Όταν ο άνθρωπος επινόησε το ρόπαλο, δεν σκέφτηκε ότι μ’ αυτό θα σκότωνε ανθρώπους.
Όταν ο άνθρωπος επινόησε το δόρυ, τη σφεντόνα, το τόξο…δεν πέρασε απ’ το μυαλό του ότι μ’ αυτό θα σκότωνε άμαχο πληθυσμό και ιδιαίτερα παιδιά.
Όταν ο άνθρωπος ανακάλυψε την μπαρούτη, το όπλο, τις σφαίρες… δεν διανοήθηκε ότι μ’ αυτό θα σκότωνε συνανθρώπους του.
Όταν ο άνθρωπος επινόησε το αυτοκίνητο, το ανεμόπτερο, το αεροπλάνο… δεν πίστευε πως θα γίνουν τανκς, βομβαρδιστικά.
Όταν ο άνθρωπος εφεύρε την ραδιενέργεια, δεν ήθελε αυτή να γίνει μια ατομική βόμβα που θα εξαφάνιζε ανθρώπους, σπίτια, καλλιεργήσιμες εκτάσεις, καλλιτεχνικά δημιουργήματα, πολιτισμούς…
Όταν ο άνθρωπος σοφίστηκε τους πυραύλους, τα ρομπότ, τα μη επανδρωμένα πετούμενα… δεν σκέφτηκε ότι μ’ αυτά θα σκότωνε ανθρώπους από απόσταση, θα σκόρπιζε τρόμο, θανατικό.
Λέτε τα ίδια ή ανάλογα θα γίνουν με την Τεχνητή Νοημο-σύνη;
Πολλά δεν ξέρουμε για την Τεχνητή Νοημοσύνη, όμως ξέρουμε πως θα μας στερήσει πολύ πόσιμο νερό (χιλιάδες τόνους), πολλή ηλεκτρική ενέργεια και πολλή «ζείδωρο άρουρα» (καρποφόρα γη).
Απεχθάνομαι τον βίαιο θάνατο. Δε θέλω να είμαι μισθοφόρος του θανάτου.
Βέβαια ο θάνατος είναι ο καλύτερος δημοκράτης. Όμως η ζωή είναι γλυκιά κι ωραία, ένα ταξίδι αγάπης, όπως κι αν είναι, όπως κι αν έρχεται.
Γιώργος Μακρίδης
Από την εφημερίδα «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» 29-9-2026
