Πόσο απέχει το καλά τα λέει από το μας τα λέει μπερδεμένα;
Ο λόγος για τον Γενικό Γραμματέα Συντονισμού Διαχείρισης Αποβλήτων του ΥΠΕΝ κ. Γραφάκο τον οποίο συναντήσαμε χθες στα εγκαίνια της Μονάδας Ξήρανσης Λυματολάσπης της ΔΕΥΑΙ…
Μία ημέρα πριν είχε εγκριθεί ο νέος Περιφερειακός Σχεδιασμός Διαχείρισης Αποβλήτων στην Ήπειρο και μας μίλησε για το τι σημαίνει αυτό για την Ήπειρο. Επιμονή λοιπόν (ξανά) στην ανακύκλωση και καλά κάνουμε…
Μόνο που εδώ ως χώρα έχουν πάει περίπατο οι στόχοι και η επίτευξή τους, διαχρονικά…
Πόσες φορές ακούσαμε το ΥΠΕΝ αλλά και τον ίδιο τον κ. Γραφάκο να μας μιλά για τα ποσοστά ανακύκλωσης που πρέπει να πετύχει η χώρα και την επόμενη φορά να παραδέχεται, ότι η χώρα απέτυχε…
Για την επόμενη δεκαετία λοιπόν η Ήπειρος θα προσπαθήσει να (ξανα)γυρίσει σελίδα στην διαχείριση των απορριμμάτων, με έμφαση και πάλι στην ανακύκλωση…
Ρωτάμε λοιπόν τον κ. Γραφάκο για ποιον λόγο αφού έχουμε κάνει τόσα πολλά σε υποδομές και δράσεις δεν τα έχουμε καταφέρει…
Και η απάντηση είναι πως δεν τα καταφέραμε, γιατί δεν έχουμε κάνει επενδύσεις στην ανακύκλωση. Και ποιος φταίει για αυτό αν δεν ευθύνεται η πολιτική ηγεσία;
Γιατί οι πολίτες δε γίνεται να φταίνε και σε αυτό… Και δεν το περιορίζουμε στα επτά χρόνια διακυβέρνησης της Ν.Δ αλλά πάμε και σε άλλα τόσα που πίσω…
Αλλά αφού έστω και τώρα, αποφασίσαμε να επενδύσουμε σε μονάδες ανακύκλωσης, τι τα θέλουμε τα εργοστάσια καύσης;
Και η απάντηση είναι ότι τα θέλουμε, γιατί πλέον είμαστε σίγουροι, ότι δε θα τα καταφέρουμε στο απόλυτο (αλίμονο) με την ανακύκλωση, επομένως θα τα πάμε για καύση αντί να θάβουμε το υπόλειμμα…
Και κάπου εκεί κολλάμε και τη μεταφορά της επεξεργασμένης λυματολάσπης που μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως καύσιμη ύλη για το εργοστάσιο που θα παράγει και ρεύμα…
Άρα, τι καταλάβαμε; Πως ό,τι κι αν κάνουμε δε θα τα καταφέρουμε και γι’ αυτό «ανακαλύπτουμε» συνεχώς νέες εναλλακτικές… Με το αζημίωτο φυσικά…
Να σταθούμε λίγο στη χθεσινή απόφαση του Μικτού Ορκωτού Εφετείου στην Αθήνα που καταδίκασε σε ισόβια κάθειρξη τον βασικό κατηγορούμενο για το θάνατο του 11χρονου Μάριου από αδέσποτη σφαίρα, ενώ βρισκόταν στην αυλή του σχολείου του…
Μακάρι αυτή η απόφαση να αποτελέσει «οδηγό» για την επιβολή ποινών που έχουν πραγματικό νόημα και περιεχόμενο… Τίποτε δε μπορεί να φέρει πίσω το παιδί, όμως δε γίνεται να σουλατσάρουν ανάμεσά μας και ατιμώρητοι εκείνοι που νομίζουν, ότι βρίσκονται εκτός Νόμου…
Και χθες τέλος, δόθηκε και η επίσημη θέση της Εκκλησίας για τις πρόσφατες ανακοινώσεις σχετικά με τις αυξήσεις στη μισθοδοσία των Αρχιερέων, Αρχιεπισκόπου και Μητροπολιτών…
Μάθαμε λοιπόν, ότι η μισθοδοσία του ιερού κλήρου αποτελεί ιστορική και διαχρονική ανταπόδοση της Πολιτείας για την τεράστια μοναστηριακή αποζημίωση που αφαιρέθηκε από τις Μονές από το 1833 έως το 1952 χωρίς πλήρη και ισότιμη αποζημίωση…
Το πλήρες και ισότιμο είναι το κλειδί στη φράση αυτή. Γιατί αποζημίωση υπήρξε πλην όμως θεωρήθηκε ότι δεν ήταν πλήρης και ισότιμη και 74 χρόνια μετά το κράτος – μπάχαλο που ζούμε, θεωρεί υποχρέωσή του να εκτοξεύσει τους μισθούς των Αρχιερέων και αυτοί με τη σειρά τους να το θεωρούν απλώς… ανταπόδοση!
Του ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ
Από την Εφημερίδα «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» 20/06/2026
