Έχει τύχει πολλές φορές να βρεθούμε σε αμηχανία στο ρεπορτάζ από αυτά που βλέπουμε κυρίως όμως από αυτά που ακούμε…
Και ξέρετε, δεν είναι εύκολο πολλές φορές να έχεις τη δυνατότητα της άμεσης απάντησης και μάλιστα «στα ίσα» για διάφορους λόγους…
Για παράδειγμα, έχεις μεγαλύτερη ευχέρεια παρέμβασης σε μία συνέντευξη Τύπου και πολύ μικρότερη – και λόγω χρόνου και λόγω συνθηκών – όταν καλύπτεις μία δήλωση «στο πόδι»…
Κάπως έτσι, σε μία στιγμή αμηχανίας βρεθήκαμε την Κυριακή μετά το πέρας της εκδήλωσης μπροστά στο μνημείο των θυμάτων του Ολοκαυτώματος στη συμβολή Σούτσου και Καραμανλή, ακούγοντας τις δηλώσεις του Βίκτωρ Ελιέζερ…
Ο γραμματέας του Κεντρικού Ισραηλιτικού Συμβουλίου με τον οποίο έχει τύχει να συνομιλήσουμε κάποιες φορές στο παρελθόν, αλλά και τις ημέρες που «έφυγε» ο Μ. Ελισάφ, συνέδεσε το Ολοκαύτωμα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου με τον κίνδυνο που αντιμετωπίζουν σήμερα οι Εβραίοι…
Το τι πιστεύει ο καθένας είναι δικαίωμά του και κανείς – πολύ δε περισσότερο τα τοπικά ΜΜΕ – δε λογόκρινε κανέναν…
Απλώς, η δύσκολη θέση στην οποία βρεθήκαμε είχε να κάνει με το ότι η εκδήλωση μνήμης αναφέρεται αφενός στα θύματα του Ολοκαυτώματος συνολικά, ειδικότερα στα θύματα της Ρωμανιώτικης κοινότητας των Ιωαννίνων και επίσης υπήρχε και μία παράλληλη, εξαιρετικά σημαντική εκδήλωση που ήταν τα αποκαλυπτήρια των μαρμάρινων πλακών με τα ονόματα όσων επέστρεψαν ζωντανοί από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης των ναζί…
Και επιπλέον, έγινε και το μνημόσυνο στη Συναγωγή για τα τρία χρόνια από το θάνατο του εκλιπόντος δημάρχου…
Για όλα αυτά λοιπόν, παρά τις νοηματικές συνδέσεις που όντως υπάρχουν αλλά σε ένα διαφορετικό ιστορικό πλαίσιο, μας έκανε αρνητική εντύπωση η επίμονη σύνδεση εκείνης της περιόδου, με το σήμερα, με το Ιράν και το φανατικό, θεοκρατικό καθεστώς που απειλεί την ύπαρξη του Ισραήλ…
Αν είναι όμως να κάνουμε συζήτηση, να την κάνουμε συνολικά και όχι «στο πόδι»… Γιατί ο άνθρωπος είναι άνθρωπος όταν θέτει ως προμετωπίδα την προστασία όλων των ανθρώπινων ζωών…
Είναι κρίσιμοι και πονηροί οι καιροί και καλό θα είναι να κρατάμε όλοι χαμηλά τους τόνους, ώστε να μην υποδαυλίζουμε και νέες εντάσεις. Και αυτό αναφέρεται σε όλους γενικώς και στο δικό μας συνάφι…
Εξαιρετικό το συνέδριο που συνδιοργανώνει η Μητρόπολη Ιωαννίνων, με την ΕΗΜ, το ΤΕΕ και την Εφορεία Αρχαιοτήτων για τους ορθόδοξους ναούς των Ιωαννίνων, ως προς τη θεματολογία και το επιστημονικό πλαίσιο…
Να θέσουμε όμως και ένα ζήτημα που και εμείς το βλέπουμε αλλά κυρίως το βλέπουν και το βιώνουν οι κάτοικοι των χωριών που επλήγησαν από το σεισμό της 8ης Μαρτίου στην περιοχή μας…
Σε πολλά χωριά έχουν «χτυπηθεί» οι εκκλησίες, ακόμη και τα εκκλησάκια που υπήρχαν και τα οποία δεν είναι ασφαλή για να φιλοξενήσουν λειτουργίες ή τις Ακολουθίες της Μεγ. Εβδομάδας και του Πάσχα…
Συμπληρώθηκαν ήδη δύο εβδομάδες και πλέον από το σεισμό και πέραν όλων των άλλων προβλημάτων έχουν να αντιμετωπίσουν οι κάτοικοι των χωριών κάποιοι εκ των οποίων έχουν μείνει χωρίς σπίτι, δε γνωρίζουν εάν και με ποιον τρόπο θα λειτουργήσουν οι εκκλησίες το Πάσχα…
Αυτό που μας λυπεί λοιπόν είναι πως δύο εβδομάδες μετά δεν έχουμε δει καμία απολύτως ανακοίνωση – τοποθέτηση από την Μητρόπολη Ιωαννίνων, όχι μόνο για το ζήτημα των Ακολουθιών το Πάσχα, αλλά ούτε καν για το ίδιο το «χτύπημα» του Εγκέλαδου…
Μία ανακοίνωση, μία δήλωση έστω ενδιαφέροντος για την τύχη των εκκλησιών αυτών άρα και για τον κόσμο που ενδιαφέρεται… Ας ασχολείται και με συνέδρια και με τον πρωτογενή τομέα και με το real estate η Μητρόπολη, δεν είναι κακό. Αλλά ας κοιτά και λίγο τα του Οίκου της…
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
από την εφημερίδα «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» 24-3-2026
