Για να αποδίδουμε τα του Καίσαρος, δεν αρκεί να το γράφει μόνον η επικεφαλίδα της στήλης, αλλά να το κάνουμε και στην πράξη…
Και επειδή καταχεριάσαμε έντονα τη Δημοτική Αρχή για την απαράδεκτη κατάσταση στην οποία βρίσκεται το Δημαρχείο, να προσθέσουμε την εξής παράμετρο…
Ότι εδώ και αρκετό καιρό (δε μας είπαν ακριβώς πόσο) η Δημοτική Αρχή έχει έρθει σε επικοινωνία με την Υπηρεσία Νεωτέρων Μνημείων για να γίνουν παρεμβάσεις στο κτίριο του Δημαρχείου…
Η Υπηρεσία όμως για να δώσει την άδεια εκτέλεσης οποιασδήποτε τεχνική παρέμβασης, απαιτεί την εκπόνηση και υποβολή μελέτης, καθώς πρόκειται για χαρακτηρισμένο μνημείο και συνακόλουθα, την έγκρισή της…
Προς το παρόν λοιπόν μελέτη δεν έχει εκπονηθεί, επομένως δεν έχει υποβληθεί κιόλας, άρα δεν πρόκειται να γίνει καμία εργασία…
Ήδη όπως έχουμε παρουσιάσει αποκολλώνται σοβάδες από την πρόσοψή του, ήδη υπάρχουν σημεία που είναι ετοιμόρροπα, όμως δεν πρόκειται να γίνει καμία παρέμβαση…
Αυτό δε σημαίνει βέβαια, ότι απαλλάσσονται των ευθυνών τους οι διοικούντες τον Δήμο, για να είμαστε ξεκάθαροι, ούτε φυσικά και πρέπει να πει κάποιος, ότι η Υπηρεσία Νεωτέρων Μνημείων καλώς έχει στυλώσει τα πόδια και ζητά μελέτες..
Αλλά μία καλή συνεννόηση μεταξύ των δύο πλευρών, πιστεύουμε πως θα μπορούσε να λύσει προβλήματα έστω προσωρινά. Όχι τίποτε άλλο, αλλά θα πέσει το κτίριο και μετά θα αναζητάμε όλοι τις ευθύνες…
Από τα πιο ωραία και αληθινά που ακούσαμε το τελευταίο διάστημα ενόψει της γιορτής της Αποκριάς ήταν αυτό που καταγράφηκε στην κάμερα του ITV στην εκδήλωση των Ζαγορισίων…
Σε μία κοινή εκδήλωση που έγινε την Τετάρτη το βράδυ στα γραφεία του Πολιτιστικού Συνδέσμου Ζαγορισίων, σε συνεργασία με τον Σύλλογο των Ασπραγγέλων για τα έθιμα της Αποκριάς στο Ζαγόρι…
Εισαγωγικά λοιπόν η κα Οικονομίδου – Δούβλη μιλώντας στο κοινό που είχε συγκεντρωθεί, για τη γιορτή της Αποκριάς στα χωριά του Ζαγορίου και είπε μεταξύ άλλων το εξής…
Ότι στα χωριά του Ζαγορίου – αλλά αυτό συνέβαινε παντού – οι κάτοικοι περίμεναν τις ημέρες της Αποκριάς, γιατί ήταν ημέρες χαράς…
«Ήταν λίγες ημέρες χαρές στις δυσκολίες της ζωής, αλλά ουσιαστικές…», ανέφερε πριν ξεκινήσει η παράθεση των εθίμων στο Ζαγόρι…
Και θυμηθήκαμε τις ημέρες αυτές στα δικά μας τα χωριά στη Ντουσκάρα, όταν ανήμερα της Αποκριάς από το πρωί υπήρχε ένας παροξυσμός σε μία προετοιμασία βέβαια που είχε ξεκινήσει πολλές ημέρες πριν…
Για να βρεθούν οι στολές, να επιλεγούν τα άτομα που θα υποδυθούν τον κάθε ρόλο (νύφη, γαμπρός, παπάς, γιατρός, παππούς, γιαγιά, «αράπης» παρακούμπαροι και ούτω καθεξής) για να περιδιαβούν όλα τα σπίτια του χωριού με τις κουδούνες στα χέρια, έτοιμοι για σαματά…
Σαν παιδιά δεν το καταλαβαίναμε έτσι, αλλά περισσότερο σαν χαβαλέ, όμως ειδικά το βράδυ στη τζαμάλα (αλα(γ)ούζια τη λέμε στο Σενίκο) ήταν η σειρά των μεγαλύτερων, των γονέων, των παππούδων και γιαγιάδων που ξεφάντωναν πραγματικά…
Κι έχουμε κάτι μνήμες από ανθρώπους μεγάλης ηλικίας που δεν τους θυμόμαστε σχεδόν ποτέ χαρούμενους και γελαστούς, να είναι άλλοι άνθρωποι την ημέρα αυτή, είτε μασκαρεμένοι είτε όχι…
Να δίνουν ρέστα με το «χάψαρη», να πηδούν πάνω από τη φωτιά μέχρι το ξημέρωμα, να κυλιούνται στο χώμα σαν παιδιά…
Και γι’ αυτό η προχθεσινή κουβέντα της κας Δούβλη μας άνοιξε ένα παράθυρο μνήμης σε εκείνα τα χρόνια που ευτυχώς υπάρχουν όχι μόνο στη μνήμη μας, αλλά και σε φωτογραφικό υλικό…
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
από την εφημερίδα «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» 20-2-2026
