Είναι τεράστια η επιτυχία των Vikos Φalcons που κέρδισαν την άνοδο στην GBL (πρώην Α1 ανδρών) μετά το φάιναλ φορ της Λευκάδας και αξίζουν συγχαρητήρια σε όλους…
Φυσικά στους παίκτες και τον προπονητή, φυσικά στην οικογένεια Σεπετά που στήριξε το εγχείρημα ενεργά την τελευταία διετία, αλλά πρωτίστως σε δύο ανθρώπους που κάποιο «όραμα» είδαν πριν μερικά χρόνια, το πίστεψαν και έκαναν τα πάντα να το μετουσιώσουν σε πραγματικότητα!
Ο λόγος για τον Γιάννη Μάντζιο και τον Χρήστο Γεωργίου αντίστοιχα που παλεύουν εδώ και χρόνια για αυτό που τελικά έγινε και δε μπορούν παρά να είναι ικανοποιημένοι και περήφανοι…
Κάπου εδώ όμως αρχίζουν τα δύσκολα όχι για το αγωνιστικό σκέλος που νομίζουμε, ότι θα γίνει το καλύτερο δυνατό…
Όσο γιατί θα αποκαλυφθεί η τραγική ανεπάρκεια σε επίπεδο αθλητικών υποδομών στην πόλη μας, καθώς επίσης και η ένδεια πολιτικών παραγόντων και φορέων που θα μπορούσαν εδώ και χρόνια να έχουν διεκδικήσει νέες αθλητικές υποδομές στην πόλη…
Μετά τη μεγάλη «απάτη» του Πανηπειρωτικού Σταδίου που έγινε Αθλητικό Κέντρο Ανατολής και που αν δεν υπήρχε η ομάδα του ΠΑΣ ΓΙΑΝΝΙΝΑ θα είχε αφεθεί στην πλήρη εγκατάλειψη, ακολούθησε η «απάτη» με το Β’ Κλειστό…
Που δεν έγινε ποτέ, γιατί κανείς δεν το πίστεψε κυρίως από τον Δήμο Ιωαννιτών και που όταν κάποιοι το πίστεψαν και το διεκδίκησαν το έκαναν με λανθασμένο τρόπο…
Και το αποτέλεσμα ήταν φυσικά να μη γίνει ποτέ, ενώ μόλις προ ημερών ο Δήμος Ιωαννιτών αποκάλυψε την πρόθεση – πρότασή του να γίνει ένα Κολυμβητήριο στην έκταση που προοριζόταν για το Β’ Κλειστό…
Έχουμε εν αναμονή το μεγάλο Κλειστό που θέλει να φτιάξει η Περιφέρεια με χρηματοδότηση 29 εκ ευρώ (!) χρησιμοποιώντας (;) τα σίδερα που μεταφέρθηκαν από το πρώην Κλειστό Ξιφασκίας του Ελληνικού, αλλά μέχρι να γίνουν όλα αυτά, δεν υπάρχει έδρα για τους Φalcons…
Μοναδική λύση που δεν ξέρουμε αν είναι εφικτή τεχνικά και χρονικά όμως, είναι η ανακαίνιση του κλειστού του ΠΕΑΚΙ στη Λιμνοπούλα, δηλαδή μιλάμε για ένα κλειστό του 1979 στο οποίο μπορούν να γίνουν κάποιες παρεμβάσεις για την αύξηση της χωρητικότητάς του και άλλες βελτιώσεις…
Ακόμη όμως κι αν αυτό γίνεται, θα πρέπει να εξοβελιστεί το άθλημα της χειροσφαίρισης, αλλά κάπου θα πρέπει και αυτό να πάει…
Ούτε για αυτό υπάρχει λύση και συζητείται η μεταφορά ενός «μπαλονιού» που θα μπορούσε να τοποθετηθεί κάπου στο ΠΕΑΚΙ…
Ποιος θα το αγοράσει όμως και ποιος θα το συντηρεί; Μπορούν να γίνουν όλα αυτά μέσα στους επόμενους τρεις – τέσσερις μήνες ώστε οι Φalcons να δηλώσουν ως έδρα τους το κλειστό της Λιμνοπούλας;
Και αν υποθέσουμε ότι όλα θα πάνε καλά και σε τρία χρόνια κατασκευαστεί και το μεγαθήριο της Περιφέρειας και αποκτήσει εκεί έδρα η ομάδα, θα ξαναγυρίσουμε στα παλιά ή θα μείνει ως (θα) έχει η κατάσταση;
Κανείς δεν γνωρίζει τι πρόκειται να γίνει. Αν βρισκόμασταν στη θέση των ανθρώπων των Φalcons, ειλικρινά, δε θα περιμέναμε τίποτε απολύτως, ούτε από την Πολιτεία, ούτε από τους τοπικούς φορείς, Δήμο και Περιφέρεια που έχουν αποδειχθεί διαχρονικά κατώτερο των περιστάσεων…
Θα δηλώναμε για του χρόνου μία γειτονική έδρα, θα είχαμε ήδη προχωρήσει σε υλοποίηση ενός σχεδίου για την ανέγερση ιδιόκτητης εγκατάστασης και δε θα είχαμε ανάγκη κανέναν…
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
από την εφημερίδα «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» 5-5-2026
