Η υπόθεση με την μη παροχή του υποστηρικτικού εξοπλισμού για έναν μαθητή της Γ΄ τάξης του Δημοτικού που έχει προβλήματα όρασης, είναι απλώς ένα δείγμα της ελληνικής παράνοιας…
Όπου κι αν κοιτάξεις, δεξιά κι αριστερά είτε αφορούν δαπάνες υπουργείων, είτε δήμων, είτε περιφερειών, βλέπεις έναν πακτωλό χρημάτων να διατίθεται καθημερινά…
Αλλά σε περιπτώσεις που ο όρος «αυτονόητο» είναι πολύ μικρός για να αποτυπώσει την αναγκαιότητα, η αδιαφορία των υπηρεσιακών μηχανισμών του υπουργείου Παιδείας να διαθέσουν τον εξοπλισμό που απαιτείται, εμφανίζεται το αργοκίνητο. γραφειοκρατικό, αθάνατο ελληνικό δημόσιο…
Τις λεπτομέρειες τις έχετε διαβάσει στο θέμα που ανέδειξε η «Ε» χθες και συνεχίζει και στο σημερινό φύλλο…
Όμως ακόμη κι αυτό δε μας εκπλήσσει… Όπως το ότι όπως μάθαμε, δεν πρόκειται για ένα αλλά για δύο παιδιά με το ίδιο πρόβλημα στην περιοχή, σε σχολεία του λεκανοπεδίου…
Εξυπηρετούνται λοιπόν τα δύο παιδιά για τα απολύτως βασικά στο σχολείο με δανεικό εξοπλισμό που παραχωρήθηκε από το πρώην Ειδικό Σχολείο Τυφλών στο Κάστρο…
Που είχε παραλάβει τον εξοπλισμό στο πλαίσιο ενός προγράμματος πριν από 15 χρόνια και τον διαθέτει αναλόγως τις ανάγκες…
Έχει παραχωρήσει μάλιστα και τμήμα του εξοπλισμού στο Πανεπιστήμιο…
Δηλαδή, πανηγυρίζουν όλοι στην κυβέρνηση και στο υπουργείο Παιδείας για την ισότιμη πρόσβαση όλων των παιδιών, έκαναν καραμέλα τη συμπερίληψη και ούτω καθεξής και στην πράξη… πάπαλα.
Εξυπηρετούνται παιδιά με προβλήματα όρασης, με δανεικό εξοπλισμό 15ετίας και κάποιοι κοιμούνται ήσυχοι…
Επειδή όμως βλέπουμε τι γίνεται στους δικούς μας τοπικούς φορείς της αυτοδιοίκησης, δήμους και περιφέρεια αντίστοιχα, θα περιμέναμε το αυτονόητο από εδώ και στο εξής…
Δεν υποστηρίζουμε, ότι γνώριζαν το πρόβλημα και δεν έκαναν τίποτε…
Άλλωστε κι εμείς δε θα το μαθαίναμε αν δεν είχε προηγηθεί η Ερώτηση της κας Κεφάλα προς την υπουργό κα Ζαχαράκη στο πλαίσιο του κοινοβουλευτικού ελέγχου…
Τώρα όμως που το έχουν μάθε, μετά την Ερώτηση και το ρεπορτάζ, περιμένουμε να υπάρξει άμεση ανταπόκριση…
Και ανεξάρτητα από το κόστος προμήθειας να δώσουν εντολή ώστε να αγοραστεί ο εξοπλισμός – νέος και σύγχρονος – για τα παιδιά αυτά και να τους παραδοθεί το συντομότερο…
Γιατί εκείνο που μας θλίβει πραγματικά δεν είναι μόνον το ότι το υπουργείο Παιδείας έχει «κολλήσει» τη διαδικασία και παραπέμπει στην επόμενη αξιολόγηση μετά από δύο χρόνια!
Αλλά το ότι σε επικοινωνία που είχαμε χθες με θεσμικό φορέα, άμεσα εμπλεκόμενο στην τοπική Εκπαίδευση, η απάντηση ήταν του τύπου «ε, δεν πειράζει, τι να κάνουμε, δε θα έρθει φέτος ο εξοπλισμός, θα δούμε του χρόνου…»
Να ντρέπεται και η ντροπή δηλαδή…
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
από την εφημερίδα «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» 2-10-2026
