Με τη Διοικούσα Επιτροπή του ΠΑΣ και τον Ερασιτέχνη να κάνουν σήμερα Τετάρτη στις 20.00 στους «Ζωσιμάδες» την πρώτη τους επίσημη εμφάνιση στην κοινή συνέντευξη Τύπου που θα παραχωρήσουν στα τοπικά ΜΜΕ, ο φίλαθλος κόσμος του ΠΑΣ βρίσκεται σε έναν διαφορετικό, οργανωτικό παροξυσμό. Με μπροστάρη τον Σύνδεσμο Φιλάθλων την Τετάρτη 8 Ιουλίου η πόλη θα ζήσει κάτι πρωτόγνωρο και διαφορετικό, αντάξιο όμως της ημέρας.
Στις 8 Ιουλίου συμπληρώνονται ακριβώς 60 χρόνια από την ημέρα που το Πρωτοδικείο Ιωαννίνων ενέκρινε τις τροποποιήσεις του καταστατικού και γεννήθηκε έτσι ο ΠΑΣ ΓΙΑΝΝΙΝΑ, η ομάδα που έμελλε από τότε να συντροφεύει τη δίψα και το πάθος των Ηπειρωτών για τον τόπο τους, την αγάπη των Γιαννιωτών για την ομάδα της πόλης τους και ένα σύμβολο που ξεπέρασε τις προσδοκίες και εκείνων που πρωτοστάτησαν στη συμφωνία μεταξύ των ομάδων της πόλης που διασταύρωναν μέχρι τότε τα ξίφη τους στους αγωνιστικούς χώρους. Τα Ιωάννινα όμως που μεγάλωναν τότε είχαν χώρο για μία ομάδα που θα εκπλήρωνε τους πόθους των Ηπειρωτών, να βγουν έξω από την περιφέρεια, ακολουθώντας μία ομάδα που τους έκανε υπερήφανους και τους χάριζε μοναδικές στιγμές χαράς και υπερηφάνειας.
Ο Σύνδεσμος Φιλάθλων του ΠΑΣ βρίσκεται σε έναν οργανωτικό παροξυσμό και με χθεσινή του ανακοίνωση, δίνει κάποιες απαραίτητες διευκρινίσεις και οδηγίες σε όλους εκείνους που θα θελήσουν να συμμετέχουν ενεργά στην εκδήλωση της 8ης Ιουλίου. Μόλις βραδιάσει, όλοι οι δρόμοι γύρω από το Εθνικό Στάδιο από την 28ης Οκτωβρίου και το Άλσος, μέχρι τη Σπύρου Λάμπρου, τον «Πλάτανο», τη Μιχ. Αγγέλου, τη Μελανίδη και την Πυρσινέλλα, θα φωτιστούν από εκατοντάδες πυρσούς, «κυκλώνοντας» με τον τρόπο αυτό τους «Ζωσιμάδες», την έδρα του ΠΑΣ ΓΙΑΝΝΙΝΑ, σαν να είναι εκεί μία καρδιά που χτυπά ενώ γύρω της οι δρόμοι με τους φιλάθλους είναι οι αρτηρίες που την τροφοδοτούν με αίμα για να μένει στη ζωή!
«Σε λίγες ημέρες η πόλη θα βάλει τα καλά της και θα γιορτάσει το καμάρι της παρά τις δύσκολες στιγμές που περνάει.
Οι εορτασμοί θα είναι αντάξιοι της ιστορίας μας και για αυτό καλούμε ολόκληρο τον λαό του Πανηπειρωτικού να σταθεί δίπλα στον σύνδεσμο, να βοηθήσει και να συμμετάσχει ενεργά.
Στις 8 Ιουλίου γιορτάζουν οι παιδικές μας αναμνήσεις, οι παίκτες που ερωτευτήκαμε παράφορα, οι εκδρομές που χορτάσαμε πέτρα και κρύο, τα γκολ που μας έκαναν να κλάψουμε σαν παιδιά, τα τσιμέντα που μας βαστάνε τόσα χρόνια, τα στέκια μας, οι γειτονιές μας, οι γηπεδικές μας παρέες και τα αδέρφια μας που χάθηκαν.
Στις 8 Ιουλίου γιορτάζει η ζωή μας όλη» αναφέρεται σχετικά.
60 χρόνια αγάπης…
Στο δισέλιδο αφιέρωμα που κυκλοφορεί ο Σύνδεσμος με αφορμή την επέτειο των 60 ετών, αναφέρεται:
«Πώς να γράψεις για μια ιστορία 60 ετών όταν οι αναμνήσεις φτάνουν περίπου στα μισά και η ικανότητα κατανόησης των πεπραγμένων δεν ξεπερνάνε τις δυο δεκαετίες; Και πώς να συμπυκνώσεις την πορεία ενός συλλόγου «από το 1966» μέσα σε 500 λέξεις; Κι αν θα γράψεις, ποιανού την ιστορία θα φωτίσεις;
Μήπως να γράψεις για την ιστορία των παικτών; Των μικρών και των μεγάλων, των ντόπιων και των ξενομεριτών, των παλτών και των πρωτοκλασάτων; Για όσους φόρεσαν τη φανέλα με τον Ταύρο στο στήθος; Να γράψεις για τη φουρνιά των Αργεντίνων, αλλά και για τα παιδιά της πόλης, τους «Αργεντίνους» της δικής μας γενιάς, που βγάλανε την ομάδα στο χορτάρι τον Αύγουστο του 2025 ώστε να μην διαλυθεί;
Ή να γράψεις για αυτούς που ανέβασαν την ομάδα στα μπαράζ της Φιλαδέλφειας το 2001; Ή μήπως για αυτούς που ένιωσαν να προδίδονται από μέσα στο μπαράζ της Λάρισας το 1984; Και πώς να μην γράψεις για αυτούς που δώσανε το πρώτο ανεπίσημο φιλικό με τη Θύελλα Κατσικά κάπου στα τέλη Αυγούστου ή στις αρχές Σεπτέμβρη του 1966; Ή, πρωτίστως, για εκείνους που παίζανε πριν το 1966 στον Ατρόμητο ή τον Αβέρωφ και που στη συνέχεια πρωτοφορέσανε την άσπρο-μπλε εμφάνιση; Και τις αποστολές στα ευρωπαϊκά ματς του 2016 θα τις αφήσεις απέξω; Μα γίνονται αυτά τα πράγματα;
Και η ιστορία των φιλάθλων και των οπαδών; Τι θα γίνει με αυτούς; Θα αναζητήσουμε τα χνάρια εκείνων που διδάχθηκαν να αντιλαμβάνονται στωϊκά πως η απόδοση του ΠΑΣ θα είναι σαν το ηπειρώτικο τοπίο; Κυρίως πέτρα, που και που ένα λουλούδι, μια χαρά ανάμεσα στην ξέρα. Αυτών που εμπέδωσαν πως το σύστημα της ομάδας ταιριάζει γάντι στα χιλιοτραγουδισμένα άσματα για τον Χάρο; Δηλαδή, έμπα ψυχή – έβγα ψυχή. Ή αυτών που ζούνε τα τσιμέντα με τη σιγουριά των χορευτών που χαίρονται καθώς συλλογίζονται πως «όποιος πάει στον άλλο κόσμο, δεν ξαναγυρνά»;
Η φανέλα του είναι βαριά και ποτισμένη με αίμα, ιδρώτα και Ηπειρώτικο χώμα. Η ιστορία του τεράστια και με σελίδες ολόχρυσες αλλά και άλλες που γράφουν για πίκρα και αδικία.
Όλη αυτή η παρακαταθήκη είναι δύσκολο να καταγραφεί, όμως να είστε βέβαιοι ότι θα βρούμε τρόπους να την δοξάσουμε και να την γιορτάσουμε όπως της αξίζει».
