Το πρώτο ευτύχημα ήταν πως υπήρξε συνεννόηση στο Περιφερειακό Συμβούλιο μεταξύ του προεδρείου και των παρατάξεων…
Για να μην επαναληφθούν ξανά σκηνές όπως αυτές της προηγούμενης συνεδρίασης…
Το δεύτερο ευτύχημα – ίσως ακόμη σημαντικότερο αυτό – ότι αποφεύχθηκαν αυτή τη φορά, τοποθετήσεις του στυλ «η πολλή δημοκρατία βλάπτει»…
Να μαζεύεται λίγο η δουλειά γιατί έχει ξεχειλώσει το πράγμα…
Ούτε μία εβδομάδα δεν κράτησε το «θαύμα» στα χωριά των δήμων Δωδώνης και Ζίτσας που χτυπήθηκαν από το σεισμό…
Ό,τι έγινε, έγινε τις πρώτες ημέρες, με την παρουσία των κλιμακίων για τις καταγραφές των ζημιών και τις πρόχειρες αποκαταστάσεις προσβάσεων σε δρόμους…
Μετά, ο καθένας ας κάνει ό,τι μπορεί και ό,τι καταλαβαίνει…
Κι αν ισχύει και αυτό που ανέφερε ο περιφερειάρχης χθες, ότι δηλαδή την ευθύνη για την αποκατάσταση των κατοικιών αναλαμβάνουν οι δήμοι, φέξε μου και γλίστρησα…
Τι σόι ευθύνη θα αναλάβουν οι δήμοι, περιφερειακοί και μικροί όπως ο Δ. Ζίτσας ή ο Δ. Δωδώνης για την αποκατάσταση των ζημιών που έχουν χαρακτηριστεί «κόκκινα» ή «κίτρινα»;
Με ποιους μηχανικούς και ποιες Τεχνικές Υπηρεσίες θα ανταποκριθούν στις αυξημένες απαιτήσεις;
Εδώ, ακόμη και τη Δευτέρα μας είπαν, ότι υπάρχει χωριό στο οποίο δεν έχει γίνει καμία αυτοψία παρότι έχουν ενημερωθεί και τηλεφωνικά και μέσω μηνυμάτων ηλεκτρονικού ταχυδρομείου…
Ενώ από τη Διεύθυνση Αντιμετώπισης Φυσικών Καταστροφών επικοινωνούν με ιδιοκτήτες κατοικιών που έχουν υποστεί ζημιές και τους ζητούν να τους ενημερώσουν, για το μέγεθος των ζημιών και την εικόνα των κατοικιών τους…
Έλα όμως που πρόκειται για κατοικίες τις οποίες επισκέφθηκαν τα κλιμάκια της ίδιας Διεύθυνσης!
Από πού να το πιάσεις, αλήθεια; Αν πάρουν κάτι οι πληγέντες και ευχόμαστε τουλάχιστον αυτό να προχωρήσει γρήγορα είναι οι αποζημιώσεις για την οικοσκευή και τις βασικές βιοτικές ανάγκες…
Για τα σπίτια το βλέπουμε από χλωμό έως αδύνατο να αποζημιωθούν σε εύλογο τουλάχιστον χρονικό διάστημα…
Και δυστυχώς υπάρχουν πολλά παραδείγματα από άλλες περιοχές που επλήγησαν από φυσικές καταστροφές όπως οι πλημμύρες στη Θεσσαλία ή ο σεισμός στην Κρήτη που ακόμη περιμένουν…
Και προφανώς υπάρχει και άλλο τεράστιο θέμα πλην των αποζημιώσεων και αποκαταστάσεων…
Υπάρχουν ηλικιωμένοι στα χωριά μας που δεν έχουν πλέον σπίτι και η υπόδειξη των υπηρεσιών είναι να μείνουν σε κάποιο ξενοδοχείο…
Θα φύγει δηλαδή το ηλικιωμένο ζευγάρι από την Δομολεσσά ή την Ψήνα που είδαν το σπίτι τους να χαρακτηρίζεται «κόκκινο» ή «κίτρινο» για να πάει να μείνει σε ένα ξενοδοχείο, αφήνοντας στο χωριό και τα ζωντανά που μπορεί να έχουν…
Εμείς συμφωνούμε με το ότι τα προκάτ δεν πρέπει να αποτελούν λύση, γιατί ο κόσμος «εκπαιδεύεται» σε αυτά και τα θεωρεί ως μόνιμη λύση…
Αν όμως το Κράτος έχει εμπιστοσύνη στις δυνάμεις του, είναι προτιμότερο να μεταφέρει μερικά προκάτ στα χωριά και να φιλοξενούνται εκεί παππούδες και γιαγιάδες χωρίς να υποχρεωθούν να μετεγκατασταθούν αλλού, χωρίς καμία προοπτική…
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
από την εφημερίδα «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» 25-3-2026
