Ορατός ο κίνδυνος μη ολοκλήρωσης και απένταξης του έργου από το Ταμείο Ανάκαμψης
Βαριά εκτεθειμένη στην κοινωνία και στους πολίτες της Ηπείρου κυρίως όμως ανακόλουθη απέναντι στις δικές της δημόσιες δεσμεύσεις είναι πλέον η Περ. Αρχή για την ιστορία που άνοιξε λόγω των δικών της αποσπασματικών ενεργειών σε επίπεδο Π.Ε Πρέβεζας αρχικά και συνολικά στη συνέχεια για την περίφημη «Ιόνια Ποδηλατική Διαδρομή» που κινδυνεύει να απενταχθεί από το Ανάκαμψης.
Κάπως έτσι, οι απαντήσεις της Περ. Αρχής προς τις παρατάξεις της αντιπολίτευσης που άφησαν ανοιχτό το ενδεχόμενο της μη ολοκλήρωσης του έργου, εκτιμάται πως εντάσσονται σε μία διαδικασία προετοιμασίας της αποτυχίας που θα είναι αναπόφευκτη εάν πράγματι το έργο δεν ολοκληρωθεί. Η Περ. Αρχή όμως επιχείρησε ήδη να μετακυλήσει τις ευθύνες σε αυτό το ενδεχόμενο στους πολίτες που αντέδρασαν από την πρώτη στιγμή στις επεμβάσεις που έγιναν στην παραλία του Μονολιθίου, αλλά και στις παρατάξεις της αντιπολίτευσης στο Περ. Συμβούλιο.
Αυτό που προκύπτει ως μείζον ζήτημα βέβαια είναι ότι 10 μήνες μετά τις δημόσιες δεσμεύσεις της Περ. Αρχής, για την αλλαγή της χάραξης του ποδηλατόδρομου και την αποκατάσταση των επεμβάσεων στην παραλία του Μονολιθίου, με την επίκληση ενός πορίσματος της Διεύθυνσης Περιβάλλοντος της Αποκεντρωμένης Διοίκησης, διευκρινίζεται πως δεν πρόκειται να γίνει καμία ενέργεια αποκατάστασης στο Μονολίθι παρότι όλοι όσοι έχουν επισκεφθεί το σημείο μιλούν για ένα πραγματικό έκτρωμα!
Ο αρμόδιος αντιπεριφερειάρχης κ. Ιωάννου που από την πρώτη στιγμή που ανέκυψε το ζήτημα επιχειρεί να μετατρέψει το άσπρο σε μαύρο, επικαλέστηκε το πόρισμα της εν λόγω Διεύθυνσης που – σύμφωνα με τον ίδιο πάντα – αναφέρει πως δε διαπσιτώνεται καμία περιβαλλοντική υποβάθμιση και ως εκ τούτου, το έργο θα μείνει ως έχει στο Μονολίθι και δε θα γίνει καμία ενέργεια αποκατάστασης!
Η συζήτηση προκλήθηκε στο Περ. Συμβούλιο από τις ερωτήσεις των συμβούλων κ.κ. Κορωναίου και Κωτσαντή αντίστοιχα που υπενθύμισαν τις δημόσιες δεσμεύσεις για την αποκατάσταση μετά τη σύμφωνη γνώμη για την αλλαγή της χάραξης. Όμως όπως αναφέρθηκε στην πορεία της συζήτησης και από τους επικεφαλής των παρατάξεων, ούτε η αλλαγή χάραξης προχώρησε, ούτε η αποκατάσταση έγινε, ενώ το πλέον αμφίβολο είναι εάν υλοποιηθεί ολόκληρο το έργο με τις απαντήσεις να οδηγούν μάλλον προς το αρνητικό ενδεχόμενο.
Αν απενταχθεί θα φταίνε όσοι αντέδρασαν…
Σε ένα μονόλογο με ακατάληπτα και ανούσια επιχειρήματα που ξεκινούσαν από το ότι δεν υπήρξαν αντιδράσεις για τα βράχια στον κυματοθραύστη στο αλιευτικό καταφύγιο του Μύτικα, ενώ υπάρχουν για τον ποδηλατόδρομο και έφταναν μέχρι σε μία «παγίδα συμφερόντων» στην οποία έχει πέσει η αντιπολίτευση, ο αντιπεριφερειάρχης κ. Ιωάννου που έχει τη μεγαλύτερη ευθύνη καθώς η Αντιπεριφέρεια Πρέβεζας ήταν εκείνη που επέμενε πολύ περισσότερο από κάθε άλλον ότι δεν απαιτείται καμία αλλαγή στο έργο, επιχείρησε να κάνει μία στρεψοδικία, επιρρίπτοντας δηλαδή το σύνολο των ευθυνών σε όσους αντέδρασαν και εξακολουθούν να αντιδρούν.
Ούτε όμως κι όταν προκλήθηκε από την αντιπολίτευση παρουσίασε το έγγραφο που επικαλέστηκε από τη Διεύθυνση Περιβάλλοντος της Αποκεντρωμένης που δικαιώνει τις θέσεις της Περιφέρειας…
Στο ίδιο μήκος κύματος συνέχισε και ο Αλ. Καχριμάνης, λέγοντας πως εάν τελικά το έργο δεν ολοκληρωθεί – που είναι πλέον εξαιρετικά πιθανό – την ευθύνη δε θα την έχουν ούτε εκείνοι που εκπόνησαν την αρχική μελέτη, ούτε εκείνοι που την ενέκριναν, αλλά όσοι αντέδρασαν στην πορεία. Επικαλέστηκε την απροθυμία του αναδόχου να εκτελέσει την αλλαγή της χάραξης μπροστά στον κίνδυνο να μην πληρωθεί, παρότι η Περιφέρεια έχει δεσμευτεί, ότι θα πληρώσει αυτή την επιπλέον δαπάνη.
Σημείωσε ακόμη ότι η αποδοχή των ενστάσεων από την Περιφέρεια έγινε ως «Σολομώντεια λύση» για να αποφευχθεί ο σκόπελος των ασφαλιστικών μέτρων που θα μπορούσαν να τινάξουν στον αέρα το έργο. Ούτε αυτός όμως, ούτε ο κ. Ιωάννου έδωσαν μία πειστική απάντηση για τους λόγους για τους οποίους το έργο δεν εκτελείται όχι μόνο στο επίμαχο τμήμα, αλλά ούτε στο υπόλοιπο…
Νέα καταγγελία
Για το σοβαρό ζήτημα της μη αποκατάστασης του φυσικού τοπίου στην παραλία Μονολιθίου υπήρξε στο μεταξύ και τοποθέτηση – καταγγελία από την Ελληνική Εταιρεία Περιβάλλοντος και Πολιτισμού στην οποία αναφέρει:
«Η αναστολή ενός βλαπτικού περιβαλλοντικά έργου δεν λύνει το πρόβλημα, εάν δεν συνοδεύεται από μελέτη και έργα αποκατάστασης. Στη χώρα μας, αν ένα έργο ανασταλεί, η κατάσταση, που προκάλεσαν οι μέχρι τότε εργασίες παραμένει ως έχει εις το διηνεκές…
Αυτή είναι η περίπτωση της ακτής Μονολιθίου Πρέβεζας, που συνορεύει με το αισθητικό δάσος Μονολιθίου, όπου σοβαρές αρνητικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις, αλλά και παραβίαση της περιβαλλοντικής νομοθεσίας διαπιστώνονται ήδη από το 2025, εξαιτίας της κατασκευής του έργου.
Συγκεκριμένα στη ζώνη αιγιαλού και παραλίας, έχουν πραγματοποιηθεί εργασίες, που περιλαμβάνουν εκσκαφές και επιχώσεις, αποψίλωση βλάστησης, εναπόθεση βαρέων υλικών, όπως μεγάλες πέτρες λατομείου, υλικών εκσκαφής επάνω στην αμμουδιά, ενδεχομένως δε κατά τμήματα εντός ζώνης αιγιαλού. Οι εργασίες αυτές έχουν αλλοιώσει σημαντικά το φυσικό τοπίο και επηρεάζουν αρνητικά το παράκτιο και χερσαίο οικοσύστημα.
Σήμερα το έργο έχει ανασταλεί μετά από τις έντονες και τεκμηριωμένες αντιδράσεις πολιτών αλλά και φορέων χωρίς όμως να προχωρήσει η αποκατάσταση της ακτής και η επαναφορά της στην προηγούμενη κατάστασή. Μάλιστα, κατόπιν των γνωστών καιρικών φαινομένων, από την αναστολή των εργασιών έως σήμερα, η περιβαλλοντική υποβάθμιση της περιοχής επιδεινώθηκε.
Συγκεκριμένα, σε μεγάλη έκταση της μοναδικού φυσικού κάλλους ακτής, τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν για το μπάζωμα και τη δημιουργία σταθερής υπόβασης του ποδηλατόδρομου επί του αμμώδους εδάφους της ακτής, έχουν αποκαλυφθεί, διασκορπιστεί και εγκαταλειφθεί, ενώ σημαντικό μέρος τους έχει ολισθήσει και διασπαρεί στον αιγιαλό. Η εμφανής αλλοίωση καταλαμβάνει τμήμα ακτής περί τα 2 χιλιόμετρα.
Προέχει να εκπονηθεί το συντομότερο μελέτη αποκατάστασης της περιοχής και να προωθηθούν οι σχετικές εργασίες.
Ταυτόχρονα, θα πρέπει να γίνει ως προς το σύννομο των έργων, που ήδη έχουν εκτελεστεί, πράγμα που σημαίνει να υπάρξει επίσημη ενημέρωση, αν των εργασιών προηγήθηκε περιβαλλοντική αδειοδότηση και αν οι εργασίες που έχουν ήδη πραγματοποιηθεί είναι σύμφωνες με τη δασική νομοθεσία και τη γενική περιβαλλοντική νομοθεσία».
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
από την εφημερίδα «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» 13-3-2026
