Έχουμε πλήρη οικονομική εξαθλίωση και βίαιη φτωχοποίηση;
Είναι αληθινές οι διακηρύξεις περί «ισχυρής ανάπτυξης» ή κοροϊδία;
Είναι αλήθεια ότι το 87,1% του πληθυσμού της χώρας μας, δυσκολεύεται να βγάλει το μήνα;
Όταν 9 στους 10 πολίτες μιας χώρας ζουν με ταμειακή ασφυξία που έχει διάρκεια, τότε μιλάμε για γενικευμένη κοινωνική χρεοκοπία.
Όταν το 18,1% του πληθυσμού δεν μπορεί να διατηρήσει αρκετά ζεστό σπίτι τον χειμώνα, αυτό είναι κοινωνική αδικία.
Όταν το 27,3% των πολιτών στερείται ακόμη και τη στοιχειώδη συμμετοχή σε δράσεις αναψυχής, αυτό δημιουργεί προβλήματα υγείας.
Είναι παράξενο το 67,2% των κατοίκων της Ελλάδας μας να θεωρεί τον εαυτό του φτωχό και απαράδεκτο να μη γίνεται προσπάθεια να το φθάσουμε σε μικρό μονοψήφιο αριθμό.
Είναι αυτό το αποτέλεσμα των επιλογών της κυβέρνησης, που αρνείται πεισματικά να συγκρατήσει την αισχροκέρδεια;
Η κοινωνία δε χρειάζεται άλλες στατιστικές αλχημείες, ούτε επιδόματα ψίχουλα από ψίχουλα, που τα παίρνει το αεράκι πριν φθάσουν στο ταμείο.
Απαιτεί δραστικά μέτρα: Πραγματικές αυξήσεις μισθών και συντάξεων.
Πλαφόν στα περιθώρια κέρδους των παρόχων ενέργειας, στις αλυσίδες τροφίμων, ένδυσης…
Δημόσια και δωρεάν Παιδεία, Υγεία, Κοινωνική Πρόνοια, κατοικία, ψυχαγωγία.
Θα μάθουμε ν’ αγαπάμε τους ανθρώπους;
Γιώργος Μακρίδης
από την εφημερίδα «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» 3-11-2026
