Συνετρίβη (53-77) και από τον Πρωτέα ο ΠΑΣ WBC
Μία ακόμη απογοητευτική εμφάνιση προσέθεσε στο παθητικό του ο ΠΑΣ ΓΙΑΝΝΙΝΑ που στα δύο πιο κρίσιμα παιχνίδια της σεζόν με έπαθλο την 4η θέση, δεν κατάφερε να δηλώσει «παρών». Μετά την τραγική εμφάνιση και τη συντριβή άλλο τον Παναθλητικό με διαφορά 36 πόντων, ο ΠΑΣ γνώρισε μία νέα συντριβή, αυτή τη φορά εντός έδρας από τον Πρωτέα Βούλας και το όνειρο της κατάκτησης της 4ης θέσης πήγε περίπατο. Εκτός από την ήττα ο ΠΑΣ έχασε και το πλεονέκτημα που θα μπορούσε να έχει με την ισοβαθμία λόγω της νίκης στο εκτός έδρας παιχνίδι του πρώτου γύρου και έτσι, με δεδομένο ότι ακολουθεί το ρεπό του και την τελευταία αγωνιστική το παιχνίδι με τον Ολυμπιακό στην τελευταία αγωνιστική, το πιθανότερο είναι να καταλάβει την 6η ή και την 7η θέση με τον Πανσερραϊκό και τον Παναθλητικό αντίστοιχα να έχουν πολύ ευκολότερο πρόγραμμα.
Όπως και στο προηγούμενο παιχνίδι με τον Παναθλητικό έτσι και στο χθεσινό η ομάδα του Αρ. Χαντέλη ήταν πολύ κακή σε άμυνα και επίθεση, με εμφανείς τις επιπτώσεις της απώλειας της Μούγιοβιτς με τραυματισμό και της Μόρχαουζ που έλυσε το συμβόλαιό της την ίδια περίοδο. Έτσι, ο ΠΑΣ έμεινε χωρίς έμπειρη λύση στη θέση της πλέι μέικερ και όσο κι αν η απώλεια αυτή καλύφθηκε στο παιχνίδι με τον Πανσερραϊκό, άλλο τόσο ήταν εμφανέστατη στα δύο τελευταία παιχνίδια. Η Μούρερ δε μπήκε ποτέ στο κλίμα της ομάδας και το βάρος της οργάνωσης του παιχνιδιού, παρά τη φιλότιμη προσπάθεια που έκανε, ήταν αδύνατο να το σηκώσει η νεαρή Καράλη.
Στο παιχνίδι με τον Πρωτέα μόνο στο πρώτο δεκάλεπτο ο ΠΑΣ φάνηκε σχετικά ανταγωνιστικός με το σκορ να είναι 10-15 όμως στο δεύτερο δεκάλεπτο υπήρξε ολοκληρωτική κατάρρευση με το επιμέρους σκορ να είναι 14-28 και το ημίχρονο να κλείνει με 24-43. Η διαφορά διευρύνθηκε κι άλλο στο τρίτο δεκάλεπτο φτάνοντας στο 38-64, με το τελευταίο δεκάλεπτο να είναι έτσι κι αλλιώς διαδικαστικό. Οι παίκτριες του ΠΑΣ ωστόσο χειροκροτήθηκαν θερμά στο τέλος του αγώνα από τους φιλάθλους που αναγνωρίζουν την μεγάλη προσπάθεια που έγινε φέτος και η οποία θα είχε σίγουρα διαφορετική κατάληψη εάν η ατυχία δε χτυπούσε την πόρτα της ομάδας την πιο κρίσιμη στιγμή.
