Το θέμα της αξιοποίησης του Δασικού Χωριού Κέδρος επανέρχεται στη δημόσια συζήτηση.
Και κάθε φορά γεννά το ίδιο βασικό ερώτημα: πόσο εύκολα λαμβάνονται αποφάσεις εκατομμυρίων όταν τα χρήματα δεν είναι δικά σου. Στην Περιφέρεια φαίνεται να υπάρχει μια αξιοσημείωτη άνεση όταν συζητούνται επενδύσεις, σχέδια και μεγάλα νούμερα. Σαν να πρόκειται για απλούς υπολογισμούς σε χαρτί και όχι για πραγματικά κεφάλαια που κάποιος θα πρέπει να διαθέσει και να ρισκάρει. Ας τεθεί όμως ένα απλό και απολύτως πρακτικό ερώτημα:
πόσοι από αυτούς που μιλούν τόσο εύκολα για επενδύσεις θα αποφάσιζαν οι ίδιοι να τοποθετήσουν 10 εκατομμύρια ευρώ σε ένα εγχείρημα με αβέβαιη απόδοση και με μοναδική προοπτική ένα ενοίκιο του οποίου η βιωσιμότητα παραμένει αμφίβολη; Η πραγματική οικονομία δεν λειτουργεί έτσι. Κανένας σοβαρός επενδυτής δεν βάζει τέτοια κεφάλαια χωρίς σαφές επιχειρηματικό μοντέλο, χωρίς προβλέψεις εσόδων και χωρίς στοιχειώδη ασφάλεια απόδοσης. Κι όμως, στον δημόσιο λόγο τα πράγματα παρουσιάζονται συχνά με μια εντυπωσιακή ελαφρότητα. Σαν να είναι απολύτως φυσιολογικό να σχεδιάζονται επενδύσεις εκατομμυρίων χωρίς να απαντώνται τα βασικά οικονομικά ερωτήματα. Ίσως τελικά αυτό να εξηγείται από μια απλή πραγματικότητα: είναι εύκολο να είσαι large όταν πρόκειται για τα λεφτά των άλλων.
Άλλωστε, η ίδια χαλαρότητα στη διαχείριση πόρων έχει φανεί και αλλού. Από τις 60.000
ευρώ που δαπανήθηκαν για τον περιβόητο «λακουβομετρητή», μέχρι συμβάσεις που προκαλούν απορίες στην κοινή γνώμη — όπως περιπτώσεις όπου πληρώνεται κάποιος για να περνά στο τέλος της ημέρας από υπηρεσίες και να κλείνει κλιματιστικά και πόρτες. Όλα αυτά μπορεί να φαίνονταιμικρά περιστατικά. Όμως μαζί συνθέτουν μια νοοτροπία: τη νοοτροπία της εύκολης δαπάνης, όταν το κόστος δεν αγγίζει άμεσα αυτούς που παίρνουν τις αποφάσεις. Το Δασικό Χωριό Κέδρος αξίζει πράγματι μια σοβαρή προοπτική αξιοποίησης. Όμως η συζήτηση για τέτοιες επενδύσεις πρέπει να γίνεται με πραγματικά οικονομικά δεδομένα και όχι με την άνεση που δημιουργεί η διαχείριση ξένων χρημάτων. Γιατί στην πραγματική οικονομία το ερώτημα είναι πάντα το ίδιο: ποιος θα βάλει τα χρήματα — και με ποια προοπτική θα τα πάρει πίσω και μάλιστα, αν είναι δυνατόν, με κέρδος.
Από την εφημερίδα «ΠΡΩΙΝΑ ΝΕΑ» 11-3-2026
