Στην Περιφέρεια Ηπείρου εξελίσσεται εδώ και καιρό ένα παράδοξο: η αντιπολίτευση καταγγέλλει, διαμαρτύρεται, αγανακτεί – αλλά σταματά εκεί. Δηλώσεις, ανακοινώσεις, ερωτήσεις, αγανακτισμένοι τόνοι στα μικρόφωνα.
Κι όμως, ούτε μία σοβαρή υπόθεση δεν οδηγήθηκε θεσμικά εκεί που πραγματικά κρίνεται η νομιμότητα: στη Δικαιοσύνη. Κι ας μιλάμε για: απευθείας αναθέσεις, κατατμήσεις έργων, “έκτακτες ανάγκες” που επαναλαμβάνονται με μαθηματική ακρίβεια, πορίσματα Επιθεωρητών, εκκρεμότητες της Εθνικής Αρχής Διαφάνειας. Όλα αυτά συζητούνται, καταγγέλλονται, σχολιάζονται. Αλλά δεν κατατίθενται.
Αν πιστεύουν όσα λένε, γιατί δεν πράττουν;
Οι επικεφαλής των παρατάξεων δηλώνουν ότι «κάνουν ό,τι μπορούν».
Το ερώτημα είναι απλό και αμείλικτο:
Γιατί κανείς δεν πήρε δύο – τρεις συγκεκριμένες υποθέσεις και δεν τις πήγε την επόμενη κιόλας μέρα στον εισαγγελέα; Όχι γενικά και αόριστα.
Με φακέλους. Με αποφάσεις. Με αναθέσεις. Με ημερομηνίες και ποσά. Γιατί αν πράγματι πιστεύουν ότι υπάρχει:
- κατασπατάληση δημόσιου χρήματος,
- θεσμική εκτροπή,
- λεηλασία πόρων,
τότε η σιωπή τους δεν είναι ουδετερότητα. Είναι συνενοχή δια της αδράνειας.
Η αντιπολίτευση δεν είναι σχολιαστής
Ο ρόλος της αντιπολίτευσης δεν είναι να παρακολουθεί τον Περιφερειάρχη, ούτε να καταγράφει την αυθαιρεσία για τα δελτία Τύπου. Ο ρόλος της είναι: να ελέγχει, να τεκμηριώνει, και όταν υπάρχουν ενδείξεις παρανομίας, να ενεργοποιεί τη Δικαιοσύνη. Αλλιώς, οι καταγγελίες μένουν στον αέρα και ο εκάστοτε ισχυρός συνεχίζει ανενόχλητος, με τη βεβαιότητα ότι το πολιτικό κόστος εξαντλείται σε λίγες φράσεις στα πρακτικά.
Όταν κανείς δεν προσφεύγει, το μήνυμα είναι σαφές
Όσο καμία υπόθεση: δεν φτάνει σε εισαγγελικό γραφείο, δεν ζητείται προκαταρκτική εξέταση, δεν ζητείται έλεγχος νομιμότητας, το μήνυμα που εκπέμπεται είναι ένα: «Ό,τι κι αν γίνει, δεν τρέχει τίποτα».
Και αυτό δεν πλήττει μόνο τη διαφάνεια. Πλήττει την ίδια τη δημοκρατική λειτουργία της Περιφέρειας. Αν θέλουν να σταματήσει η κατρακύλα, υπάρχει μόνο ένας δρόμος Λιγότερα λόγια. Λιγότερες καταγγελίες για τα πρακτικά. Περισσότερα έγγραφα με αριθμό πρωτοκόλλου στη Δικαιοσύνη. Κάθε ύποπτη ανάθεση. Κάθε τεχνητή κατάτμηση.Κάθε «επείγον» που δεν πείθει. Την επόμενη μέρα στον εισαγγελέα. Αλλιώς, ας μην απορούν γιατί τίποτα δεν αλλάζει. Διότι η εξουσία δεν φοβάται τις ανακοινώσεις. Φοβάται μόνο τον θεσμικό έλεγχο. Και μέχρι σήμερα, στην Ήπειρο, αυτός ο έλεγχος από την αντιπολίτευση απουσιάζει εκκωφαντικά.
EPIRUSONLINE
