«Κάποια πράγματα δεν είναι υποχρεωτικό να τελειώνουν στα είκοσι χρόνια. Μπορεί από εκεί να ξεκινούν».
Με αυτή τη φράση, φορτισμένη με περισσότερα από ένα νοήματα, έκλεισε ο Τάσος Δράκος τον χαιρετισμό του στην εκδήλωση για τη συμπλήρωση είκοσι χρόνων λειτουργίας του ορθοδοντικού του ιατρείου και τα πολιτικά σενάρια άρχισαν αμέσως να «τρέχουν». Η επέτειος μετατράπηκε σε μαζική εκδήλωση εμπιστοσύνης και εκτίμησης, καθώς εκατοντάδες πολίτες κατέκλυσαν την οδό Ελευθερίου Βενιζέλου 35.
Σαν να ήθελε να δικαιώσει το βαρύ του επώνυμο, ο Αντιπεριφερειάρχης Ηπείρου και ειδικός ορθοδοντικός έδειξε τα «δόντια» του: μια επετειακή βραδιά για τα είκοσι χρόνια ενός επαγγελματικού εγχειρήματος εξελίχθηκε σε αναπάντεχη επίδειξη δύναμης. Ήταν απλώς μια υπόσχεση για τη συνέχεια της επιστημονικής του πορείας ή μια «δρακόντεια» προειδοποίηση για τα επόμενα πολιτικά του βήματα;
Η λέξη, άλλωστε, κουβαλά τη δική της ιστορία: παραπέμπει στον Δράκοντα, τον Αθηναίο νομοθέτη του 7ου αιώνα π.Χ., οι αυστηροί νόμοι του οποίου χάρισαν στη γλώσσα μας τον όρο «δρακόντειος». Με τη διαφορά ότι, στην προκειμένη περίπτωση, η «αυστηρότητα» αφορούσε μάλλον το μήνυμα προς τους πολιτικούς του αντιπάλους παρά τον τόνο της βραδιάς, που ήταν ζεστός και εορταστικός.
Το βέβαιο είναι ότι όσα εκτυλίχθηκαν το βράδυ του Σαββάτου κάθε άλλο παρά σε ένα τυπικό κοινωνικό κοκτέιλ παρέπεμπαν.
«Λαοθάλασσα» στην Ελευθερίου Βενιζέλου
Η προσέλευση ξεπέρασε κάθε πρόβλεψη, και ο δρόμος έξω από το ιατρείο μετατράπηκε σε σκηνικό μιας εντυπωσιακής συνάθροισης. Εκατοντάδες πολίτες από την Πρέβεζα, την υπόλοιπη Ήπειρο, τη Λευκάδα και την Αιτωλοακαρνανία γέμισαν τον χώρο, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα που ξεπερνούσε κατά πολύ τα όρια μιας απλής κοινωνικής εκδήλωσης.
Νέοι άνθρωποι, στενοί συνεργάτες, ασθενείς, αλλά και πλήθος τοπικών παραγόντων έδωσαν το «παρών», επιβεβαιώνοντας ότι ο Τάσος Δράκος διαθέτει μια ισχυρή και υπολογίσιμη βάση, η οποία υπερβαίνει τα στενά όρια του επαγγελματικού του χώρου.
Για όσους παρακολουθούν την τοπική πολιτική σκηνή, η εικόνα αυτή δεν πέρασε απαρατήρητη. Σε μια περιοχή όπου οι προσωπικές σχέσεις και η καθημερινή επαφή με τον πολίτη μετρούν συχνά περισσότερο από τους κομματικούς μηχανισμούς, ένα δίκτυο χιλιάδων ασθενών και οικογενειών, χτισμένο σε βάθος είκοσι ετών, αποτελεί κεφάλαιο που κανένας πολιτικός σχεδιασμός δεν μπορεί να αγνοήσει.
Από την επένδυση «ψυχής» στη δημόσια προσφορά
Ο ίδιος, εμφανώς συγκινημένος αλλά απόλυτα κύριος της στιγμής, αναφέρθηκε στο ξεκίνημά του πριν από δύο δεκαετίες, όταν, μαζί με τον πατέρα του, πήρε την απόφαση να αφήσουν την Αθήνα και να εγκατασταθούν στην Πρέβεζα. Το ιατρείο ξεκίνησε με περιορισμένους πόρους, αλλά με πολλή πίστη και σκληρή προσωπική δουλειά.
Περιέγραψε στη συνέχεια την πορεία που ακολούθησε: από το αρχικό ιατρείο της Πρέβεζας, η δραστηριότητα επεκτάθηκε στη Φιλιππιάδα, στα Ιωάννινα και στην Αθήνα, ενώ σήμερα στηρίζεται σε μια ομάδα δέκα επαγγελματιών και μετρά χιλιάδες περιστατικά από την Ήπειρο, τη Λευκάδα και την Αιτωλοακαρνανία.
Με έμφαση στάθηκε στις ανθρώπινες σχέσεις, στην εμπιστοσύνη των ασθενών και στη στήριξη της οικογένειάς του και των συνεργατών του. Δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στη δημόσια παρουσία του ως Αντιπεριφερειάρχη, τονίζοντας ότι σε κάθε θέση αυτό που ουσιαστικά μετράει είναι η προσφορά στον συνάνθρωπο: «Όποια θέση κι αν έχεις, όποια δουλειά κι αν κάνεις, αυτό που τελικά μένει είναι τι κατάφερες να προσφέρεις στους ανθρώπους γύρω σου».
Ο παραλληλισμός μοιάζει εύλογος. Η ορθοδοντική είναι, από τη φύση της, ιατρική της υπομονής: τα αποτελέσματα δεν έρχονται σε μία επίσκεψη, αλλά μέσα από μακρόχρονη, σταδιακή και μεθοδική παρέμβαση. Την ίδια λογική —σταθερή δουλειά, μικρά βήματα, μετρήσιμο αποτέλεσμα— φαίνεται να επιχειρεί να μεταφέρει ο Τάσος Δράκος και στη δημόσια δράση του.
Το μήνυμα που «άναψε» φωτιές
Την παράσταση, ωστόσο, έκλεψε ο επίλογος. Η φράση-κλειδί της βραδιάς δεν ειπώθηκε τυχαία: «Κάποια πράγματα δεν είναι υποχρεωτικό να τελειώνουν στα είκοσι χρόνια. Μπορεί από εκεί να ξεκινούν». Στα πηγαδάκια που σχηματίστηκαν αμέσως μετά το παρατεταμένο και θερμό χειροκρότημα, η σιβυλλική αυτή δήλωση ερμηνεύτηκε από πολλούς ως η άτυπη «αφετηρία» των φιλοδοξιών του για τον επόμενο κύκλο της πολιτικής του διαδρομής.
Τα σενάρια δεν στερούνται βάσης. Ο αυτοδιοικητικός χρόνος κυλά γρήγορα, και με τις επόμενες εκλογές να έχουν ήδη αρχίσει να διαγράφονται στον ορίζοντα, κάθε δημόσια κίνηση αποκτά πολιτικό βάρος. Το αν η «νέα αρχή» αφορά τη διεκδίκηση ενός υψηλότερου αυτοδιοικητικού αξιώματος, μια στροφή προς την κεντρική πολιτική σκηνή ή απλώς τη συνέχεια της σημερινής του διαδρομής, παραμένει προς το παρόν ανοιχτό ερώτημα, που ο ίδιος φρόντισε να μην το απαντήσει.
Όταν, πάντως, ένας θεσμικός παράγοντας συγκεντρώνει τέτοιον όγκο κόσμου και δηλώνει δημόσια ότι τα είκοσι χρόνια δεν αποτελούν το τέλος αλλά την αρχή, το μήνυμα προς κάθε ενδιαφερόμενο είναι σαφές: ο Τάσος Δράκος, με οδηγό την εμπειρία του και την εμπιστοσύνη του κόσμου, περνά δυναμικά σε μια νέα εποχή, δηλώνοντας βροντερό «παρών» και έτοιμος να δώσει τις μεγάλες μάχες που έρχονται.
