Δευτέρα 10.05.2021
More

    Αποχρώσεις- Χωρίς υποδομές, υπονομεύεται ο πολιτισμός

    Μπορώ να θυμηθώ τρεις τουλάχιστον δημοτικές αρχές που έκαναν προσπάθειες εκσυγχρονισμού των υποδομών πολιτισμού όπως στο Πνευματικό Κέντρο τα πρόσφατα χρόνια. Θυμάμαι επίσης εργασίες συντήρησης στο Καμπέρειο Θέατρο από αρκετές διοικήσεις του Δημοτικού Θεάτρου. Η αγωνία του Δήμου Ιωαννιτών για τον πολιτισμό έχει μακρά παράδοση στην πόλη μας και αυτό οφείλεται τόσο στο ενδιαφέρον που δείχνουν δήμαρχοι και δημοτικοί σύμβουλοι όσο και συμπολίτες με αφανές σχετικά έργο επί πολλά χρόνια, με τη συμμετοχή τους σε επιτροπές και διοικήσεις των πολιτιστικών δομών του Δήμου που καλό είναι να θυμόμαστε ότι είναι κι άλλες πλην εκείνων που κάνουν παραστάσεις και φεστιβάλ, όπως η Πινακοθήκη ή οι εκπαιδευτικές δομές σαν το Δημοτικό Ωδείο, το Εικαστικό Εργαστήρι κ.α. Ένας ολόκληρος κόσμος δημιουργεί και παράγει πολιτισμό στην πόλη και όχι μόνο μέσα από τον Δήμο, αλλά και από άλλους φορείς, όπως πχ η ΕΗΜ ή ιδιωτικές συλλογικότητες.

    Αν θέλαμε να το πιάσουμε από την αρχή το νήμα του διαλόγου για το ποιες είναι σήμερα οι ανάγκες της πολιτιστικής δημιουργίας προσωπικά θα ξεκινούσα από τις υποδομές. Γιατί οι υποδομές είναι η βάση για να υποστηριχθεί το καλλιτεχνικό έργο και στη συνέχεια να παρουσιαστεί ολοκληρωμένο στο κοινό. Και τέτοιες υποδομές δεν έχουμε στα Γιάννενα. Προφανώς έχουμε το Πνευματικό Κέντρο που μπορεί να φιλοξενήσει μεγάλες εκδηλώσεις, ή τα Παλιά Σφαγεία που σηκώνουν το βάρος της πολιτιστικής κίνησης, αλλά έτσι, δεν αλλάζουμε επίπεδο.

    Μόνο το Δημοτικό Θέατρο θα χρειαζόταν σε κανονικές συνθήκες αίθουσα παραστάσεων 300 θέσεων το λιγότερο με μεγάλη σκηνή, μια μικρότερη σκηνή για τις πειραματικές παραστάσεις, αίθουσες για πρόβες και εκπαίδευση και μεγάλους αποθηκευτικούς χώρους.

    Μόνο το Δημοτικό Ωδείο θα χρειαζόταν αίθουσα συναυλιών για 300 άτομα, μικρότερη αίθουσα για τα ρεσιτάλ, αίθουσες για την εκπαίδευση κλπ.

    Και μόνο η Πινακοθήκη χρειάζεται έναν πολυχώρο για τη μόνιμη συλλογή της και περιοδικές εκθέσεις.

    Τα έχουμε ξαναπεί αυτά και με αφορμή την αξιοποίηση του κτιρίου της Δομπόλη και καταλήγουμε ότι τέτοιες προτάσεις που καταθέτουμε εδώ είναι ανεδαφικές και ρομαντικές.

    Δεν είναι όμως, επιμένουμε. Γιατί ο πολιτισμός δεν είναι κάτι έξτρα, μία υπερβολή στην «κανονική» ζωής της πόλης, αλλά είναι το ίδιο ζωτικός με την άσφαλτο στους δρόμους, τα πεζοδρόμια ή την υπηρεσία καθαριότητας.

    Αν δεν υπάρξουν υποδομές πολιτισμού δεν μπορούμε να πάμε και στην επόμενη φάση που είναι η παραγωγή πρωτότυπου καλλιτεχνικού έργου. Απλώς θα συμβιβαζόμαστε με τα λίγα. Και θα αφήνουμε πίσω το ερώτημα: Γιατί αλήθεια η πόλη μεγάλωσε τόσο, αλλά δεν έφτιαξε σύγχρονους χώρους πολιτισμού ευρωπαϊκού επιπέδου; Τι της λείπει;

     

    ΦΙΛΗΜΩΝ ΚΑΡΑΜΗΤΣΟΣ

    ΜΗ ΧΑΣΕΤΕ

    ΔΗΜΟΦΙΛΗ