Αλλάζοντας το πλαίσιο των επετειακών εκδηλώσεων
Ανεβαίνοντας τη Δωδώνης το πρωί της Δευτέρας για την κατάθεση στεφάνου στο μνημείο Ηρώων του Πολυτεχνείου, τα παιδιά από τα σχολεία του κέντρου κατέβαιναν προς την πλατεία μετά τη γιορτή του σχολείου τους.
Πιάσαμε εμείς οι μεγαλύτεροι, για μία ακόμα χρονιά, την κουβέντα για το πώς θα μπορούσαν να γίνονται οι γιορτές του Πολυτεχνείου ειδικά στα σχολεία. Που γίνονται καλές γιορτές, αλλά θα μπορούσαν να έχουνε και μεγαλύτερη σχέση με την τοπική ιστορία και να συνδέονται με την κοινότητα. Στα Γιάννενα υπάρχουν αρκετοί σήμερα, γυναίκες και άνδρες που συμμετείχαν στις αντιδικτατορικές δράσεις και στα Γιάννενα και σε άλλες πόλεις, αντιστάθηκαν από τις πρώτες ημέρες, φυλακίστηκαν. Οι μαρτυρίες τους θα μπορούσαν να γίνουν πραγματικά μαθήματα ζωής για τους νέους.
Αλλά δεν θα πρέπει να επικεντρώνουμε την οπτική μας μόνο στις σχολικές εορτές, γιατί τα μεγάλα ιστορικά γεγονότα θα έπρεπε να αφορούν το σύνολο της κοινωνικής μας ζωής. Και το Πανεπιστήμιο θα μπορούσε να διοργανώνει κάθε χρόνο ποικίλες επετειακές εκδηλώσεις, πόσο μάλλον όταν και η ίδια η ακαδημαϊκή κοινότητα αποτέλεσε κομμάτι της ιστορικής κίνησης.
Αλλά και ο Δήμος θα μπορούσε να ανοίξει περισσότερο ειδικά στο κομμάτι των εκδηλώσεων, όπως κάνει κατ’ αναλογία στη μεγάλη γιορτή της 21ης Φεβρουαρίου. Δίπλα στην κατάθεση στεφάνων ή την παρέλαση σε μία άλλη επέτειο, θα μπορούσε να γίνει ένας ιστορικός περίπατος, αλλά και εκθέσεις, ανοιχτές εκδηλώσεις. Υπάρχουν και οι άνθρωποι και οι δυνατότητες για να γίνουν όλα.
Το θέμα συνεπώς δεν είναι τόσο να μπουν μερικές καλές ιδέες για γιορτές και εκδηλώσεις, αλλά το πώς να δημιουργηθεί ένα μόνιμο, διαρκές και γόνιμο πλαίσιο. Ιδέες έχουμε, ποιότητα υπάρχει, άνθρωποι υπάρχουν, οπότε αυτό που χρειάζεται να βρεθεί είναι η κινητήρια δύναμη, ο δρόμος που θα ανοίγει συνέχεια για το επόμενο βήμα.
Δεν είναι εύκολο και δεν το λέμε από μία θέση αφ’ υψηλού κριτικής για όσα δεν γίνονται. Η ιστορία της πόλης, η ιστορία της χώρας δεν είναι ακίνητες νησίδες μέσα στο χρόνο, αλλά κινητήριες δυνάμεις που εμπνέουν το σήμερα. Αυτό το σημείο είναι που θα έπρεπε να πιάσουμε. Σαν νήμα για να μας οδηγεί.
ΦΙΛΗΜΩΝ ΚΑΡΑΜΗΤΣΟΣ
Από την εφημερίδα «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» στις 18-11-2025
