Συναντήθηκαν μετά από 62 χρόνια, οι πρώτοι εισακτέοι της Φιλοσοφικής Σχολής στα Ιωάννινα, το 1964!
Σε απόσταση λίγων δεκάδων μέτρων από την είσοδο του ιστορικού Πανεπιστημίου Ιωαννίνων στην οδό Δομπόλη, το πρωί της Παρασκευής συναντήθηκαν μετά από 62 χρόνια, οι πρώτοι εισακτέοι της Φιλοσοφικής Σχολής στα Ιωάννινα, το 1964! Σε ένα σύνολο 200 περίπου εισακτέων τότε, μετά από πολλές προσπάθειες, με πρωτεργάτη τον Νικόλαο Βλάχο από την Καρδίτσα, ώστε να εντοπιστούν όσοι γίνεται περισσότεροι από τους συμφοιτητές του 1964 και να συναντηθούν για πρώτη φορά.
Το εγχείρημα που φαινόταν από δύσκολο έως ακατόρθωτο έγινε πραγματικότητα και το πρωί της Παρασκευής σε καφέ στην οδό Δομπόλη πραγματοποιήθηκε αυτή η καθόλα συγκινητική συνάντηση. Ανταποκρίθηκαν σε αυτό το ξεχωριστό reunion περίπου 50 άτομα από τους πρώτους εισακτέους του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων που θυμήθηκαν εκείνες τις ξεχωριστές στιγμές με συγκίνηση και νοσταλγία για όσα συνάντησαν σε ένα νέο περιβάλλον, διαφορετικό από αυτό που είχαν μεγαλώσει οι περισσότεροι.
Όπως τόνισε άλλωστε ο κ. Βλάχος στη συντριπτική τους πλειονότητα ήταν παιδιά από την επαρχία που έφτασαν σε μία πόλη που προφανώς δεν είχε αναπτυχθεί, έκανε όμως τότε με την ίδρυση του Πανεπιστημίου τα πρώτα της βήματα προς την πορεία της οικονομικής και πνευματικής ανάπτυξης και αναγέννησής της. Τόσο ο κ. Βλάχος, όσο και η κα Παπαδιώτη αντίστοιχα θυμήθηκαν κάποιες από εκείνες τις στιγμές τις οποίες μοιράστηκαν μαζί μας. Ιδιαίτερη αναφορά έκαναν στους καθηγητές της Φιλοσοφικής Σχολής που ήταν σε ένα διαφορετικό επίπεδο, κάποιοι εξ αυτών με σπουδές στο εξωτερικό, σε αντίθεση με τους δασκάλους που είχαν στα σχολεία τα παιδιά τότε, στην επαρχία ειδικά, που διακρίνονταν κυρίως για την αυστηρότητά τους και λιγότερο για την παιδαγωγική τους επάρκεια.
«Είμαστε πολύ χαρούμενοι που καταφέραμε να πετύχουμε ένα εγχείρημα που φαινόταν ακατόρθωτο πριν από ένα χρόνο. Απευθύνθηκα σε δύο – τρία άτομα που είχαμε επαφή και ο καθένας προσπάθησε να εντοπίσει όσους περισσότερους μπορούσε. Συγκεντρωθήκαμε τελικά περίπου 50 φοιτητές του 1964, αριθμός απρόσμενος και για εμάς καθώς κάποιους δεν καταφέραμε να τους εντοπίσουμε, κάποιοι άλλοι ζουν μακριά και αδυνατούν να έρθουν και υπάρχουν και κάποιοι που έχουν φύγει από τη ζωή», ανέφερε ο κ. Βλάχος.
«Είχαμε καθηγητές που μας υποδέχθηκαν με ζεστασιά και αγάπη. Μπαίναμε σε ένα νέο κόσμο που ήταν παντελώς άγνωστος για εμάς. Παιδιά ήμασταν και δε γνωρίζαμε τι να περιμένουμε. Μας αγκάλιασαν όμως, και μας άνοιξαν τους πνευματικούς μας ορίζοντες, δίνοντάς μας τεράστια εφόδια για να προχωρήσουμε στη ζωή» ανέφερε από τη δική της πλευρά η κα Παπαδιώτη που εξελίχθηκε στην πορεία και δίδαξε ως Καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων από όπου και αφυπηρέτησε.
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
από την εφημερίδα «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ»
