Το περίεργο δεν είναι που το ΣτΕ έκρινε πως η μη επαναφορά δώρων και 13ου και 14ου μισθού στο Δημόσιο, δεν είναι παράνομη…
Το περίεργο θα ήταν αν έκρινε κάποια στιγμή ως παράνομες τις αυξήσεις στους μισθούς των δικαστικών…
Επομένως, δε χρειάζεται κάθε φορά να λέμε και να αναλύουμε τα ίδια. Γιάννης κερνάει, Γιάννης πίνει…
Γι’ αυτό όμως και όσο περνά ο καιρός τόσο περισσότερο αυξάνει και η αρνητική άποψη των πολιτών για θεσμούς όπως η Δικαιοσύνη…
Μας αρέσει όλος αυτός ο χαμός που γίνεται το τελευταίο 10ήμερο στο διαδίκτυο για τα πανηγύρια στα χωριά και γενικότερα για αυτή την επιστροφή αποδήμων και ετεροδημοτών στα χωριά…
Όπως επίσης και οι κόντρες που ανακύπτουν στα χωριά συνήθως μέσω των Αδελφοτήτων…
Ξέρετε, είναι όλοι αυτοί οι μεγαλύτερης ηλικίας στην πλειονότητά τους, ετεροδημότες και απόδημοι που επιστρέφουν για κάποιες εβδομάδες διακοπών στο χωριό και μετά τη δεύτερη ημέρα αρχίζουν να τα βρίσκουν όλα χάλια…
Οι δρόμοι που έχουν λακκούβες, τα σκουπίδια που δε μαζεύονται, το τσιμέντο που «έσκασε» στην πλατεία, η κοινόχρηστη βρύση που χάλασε και πάει λέγοντας…
Τόσο που αναρωτιέσαι, αν πρέπει να ασχοληθείς πραγματικά σοβαρά ή να δώσεις τόπο στην οργή και να κάνεις ότι ακούς με προσοχή…
Όπως μας είπε εύστοχα χθες ο δήμαρχος Κεν. Τζουμέρκων που συμμετείχε σε μία λαϊκή συνέλευση στην Κυψέλη, τα περισσότερα προβλήματα οι περιφερειακοί δήμοι τα «μαθαίνουν» τον Αύγουστο που μαζεύονται οι απόδημοι στα χωριά…
Θα μείνουμε όμως στη συζήτηση για τα πανηγύρια για το κατά πόσον είναι κοντά ή όχι στην παράδοση του παρελθόντος, για το αν έχουν αλλάξει και γιατί, αν τους αρέσει περισσότερο ή λιγότερο και ούτω καθεξής…
Πράγματι τα πανηγύρια στα χωριά έχουν αλλάξει κατά πολύ και στην οργάνωσή τους, αλλά και στο ρεπερτόριό τους…
Αν δεν υπήρχαν οι μουσικοί νεολογισμοί της (δήθεν) παράδοσης με τα ελαφροδημοτικά τραγούδια, δεν είμαστε τόσο σίγουροι ότι θα τραβούσαν τον ίδιο κόσμο τα πανηγύρια…
Άρα, ναι, σαφώς άλλαξαν τα πανηγύρια, αφού άλλαξε και η μουσική που παίζουν οι ορχήστρες, όπως όμως άλλαξε και η ανθρωπογεωγραφία όσων πηγαίνουν…
Στα δικά μας χρόνια ως έφηβοι, θυμόμαστε το 90% των ανθρώπων που χόρευαν να είναι άνω των 50 ετών, με σειρά πάντα και με παραγγελιές…
Και οι μικρότεροι αραιά και που, και αν κάποιος ήξερε να χορεύει, γιατί αν δεν ήταν καλός χορευτής, τον άφηναν στην άκρη…
Τώρα βλέπουμε τη νεολαία να σηκώνεται, να χορεύει ασταμάτητα, να το ζει και να το χαίρεται πραγματικά, να το απολαμβάνει είτε με τα ελαφροδημοτικά είτε όμως και με τα παραδοσιακά Ηπειρώτικα…
Αν τύχει και μείνετε τις πρώτες πρωινές ώρες σε κάποιο πανηγύρι, θα δείτε, ότι όλη η νεολαία τραγουδά και χορεύει τραγούδια της τάβλας, του σεβντά, χαβάδια, μέχρι και μοιρολόγια…
Τι σημαίνει αυτό; Ότι δεν είναι παραδοσιακό το πανηγύρι μέχρι τις πέντε το πρωί και γίνεται μετά; Όχι προφανώς.
Για εμάς που έχουμε φυσικά τις ενστάσεις μας για τα νέα τραγούδια που ακούγονται στα πανηγύρια, παραδοσιακό πανηγύρι σημαίνει η αντάμωση του κόσμου στα τραπέζια και στο χορό και τίποτε άλλο!
Φτάσαμε στο σημείο να ανταμώνουμε με συγγενείς και φίλους που μένουν μακριά, μόνον την ημέρα του πανηγυριού στο χωριό. Μη γκρινιάζουμε για τα άλλα…
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
από την εφημερίδα «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» 20-8-2026
