαίνει ότι βλέπει μόνο να μη χαλάσει τη διάθεση καμίας μερίδας πολιτών, που άλλωστε είναι και ψηφοφόροι και δεν πρέπει να δυσαρεστούνται.
Το κύριο συνεπώς είναι ότι δεν υπάρχει πολιτική βούληση να υλοποιηθούν οι κυκλοφοριακές μελέτες ως σύνολο και καθολικές πολιτικές.
Το δεύτερο πρόβλημα είναι η έλλειψη πόρων στους Δήμους για μεγάλες παρεμβάσεις που είναι όντως ένα σημαντικό πρόβλημα που συναντά και την αδιαφορία της Πολιτείας. Αλλά δεν είδαμε και καμία απεργία των δημάρχων για ακόμα πιο βιώσιμες πόλεις. Παρ’ όλα αυτά επειδή διαφαίνεται ένα ενδιαφέρον και υπάρχει και μία ανοιχτή συζήτηση στα Γιάννενα, θα περιμένουμε από τον Δήμο να θέσει στόχους και να αναπτύξει πολιτικές για την βιώσιμη μετακίνηση ως το τέλος της θητείας της δημοτικής αρχής το 2028, οπότε και θα κριθεί. Μπορεί να κάνει κάτι τέτοιο;
ΦΙΛΗΜΩΝ ΚΑΡΑΜΗΤΣΟΣ
Από την εφημερίδα «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» στις 15-1-2026
