Δικαίωση κατόπιν εορτής για τους δασεργάτες

Με τη φράση «δυστυχώς, δικαιωθήκαμε», οι δασεργάτες που βρέθηκαν από την πρώτη στιγμή στην Τραπεζίτσα της Κόνιτσας και ρίχτηκαν στη μάχη για την αντιμετώπιση της πυρκαγιάς που εξακολουθεί να καίει το παρθένο δάσος στη χαράδρα του Αώου για 17η συνεχόμενη ημέρα, τοποθετούνται στη νέα πραγματικότητα που δημιούργησε η πυρκαγιά, κυρίως όμως σε όσα προηγήθηκαν εδώ και μία 20ετία.

Οι Δασικοί Συνεταιρισμοί και τα μέλη τους δεκάδες φορές με ανακοινώσεις τους, παραστάσεις διαμαρτυρίας στο Δημοτικό Συμβούλιο Κόνιτσας, με δημόσιες δηλώσεις και συνεντεύξεις Τύπου στα τοπικά Μέσα Ενημέρωσης επεσήμαναν εδώ και χρόνια το βασικό πρόβλημα ειδικά στις περιοχές Κόνιτσας και Ζαγορίου που απειλούσε όχι μόνο το επάγγελμά τους αλλά και τα ίδια τα δάση και τα οικοσυστήματα. Το έλλειμμα διαχειριστικών μελετών στα δάση υπήρξε τεράστιο πλην όμως κανείς δεν έκανε αυτά που όφειλε, τα χρόνια πέρασαν, τα δάση εγκαταλείφθηκαν, η κτηνοτροφία συρρικνώθηκε και το αποτέλεσμα που βιώνει η Κόνιτσα με τη μεγάλη πυρκαγιά είναι η συσσώρευση ενός απίστευτα μεγάλου όγκου καύσιμης ύλης που έγινε πυριτιδαποθήκη και εξερράγη.

Όπως αναφέρει ο Γιάννης Ντασταμάνης, πρόεδρος του Δασικού Συνεταιρισμού Εργασίας (ΔΑΣΕ) Ηπείρου, το γεγονός της δικαίωσης για όσα υποστήριζαν με πάθος όλα τα προηγούμενα χρόνια δε μπορεί να τους ικανοποιεί, αλλά αντιθέτως τούς προκαλεί θλίψη και αγανάκτηση.

«Ήταν βέβαιο ότι θα φτάσουμε εδώ που φτάσαμε γιατί κανείς δε μας άκουγε. Υπάρχουν τεράστιες ευθύνες σε όλες τις διοικήσεις του Δήμου Κόνιτσας εδώ και μία 20ετία που καμία δεν έκανε τα αυτονόητα για τη διαχείριση του δάσους. Ούτε δασόδρομοι υπήρχαν, ούτε η ξύλευση επιτρεπόταν, ούτε η βόσκηση και το αποτέλεσμα ήταν απολύτως αναμενόμενο. Από την πρώτη ημέρα ριχτήκαμε στη μάχη της κατάσβεσης και αυτό που κι εμείς βλέπαμε και όλοι όσοι ήταν και είναι μέσα στο δάσος ήταν απερίγραπτο. Κάναμε πορεία με τα πόδια για τέσσερις ώρες μέχρι την κορυφή της Τραπεζίτσας και δε συναντήσαμε ούτε ένα δασόδρομο έστω τρίτης κατηγορίας που σε αυτήν την περίπτωση θα μπορούσε να λειτουργήσει για να περάσουν τα οχήματα και ως αντιπυρική ζώνη. Το πρόγραμμα Antinero και οι εργασίες καθαρισμού που έγιναν, βοήθησε, αλλά εκτός από τους καθαρισμούς χρειάζεται και η διάνοιξη δρόμων στο δάσος», ανέφερε αρχικά ο κ. Ντασταμάνης.

Προστασία και διαχείριση με τον άνθρωπο

Συνεχίζοντας ο πρόεδρος του ΔΑΣΕ Ηπείρου έκανε μνεία στους συναδέλφους δασεργάτες από πολλούς Συνεταιρισμούς που προσέτρεξαν από την πρώτη ημέρα για να βοηθήσουν στην απομάκρυνση της καύσιμης ύλης και την κατάσβεση της πυρκαγιάς. Σημείωσε όμως πως κάποια στιγμή η Πολιτεία και η αυτοδιοίκηση θα πρέπει να αντιληφθούν ότι προστασία και διαχείριση του δάσους δε γίνεται χωρίς τον άνθρωπο μέσα στο δάσος.

«Περισσότερο από τους δασεργάτες δεν υπάρχει κανείς άλλος που να πονά και να ενδιαφέρεται τόσο για το δάσος, γιατί ζουν μέσα σε αυτό και από αυτό. Όταν θεσμοθετήθηκε το Πάρκο Βόρειας Πίνδου λέγαμε σε όλους, ότι δεν είναι λογικό να βγουν εκτός των ζωνών προστασίας οι ανθρωπογενείς δραστηριότητες, ο βοσκός, ο δασεργάτης και ούτω καθεξής», ανέφερε.

Θα χρειαστούν αντιπλημμυρικά

Καταλήγοντας ο κ. Ντασταμάνης εξέφρασε την εκτίμηση πως η καμένη έκταση είναι αρκετά μεγαλύτερη από αυτήν των 8.000 στρεμμάτων που ανακοίνωσε το υπουργείο Κλιματικής Κρίσης και Πολ. Προστασίας και των 1.150 στρεμμάτων δάσους, αλλά συμφώνησε στο ότι η ακριβής εικόνα και αποτύπωση θα προκύψει την άνοιξη. Ωστόσο, σε σχέση με τις ανάγκες εκτέλεσης των έργων αντιπλημμυρικής θωράκισης είπε πως ίσως δεν απαιτούνται σε όλη την έκταση του δάσους, αλλά σίγουρα απαιτούνται σε συγκεκριμένα σημεία. «Αρχικά πιστεύαμε ότι θα χρειαστούν έργα μεγάλης έκτασης, όμως δεν κάηκε όλο το δάσος για να υπάρχει αυτή η ανάγκη. Στα βαθιά ρέματα όμως πάνω από την Αγία Βαρβάρα και την Παναγία, σίγουρα, θα χρειαστούν παρεμβάσεις και μάλιστα άμεσα, για να συγκρατηθούν τα φερτά υλικά από τις μεγάλες βροχοπτώσεις του Φθινοπώρου και του Χειμώνα αντίστοιχα», σημείωσε χαρακτηριστικά.

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ

από την εφημερίδα «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» 17-9-2026