Α. Τσικνιά : «Η τέχνη πρέπει να αποτελεί διέξοδο σε όλους»
Κύριο

06 Ιούλιος 2017

Συνέντευξη : Χριστόφορος Παυλάκης

Η Θεατρική Ομάδα Theasis, στηρίζοντας το Αναπηρικό Κίνημα, παρουσιάζει σήμερα, Πέμπτη 6 Ιουλίου, στις 21:30, στο αίθριο του ΚΕ.ΠΑ.Β.Ι. Ιωαννίνων «Το Παιχνίδι της Σφαγής» του Ευγένιου Ιονέσκο.

 

Λίγες ώρες πριν την παράσταση, είχαμε την ευκαιρία να συνομιλήσουμε με την Αθηνά Τσικνιά, υπεύθυνη για τη σκηνοθεσία της παράστασης, και να μάθουμε περισσότερα για το έργο, το θέατρο του παραλόγου, τη συνεργασία με νέους ηθοποιούς αλλά και τη σχέση της τέχνης με τα άτομα με αναπηρία.

 

Βάλε μας λίγο περισσότερο στο κλίμα της παράστασης. Τι πραγματεύεται «το παιχνίδι της σφαγής» ;

 

Μια ξαφνική επιδημία αφανίζει μια πόλη. Οι κάτοικοί της έρχονται ο ένας μετά τον άλλον αντιμέτωποι με το θάνατο.
Το παιχνίδι της σφαγής του επίκαιρου Ευγένιου Ιονέσκο, θυμίζει έντονα τα παιχνίδια που παίζει η σημερινή κοινωνία στον εαυτό της. Άνθρωποι που πεθαίνουν ή ζουν κατά τύχη, που δεν ξέρουν να ζουν, που δεν ξέρουν γιατί πεθαίνουν.
Η ιστορία επαναλαμβάνεται. Σχεδόν καθημερινά ερχόμαστε αντιμέτωποι με το παράλογο. Οργή και απόγνωση όταν ακόμα και η επιστήμη ή η τέχνη σηκώνει τα χέρια ψηλά. Το παιχνίδι της σφαγής μιλάει για το συμβολικό και τον πραγματικό θάνατο, αυτόν που ενώ κάνουμε τα πάντα για να πραγματοποιείται, εκ των υστέρων αναρωτιόμαστε (και όχι όλοι) για τα αίτια.

 

Ποιες ήταν οι σκηνοθετικές σου προκλήσεις και πως ήταν η συνεργασία σου με τις ηθοποιούς της παράστασης ;

 

Οι ηθοποιοί της παράστασης ήταν μαθήτριες μου στο Δ.Ι.Ε.Κ. Ιωαννίνων, στο τμήμα Υποκριτικής Θεάτρου και Κινηματογράφου. Είναι 6 ταλαντούχα πλάσματα με φρεσκάδα, ζωντάνια, αρκετή θέληση και έχουν το μέλλον μπροστά τους να δουλέψουν και να εξελιχθούν στον χώρο του θεάτρου. Όπως ορίζει η φύση της τέχνης του ηθοποιού, η συνεχής εκπαίδευση, η εξέλιξη των εκφραστικών μέσων και η αδιάκοπη απόκτηση εμπειριών κρίνεται αναγκαία! Η προσέγγισή μου, κατά βάση, ήταν, μέσα από την διδασκαλία μου, να βγάλω στα κορίτσια αυτά την ψυχή τους. Και έπειτα, να μπορέσουν να δημιουργήσουν με την απλότητα, αλλά και τους κανόνες ενός παιχνιδιού, ένα κόσμο δικό τους που θα τον παρουσιάσουν. Η βασική μου γραμμή στην συγκεκριμένη σκηνοθεσία ήταν να βγάλουμε μια ατμόσφαιρα αρκετά τρελή και η ερμηνεία των ηθοποιών να αγγίζει το όριο του γκροτέσκ.

 

Πως επιλέχθηκε το συγκεκριμένο, απαιτητικό, έργο;

 

Το θεατρικό είδος του παραλόγου είναι το αγαπημένο μου. Νοιώθω να το γνωρίζω και να κολυμπάω μέσα σε αυτό με ασφάλεια. Νοιώθω οικεία αλλά ταυτόχρονα με ιντριγκάρει και, οποιοσδήποτε βαθμός δυσκολίας και αν χαρακτηρίζει το κείμενο αυτό, εμένα μου δημιουργεί μια πρόκληση. Το έργο είναι σπονδυλωτό, αποτελείται από 12 αυτοτελείς σκηνές. Αυτό μου έδινε μια ελευθερία στο πως θα επιλεγούν οι κοπέλες να ερμηνεύσουν τους ρόλους. Υπήρχαν αρκετοί ρόλοι για όλους. Το έργο, το ήξερα χρόνια και η θεματολογία του μου κέντριζε το ενδιαφέρον πάντα.  

 

Μιλάμε για Ιονέσκο, άρα για θέατρο του παραλόγου. Πόσο κοντά βρίσκεται στο αληθινό «θέατρο του παραλόγου» που ζούμε καθημερινά ;

 

Δεν βρίσκεται κοντά, το ζούμε. Είναι όπως ακριβώς και η ζωή μας. Ερευνώντας και αναλύοντας το έργο είναι αστείο πόσες φορές λέγαμε “Ακριβώς σαν την ζωή μας” για διαλόγους που δεν έχουν κανένα ειρμό φαινομενικά. Δυστυχώς η κοινωνία μας είναι αρκετά παράλογη.

Ο Ιονέσκο είχε πει «Το κωμικό είναι η βαθύτερη γνώση του παραλόγου, γι’ αυτό νομίζω ότι προξενεί μεγαλύτερη απόγνωση από το τραγικό. Το κωμικό είναι τραγικό και η τραγωδία του ανθρώπου είναι μια κωμωδία».

 

Όπως διακρίνουμε και από την όμορφη αφίσα, πρόκειται για μια δράση για την στήριξη του αναπηρικού κινήματος. Πως πήρατε αυτή την πρωτοβουλία και πόσο σημαντικό είναι η τέχνη να βοηθά προς την συγκεκριμένη κατεύθυνση ;

 

Είμαι ευαισθητοποιημένη σχετικά με τέτοια θέματα και δράσεις. Η φιλία μου με τον πρόεδρο του αναπηρικού κινήματος, τον Αστερινό Μάνθο, και η έγνοια του για αυτό, ήταν η αφορμή για αυτή την ιδέα και την πραγματοποίηση της. Θέλαμε με τις ηθοποιούς της ομάδας να έρθουμε κοντά σε αυτούς τους ανθρώπους που δεν τους δίνεται η δυνατότητα συχνά να απολαμβάνουν την τέχνη του Θεάτρου λόγω μη προσβασιμότητας. Και ο χώρος του ΚΕΠΑΒΙ είναι ιδανικός, γι’ αυτό και ευχαριστούμε πολύ τον Αντιδήμαρχο Νίκο Γκόλα και την διοίκηση του ΚΕΠΑΒΙ για την στήριξη στην δράση μας.

 

Επομένως, μπορεί η τέχνη να αποτελέσει διέξοδο και για τα άτομα με αναπηρία ;

 

Βεβαίως, δεν χωράει αμφιβολία σε αυτό. Η τέχνη πρέπει να αποτελεί διέξοδο σε όλους, σε άτομα με σωματική ή και ψυχική αναπηρία αν είναι δόκιμος αυτός ο όρος. Η τέχνη οφείλει να είναι εκεί, να σηκώνει το ανάστημα της και να στηρίζει αυτούς τους ανθρώπους που η κοινωνία βάζει συνεχώς εμπόδια.

 

Κλείνοντας, και αφού σε ευχαριστήσω για τη σύντομη αλλά ουσιαστική, θεωρώ συζήτηση, θα ήθελα, με αφορμή την συγκεκριμένη συνεργασία σου με νέους ηθοποιούς, που τώρα κάνουν τα πρώτα τους βήματα, ένα σχόλιο για το εάν τελικά υπάρχει χώρος στα Γιάννενα για τα νέα παιδιά να εκφραστούν και να δημιουργήσουν.

 

Θεωρώ ότι, όπως και οπουδήποτε αλλού, έτσι και στα Γιάννενα όλα εξαρτώνται από το πόσο ενεργός και δραστήριος είσαι και σαν νέος οφείλεις να είσαι, ειδικά στην τέχνη. Αν αγαπάς αυτό που κάνεις και επιμένεις το έδαφος γίνεται γόνιμο.

Στο σημείο αυτό, είναι σκόπιμο και αναγκαίο, μιας και το ανέβασμα μίας παράστασης είναι ομαδική δουλειά, να αναφέρουμε όλους όσους συνέβαλαν στην υλοποίησή της. Πέραν, λοιπόν, της Αθηνάς Τσικνιά, η οποία έχει αναλάβει την σκηνοθεσία του έργου, στην παράσταση παίζουν οι Άλκηστις Λέκκα, Κρυσταλλία Λύτρα, Δέσποινα Ναυρόζογλου, Ελευθερία Πανταζή, Χριστιλένα Παρίση και Αναστασία Σακουφάκη. Ο σχεδιασμός του φωτισμού είναι από τον Αχιλλέα Κάππη, η δημιουργία της αφίσας από την Αλεξάνδρα Λύτρα και η χορηγία του ήχου από τον Χρήστο Σύμπα. Η είσοδος για το κοινό είναι ελεύθερη.

 

Τηλ.: 26510 23657 - 76655
Στρατάρχου Παπάγου 36
Ιωάννινα, Greece
info@epirusonline.gr

Χρήσιμα Links

 
Χρησιμοποιούμε cookie για την εξατομίκευση περιεχομένου και διαφημίσεων, την παροχή λειτουργιών κοινωνικών μέσων και την ανάλυση της επισκεψιμότητάς μας. Cookie policy. I accept cookies from this site. Agree