Tag: ΑΠΟΧΡΩΣΕΙΣ

Για να έχουμε μια εικόνα του τι σημαίνει μία νέα καραντίνα, ας σκεφτούμε το ενδεχόμενο να μην ανοίξουν τα Πανεπιστήμια με τη νέα χρονιά και να συνεχιστεί η εξ αποστάσεως εκπαίδευση. Αμέσως αμέσως από τα Γιάννενα θα λείψουν πάνω από 15 χιλιάδες ενεργοί φοιτητές μαζί με διδακτικό προσωπικό, ερευνητές και όλος ο κύκλος που συνοδεύει την πανεπιστημιακή ζωή. Γιατί δεν είναι...

Αν μάθουμε ότι κάποιος γνωστός μας πήγε σε ένα νησί ή ένα άλλο γνωστό προορισμό για διακοπές, τον ρωτάμε σχεδόν αυτόματα «είχε κόσμο;». Θέλουμε να δούμε τι γίνεται με τον τουρισμό και την οικονομία φέτος, γιατί ξέρουμε ότι το τουριστικό χρήμα σώζει και το σύνολο της ελληνικής οικονομίας και τελικά επηρεάζει και το δικό μας νοικοκυριό. Μπορεί ίσως ενδόμυχα...

Η έναρξη της σχολικής χρονιάς φέτος ήταν μία μεγάλη ευκαιρία για να φανεί ένα άλλο πνεύμα, μία άλλη προσέγγιση στην εκπαίδευση. Ήταν σαφές ότι θα υπάρχει πρόβλημα με τον κορωνοϊό. Μικρό, μεγάλο, δεν έχει σημασία αφού κανείς δεν ισχυρίστηκε τον Ιούνιο ότι θα εξαφανιστεί η πανδημία. Και υπήρχε και η εμπειρία και από το πώς λειτούργησαν τα  κλειστά σχολεία...

Με όλα αυτά που γίνονται ίσως να έπρεπε να έχουμε περάσει στην επόμενη φάση. Να μην μετράμε μόνο κρούσματα, να μην στοχοποιούμε ασθενείς ή γεωγραφικές περιοχές της χώρας, ακόμα και όλη αυτή η δημόσια συζήτηση για τις μάσκες και τις ευθύνες της κυβέρνησης, να αποτελεί μέρος μόνο του τοπίου. Αλλά δεν ισχύει ακόμα κάτι τέτοιο. Μάλλον είμαστε ακόμα πολύ χωμένοι...

Ως ένα βαθμό γνωρίζουμε γιατί τηρήθηκαν τα μέτρα περιορισμού από τη μεγάλη πλειοψηφία των Ελλήνων. Ο φόβος ήταν η κινητήρια δύναμη, πάνω σε αυτόν δομούνταν η πειθώ των μέτρων της Πολιτείας. Πολύ καθοριστικός ήταν ο επιστημονικός λόγος και οι γιατροί που εξηγούσαν συνέχεια τι γίνεται και μετά έπαιξε μεγάλο ρόλο και ο Τύπος, ειδικά ο τοπικός, κάτι που αναγνωρίζεται...

Στην περίοδο της καραντίνας οι λαϊκές οικογένειες έδωσαν μεγάλο αγώνα ώστε να προσφέρουν στα παιδιά τους πρόσβαση στα ηλεκτρονικά μαθήματα. Αγόρασαν από τον πενιχρό προϋπολογισμό τους υπολογιστές, αναβάθμισαν τις τηλεφωνικές συνδέσεις, δανείστηκαν εξοπλισμό, ακόμα κι όταν υπήρχε άνεργος γονιός στο σπίτι, κλειστό μαγαζί, δάνεια. Ο μέσος πολίτης, αυτός που δεν του ρίχνει ούτε μια ματιά η κομψευόμενη εξουσία και προορίζεται...

Θα μας αφήσει άραγε σημάδια όλη αυτή η μεγάλη περιπέτεια με την πανδημία; Σίγουρα, αλλά δεν ξέρουμε ακόμα τι. Θα αλλάξει η συμπεριφορά μας, ο τρόπος ζωής μας; Βέβαια, αλλά δεν γνωρίζουμε πόσο, σε ποιους τομείς και για ποιο διάστημα. Η ανθρώπινη φύση, όπως γνωρίζουμε από την εμπειρία τόσο χιλιάδων χρόνων, έχει τη δυνατότητα της προσαρμογής. Ο άνθρωπος ξεχώρισε από...

Όλες αυτές οι απαγορεύσεις, οι αποκλεισμοί, οι περιορισμοί έχουν και κάτι ελκυστικό. Για κάποιους έστω και υπό συγκεκριμένες συνθήκες. Η γοητεία τους είναι ότι μεταφέρουν την ευθύνη μακριά από εμάς, την αναθέτουν σε άλλους, σε απρόσωπα όργανα και υπηρεσίες. Και είναι πολύ ανακουφιστικό να μην έχεις την ευθύνη, να περιμένεις από κάποιον άλλο να σου ορίσει κανόνες, να έχεις...

Η απόφαση για αναβολή όλων των εκδηλώσεων στην Ήπειρο, είναι ας μην γελιόμαστε, ένα ισχυρό, οριζόντιο μέτρο. Περιορίζει την κίνηση των ανθρώπων που έχουν λιγότερες επιλογές για την έξοδό τους, περιορίζει τις μετακινήσεις και τις συγκεντρώσεις. Αυτός είναι κι ο σκοπός άλλωστε. Μπορεί κανείς να μην νιώθει καλά με τον περιορισμό, αλλά αποδείχτηκε τις ημέρες του Αυγούστου, ότι η...

Λίγο η όραση που αλλάζει όσο περνάνε τα χρόνια, λίγο τα πιασίματα στην πλάτη από την άκαμπτη στάση μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή και είδα ότι δεν μπορώ με ευκολία να διαβάσω ένα βιβλίο στο γραφείο. Αν χρειάζεται να κάνω και σημειώσεις που τις προτιμώ στο χέρι, τότε ίσως να πρέπει να βάζω  βγάζω τα γυαλιά κι αν θέλω...

Όταν μιλάμε για την ανθεκτικότητα των πόλεων, μετράμε κυρίως δείκτες που έχουν να κάνουν με τις υποδομές τους. Η άσφαλτος στους δρόμους, τα πεζοδρόμια, οι δημόσιοι χώροι και κτίρια, είναι τα σημεία που προσελκύουν και το ενδιαφέρον. Κι όσο κι αν αλλάζουν οι όροι, από παλιά, αυτά κοιτάγαμε στις πόλεις. Μαζί με την αποκομιδή των απορριμμάτων, τη διάθεση του...

Πολλοί έχουν εντοπίσει ήδη τις αναλογίες. Στη μεγάλη οικονομική κρίση ακούγαμε από επίσημα χείλη ότι ευθυνόταν η πολυτελής και ανεύθυνη ζωή των νεοελλήνων. Σήμερα ακούμε ότι για την αύξηση των κρουσμάτων φταίει η ανευθυνότητα των νέων παιδιών που πηγαίνουν σε πάρτι. Όπως και τότε όμως, που η μεγάλη πλειοψηφία των Ελλήνων ήταν μισθοσυντήρητοι και συντηρούνταν με λίγα, έτσι και σήμερα...

Παρασκευή και Σάββατο γέμισαν κόσμο τα χωριά ανά την Ελλάδα. Όχι όμως με τον παλιό τρόπο. Η εικόνα ήταν αντιφατική. Από τη μία, τα σπίτια άνοιξαν, ήρθαν από την Αθήνα και την πόλη οι οικογένειες των παιδιών, κάμποσοι μετανάστες από τη Γερμανία και τις άλλες χώρες. Βγήκε ο κόσμος στις πλατείες την παραμονή και ανήμερα της μεγάλης γιορτής. Όμως...

Τέτοιες μέρες συνηθίζουν πολλοί, όπως κι εγώ, να ανεβάζουν φωτογραφίες με τα βιβλία τους από μία ακρογιαλιά ή όπου αλλού κάνουν διακοπές. Κάποιο διαφωνούν γιατί το θεωρούν λίγο επίδειξη, αλλά προσωπικά μου αρέσουν αυτές οι φωτογραφίες. Γιατί ακόμα κι αν θέλουν να υποδηλώσουν την καλλιέργεια και τη φιλαναγνωσία του φωτογράφου, κατά βάση είναι μία επίδειξη της καλής του διάθεσης...

Ένα δύο νέα φαινόμενα δείχνουν ότι διανύουμε ξανά μία σκοτεινή περίοδο αντίστοιχη των αρχών της πανδημίας. Το πρώτο είναι η στοχοποίηση των ασθενών. Πρόκειται για ένα έσχατο επίπεδο απαξίωσης της ανθρώπινης υπόστασης, να ενοχοποιείς κάποιον που νοσεί. Το ξεπεράσαμε γρήγορα στις αρχές, όταν αποδείχτηκε ότι μπορεί να μολυνθεί οποιοσδήποτε και κυρίως ο άνθρωπος της διπλανής πόρτας από ένα τυχαίο γεγονός...

Όχι οι κρίσεις δεν γίνονται ευκαιρίες. Ευκαιρίες βρίσκουν όσοι έβρισκαν και πριν από την κρίση. Όσοι έχουν λεφτά και εξουσία ώστε να εκμεταλλευτούν την αδυναμία εκείνων που δεν έχουν. Τι φέρνουν όμως οι κρίσεις ως ένα βαθμό; Ένα σπάσιμο δεσμών, μία ρήξη πλαισίων που ως τότε θεωρούνταν αδιατάρακτα, πακτωμένα. Κι εκεί, ανάμεσα στα ρήγματα δεν γεννιέται μία ευκαιρία, αλλά μπορεί...

Περπατώντας ένα απόγευμα στον παραλίμνιο πεζόδρομο συζητούσαμε με φίλους τις εξελίξεις στην πόλη μας, κυρίως τα έργα και τις δράσεις που χρειάζονται για να γίνει καλύτερη η ζωή μας. Κι όπως προχωρούσε η συζήτηση με ερωτήσεις και ανταλλαγή εμπειριών που έδειχνε ότι οι κάτοικοι της πόλης είναι ενημερωμένοι και παρακολουθούν τι γίνεται αντιλήφθηκα ότι μιλούσαμε πολύ για το παρελθόν....

Πλημμύρισε χτες το δίκτυο με αναρτήσεις για τον ποιητή Ντίνο Χριστιανόπουλο. Αυτό σημαίνει ότι διαβάστηκε πολύ και ας μην φαινόταν. Κι αυτό είναι μία μεγάλη κατάκτηση για την ποίηση, η οποία γράφεται για να διαβάζεται. Φαίνεται ότι υπήρξαν πολλοί που άκουσαν τη φωνή του Θεσσαλονικιού ποιητή, όταν μιλούσε για τη μοναξιά, τον έρωτα, την απώλεια, τις δυσκολίες συνταιριάσματος με...

Το γεγονός ότι χρειάζεται σε κάθε μεγάλη αργία, να ενημερωνόμαστε από τον Δήμο ότι πρέπει να προσέχουμε με την αποκομιδή των απορριμμάτων για να μην μείνουν πολλές ημέρες στους κάδους, είναι ένας αναγκαίος αναχρονισμός. Αναγκαίος γιατί βοηθάει τα νοικοκυριά που ξεχνιούνται ώστε να είναι πιο συνεπή. Αλλά αναχρονισμός, γιατί δείχνει πόσο πίσω είμαστε στις πόλεις μας. Το πώς γίνεται η...

Είμαστε πάντα έκπληκτοι μπροστά στη φυσική καταστροφή και την τραγωδία που συχνά τη συνοδεύει. Σαν να μην πιστεύουμε ότι μπορεί να γίνει κάτι στον τόπο που φτιάξαμε το σπίτι μας, στην πόλη μας, στο χωριό. Σαν να είμαστε σίγουροι ότι όλα όσα έχουμε δει να συμβαίνουν αλλού, μένουν διαρκώς σε αυτό το «αλλού», δεν μας αφορούν, δεν μας αρμόζει...