Σπάνιο απόσπασμα της «Οδύσσειας» 1.700 ετών βρέθηκε σε βιβλιοθήκη της Ολλανδίας

Ένα εξαιρετικά σπάνιο απόσπασμα της ομηρικής «Οδύσσειας», ηλικίας περίπου 1.700 ετών, εντοπίστηκε στη βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου της Ουτρέχτης στην Ολλανδία, κρυμμένο μέσα στις σελίδες ενός βιβλίου.

Το μικρό εύρημα χρονολογείται περίπου στο 300 μ.Χ. και, σύμφωνα με το CBS News, αποτελεί ένα από τα μόλις 30 γνωστά σωζόμενα δείγματα αυτού του είδους παγκοσμίως.

Την ανακάλυψη έκανε ο δρ. Mark de Kreij, διδάσκων Ελληνικών στο Πανεπιστήμιο Radboud, κατά τη διάρκεια έρευνας σε συλλογή πρώιμων χριστιανικών κειμένων. Αρχικά, το αντικείμενο είχε θεωρηθεί αιγυπτιακό έγγραφο του 7ου αιώνα. Ο De Kreij, ωστόσο, αναγνώρισε τα γράμματα ως στίχους από την «Οδύσσεια» του Ομήρου.

Το κομμάτι έχει περίπου το μέγεθος ενός τραπουλόχαρτου και φέρει γραφή και στις δύο πλευρές. Παρότι έχει υποστεί φθορές από την υγρασία και τον αποχρωματισμό που προκάλεσε το πέρασμα των αιώνων, οι πληροφορίες που διατηρεί θεωρούνται σημαντικές για τη μελέτη της διάδοσης και της χρήσης των αρχαίων ελληνικών κειμένων.

Οι στίχοι από τη 12η ραψωδία

Οι ερευνητές εκτιμούν ότι το απόσπασμα πιθανότατα προερχόταν από μια αρχαία «έκδοση τσέπης» της «Οδύσσειας», η οποία ενδέχεται να ανήκε σε κάτοικο της περιοχής του Φαγιούμ στην Αίγυπτο.

Οι στίχοι που διασώζονται ανήκουν στη 12η ραψωδία και αφορούν το επεισόδιο κατά το οποίο οι σύντροφοι του Οδυσσέα, κυριευμένοι από την πείνα, σκοτώνουν και τρώνε τα ιερά βόδια του Απόλλωνα, παρά την απαγόρευση που τους είχε επιβληθεί.

Σύμφωνα με τον δρα De Kreij, η συγκεκριμένη θέση των στίχων μέσα στο έπος ενδέχεται να συνέβαλε στη διατήρηση του αποσπάσματος. Η 12η ραψωδία βρίσκεται περίπου στο μέσο της «Οδύσσειας», ενώ τα αρχαία βιβλία υφίστανται συνήθως μεγαλύτερη φθορά στις εξωτερικές σελίδες. Έτσι, τα τμήματα που βρίσκονται πιο βαθιά στο βιβλίο έχουν περισσότερες πιθανότητες να διατηρηθούν.

Ο ερευνητής εξέφρασε τον ενθουσιασμό του για την ανακάλυψη, χαρακτηρίζοντας τον εαυτό του «κυνηγό θησαυρών». Όπως ανέφερε σε τοπικά μέσα, η δυνατότητα να εντοπίζει κανείς τόσο σπάνια και όμορφα αντικείμενα αποτελεί για τον ίδιο επιβεβαίωση ότι έχει «την καλύτερη δουλειά στον κόσμο».