Και το ερώτημα είναι το εξής προς την Κυβέρνηση… Αφού είχε την οικονομική – δημοσιονομική δυνατότητα, να ικανοποιήσει τα περισσότερα αιτήματα των αγροτών, γιατί δεν το έκανε νωρίτερα;
Αν δεν υπήρχε δημοσιονομικός χώρος, δε θα ανακοινώνονταν τα μέτρα που ανακοίνωσε σήμερα ο κυβερνητικός εκπρόσωπος…
Επομένως δύο τινά μπορεί να συμβαίνουν. Ή στο υπ. Αγροτικής Ανάπτυξης είναι τόσο άχρηστοι, ανίδεοι κι ανίκανοι που δεν κατάλαβαν τίποτε από όσα τους ζητούσαν οι αγρότες ή η κυβέρνηση πόνταρε σε λανθασμένα – καμένα χαρτιά και αφού δεν της βγήκαν, δίνει όσα περισσότερα μπορεί…
Βάζοντας και την κοινωνία απέναντί της… Θέλει προσπάθεια να το καταφέρει αυτό κάποιος μετά από επτά χρόνια διακυβέρνησης της χώρας, πραγματικά…
Μπήκαμε στον πειρασμό να διαβάσουμε αυτές τις ημέρες πολλές κριτικές ατόμων που είδαν τον «Καποδίστρια» του Σμαραγδή, πλην των κριτικών κινηματογράφου, αλλά ανώνυμων κυρίως πολιτών που είδαν την ταινία στους κινηματογράφους…
Το γιατί βέβαια κάθε ένας από εμάς αισθάνεται την ανάγκη να κάνει κριτική μίας κινηματογραφικής ταινίας, το λες και λίγο υπερβολικό, αλλά αυτό δεν είναι το θέμα μας…
Αντιθέτως, το θέμα μας είναι ότι μέσα σε λίγες ημέρες από την έναρξη της προβολής, ο «Καποδίστριας» κατάφερε δύο πράγματα… Αφενός να θέσει τις βάσεις για ένα νέο ρεκόρ εισιτηρίων και αφετέρου να οδηγήσει σε ένα νέο (διαδικτυακό προς το παρόν) διχασμό των Ελλήνων…
Έτσι λοιπόν έχουμε το εξής να κυριαρχεί. Όποιοι είδαν την ταινία και τους άρεσε, είναι εθνικόφρονες, πατριδοκάπηλοι, θρησκόληπτοι, ενώ όσοι την απέρριψαν είναι ξενόδουλοι, άθρησκοι, απάτριδες και δε συμμαζεύεται…
Ο γράφων δεν την είδε (ακόμη) την ταινία, ώστε να σχηματίσει άποψη, αλλά δε νομίζουμε να σας ενδιαφέρει κιόλας η δική μας κριτική ματιά για την ταινία του Σμαραγδή…
Μπορούμε να πούμε απλώς αν μας άρεσε ή δε μας άρεσε όπως έχουμε κάνει και για άλλες ταινίες στο παρελθόν…
Σε μία από τις αναρτήσεις ανωνύμων όμως, διαβάσαμε πως είναι ανήκουστο να θεωρεί κάποιος τον «Καποδίστρια» καλύτερη ταινία από τη «Σπασμένη φλέβα» του Οικονομίδη…
Θα συμφωνήσουμε στο δεύτερο σκέλος. Ότι η «Σπασμένη φλέβα» του Οικονομίδη είναι μία από τις καλύτερες κινηματογραφικές παραγωγές του σύγχρονου ελληνικού κινηματογράφου που έχουμε δει…
Σημαίνει όμως αυτόματα, ότι επειδή μας άρεσε η ταινία του Οικονομίδη απαγορεύεται κιόλας να μας αρέσει ο «Καποδίστριας»;
Επίσης, σε εμάς μία αγαπημένη ταινία είναι η «Ψυχή βαθιά» του Βούλγαρη. Έχουμε δικαίωμα να μας αρέσει ο «Καποδίστριας» ή θα κατηγορηθούμε ως προδότες;
Πώς συσχετίζονται αυτά τα δύο δε μπορούμε να το καταλάβουμε…
Οι πολίτες δεν πηγαίνουν ως κριτικοί κινηματογράφου στις αίθουσες για να δουν μία ταινία και να βαθμολογήσουν με αστεράκια, αλλά για να διασκεδάσουν, να ψυχαγωγηθούν, να αναστοχαστούν, να γεμίσουν την ψυχή τους…
Ο καθένας μπορεί να έχει δικό του λόγο που βλέπει μία ταινία και πολύ περισσότερο αν του αρέσει ή δεν του αρέσει…
Θα πρέπει όμως να μας απασχολεί ως κοινωνία, για ποιον λόγο μπορεί μία κινηματογραφική παραγωγή με αυτό το βαρύ θέμα, να συγκεντρώνει τόσον πολύ κόσμο στις αίθουσες; Τι αναζητά όλος αυτός ο κόσμος που σπεύδει να δει τον «Καποδίστρια»;
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
από την εφημερίδα «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» 8-1-2026
