Με δανεικό εξοπλισμό από το Ειδικό Δημοτικό εξυπηρετούνται δύο μαθητές Δημοτικού στα Ιωάννινα με προβλήματα όρασης…
Από την απάντηση της υπουργού Παιδείας κας Ζαχαράκη στο πλαίσιο του Κοινοβουλευτικού ελέγχου στην Ερώτηση της βουλευτού κας Κεφάλα, μπορούν να προκύψουν τυχόν νεότερα στην υπόθεση που ήρθε στο φως της δημοσιότητας από την εφημερίδα «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» με τη μη διάθεση του απαραίτητου υποστηρικτικού εξοπλισμού σε μαθητή Δημοτικού με σοβαρό πρόβλημα όρασης.
Ανεπισήμως ήδη από χθες γίνεται λόγος για διαδικαστικού τύπου πρόβλημα που μάλιστα θα καταβληθεί κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε να αντιμετωπιστεί το συντομότερο και να αποσταλεί ο εξοπλισμός στον μαθητή. Μέσα από το ρεπορτάζ όμως προκύπτουν ενδιαφέροντα στοιχεία που αν μη τι άλλο αναδεικνύουν και τις διαχρονικές παθογένειες της ελληνικής εκπαίδευσης και τις αβελτηρίες των υπηρεσιακών μηχανισμών του υπουργείου Παιδείας. Στην περιοχή των Ιωαννίνων δεν είναι μόνον ένας ο μαθητής με προβλήματα όρασης που αντιμετωπίζει την ίδια κατάσταση αδιαφορίας από τις υπηρεσίες, αλλά δύο, επίσης με πρόβλημα όρασης που παρακολουθεί μαθήματα σε Δημοτικό σε Δήμο του λεκανοπεδίου.
Μπορεί το υπουργείο να μην έχει καταφέρει να ανταποκριθεί στο αυτονόητο αίτημα χορήγησης του υποστηρικτικού εξοπλισμού για μαθητές με ολική τύφλωση ή σοβαρά προβλήματα όρασης, ωστόσο η λύση βρέθηκε όπως σχεδόν πάντα γίνεται εκ των έσω… Μεσοβέζικη μεν, αλλά τουλάχιστον υπάρχει κάτι στο οποίο μπορούν να στηριχθούν οι γονείς και κηδεμόνες των παιδιών αυτών και αυτό δεν είναι άλλο από τον εξοπλισμό που διαθέτει ήδη από το 2012 το (πρώην) Ειδικό Σχολείο Τυφλών εντός του Κάστρου των Ιωαννίνων.
Το σχολείο αυτό είχε ενισχυθεί τότε με τον απαραίτητο εξοπλισμό (γραφομηχανές και εκτυπωτές στη μορφή Braille) όμως πλέον δε διαθέτει μαθητές με προβλήματα όρασης ή ολικής τύφλωσης και κάθε φορά που προκύπτει ένα αντίστοιχο πρόβλημα μπαίνει στη διαδικασία να δανείσει τον εξοπλισμό αυτό. Το ίδιο γίνεται και φέτος έχοντας δανείσει από μία γραφομηχανή και από έναν εκτυπωτή στους δύο σχολικές μονάδες ώστε να εξυπηρετούνται οι ανάγκες των δύο μαθητών.
Δεν είναι βέβαια το σύνολο του απαραίτητου εξοπλισμού που θα έπρεπε να έχουν οι μαθητές στη διάθεσή τους, ούτε είναι σύγχρονος εξοπλισμός, αλλά είναι μία σημαντική βοήθεια.
Από εκεί και πέρα όμως οι σχολικές μονάδες θα πρέπει να φροντίζουν για τα αναλώσιμα (χαρτί) που είναι αφενός ειδικής μορφής και κατηγορίας και αφετέρου, αρκετά ακριβό. Μέχρι πρότινος τουλάχιστον το υλικό αυτό διατίθετο μόνον από το Κέντρο Εκπαίδευσης και Αποκατάστασης Τυφλών (ΚΕΑΤ) που έχει ως έδρα του την Αθήνα.
Κάπως έτσι, ίσως το υπουργείο Παιδείας μέσω των μηχανισμών που διαθέτει αρκείται στο ότι πάντα βρίσκεται – τουλάχιστον στην περιοχή των Ιωαννίνων – τρόπος ώστε τα παιδιά αυτά να καλύπτουν τις εκπαιδευτικές τους ανάγκες με δανεικό εξοπλισμό ο οποίος επιστρέφεται στο Ειδικό Σχολείο στη λήξη του έτους και δανείζεται εκ νέου από την αρχή του επόμενου.
Αξίζει να σημειωθεί μάλιστα, ότι το Ειδικό Σχολείο έχει προχωρήσει στο δανεισμό μίας γραφομηχανής και ενός εκτυπωτή και στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων!
Το κόστος
Η προμήθεια των απαραίτητων υποστηρικτικών μέσων εκπαίδευσης για τα άτομα με προβλήματα όρασης δεν είναι μία καθημερινή διαδικασία. Ανεξάρτητα από αυτό όμως θα πρέπει να εκτελείται στο πλαίσιο της αυτονόητης παροχής ίσων ευκαιριών σε όλους τους μαθητές. Επίσης, θα πρέπει να αναφερθεί, ότι τα μηχανήματα αυτά έχουν ένα σημαντικό κόστος προμήθειας, που δεν είναι όμως απαγορευτικό. Εκπαιδευτικοί Ειδικής Αγωγής που έχουν γνώση της αγοράς επισημαίνουν πως υπάρχουν γραφομηχανές Braille στην αγορά με κόστος έως 2500 ευρώ, ποσό που σίγουρα είναι μεγάλο, αλλά όχι και απαγορευτικό για την προμήθειά τους από το υπ. Παιδείας.
Ακόμη όμως και στην περίπτωση που προέκυπτε κάποιο ζήτημα αδυναμίας προμήθειας λόγω κόστους, υπάρχουν άλλες δυνατότητες να γίνει η προμήθεια αυτή, ειδικά από τη στιγμή που έχει ολοκληρωθεί η διαδικασία αξιολόγησης των αιτημάτων των μαθημάτων και η εισήγηση είναι θετική.
Στην περίπτωση των Ιωαννίνων και για ένα τέτοιο αμελητέο κόστος για τους φορείς της αυτοδιοίκησης, θα μπορούσε – αν είχαν ενημερωθεί φυσικά – ο οικείος ΟΤΑ ή ακόμη και η Περιφέρεια Ηπείρου να διαθέσουν άμεσα ένα κονδύλιο για την προμήθεια των υποστηρικτικών μέσων και να καλύψουν τις ανάγκες των μαθητών που είναι στο Δημοτικό και προφανώς τα μέσα αυτά να παραμείνουν διαθέσιμα στη συνέχεια και για τυχόν άλλους μαθητές που θα αντιμετωπίζουν παρόμοια προβλήματα.
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
από την εφημερίδα «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» 2-10-2026
