Και πάνω που λέγαμε κι εμείς – και οι αγρότες πάνω απ’ όλους – ότι δεν πρόκειται να δοθεί η άδεια χρήσης ύδατος για άρδευση από την τάφρο Λαψίστας, ήρθε η χθεσινή απόφαση του Ιωάννη Σάββα και μας διέψευσε…
Υπεγράφη λοιπόν και η άδεια χρήσης για την τάφρο Λαψίστας και για τη λίμνη Παμβώτιδα, απευθείας – και όχι μέσω της τάφρου – για τις καλλιέργειες του ΤΟΕΒ Πόρου…
Τα καλά νέα της ημέρας λοιπόν αφορούν στους αγρότες που από πέρυσι μετρούν μόνον απώλειες…
Καλλιέργειες πήγαν χαμένες, μαζί με τα χρήματα που έδωσαν για να σπείρουν, χωρίς όμως να θερίσουν αφού δεν πότισαν, αποζημιώσεις δεν πήραν (ακόμη), αν δεν έπαιρναν και την άδεια χρήσης του νερού για άρδευση θα άλλαζαν χώρα όχι επάγγελμα…
Και πάλι καλά που μέχρι τώρα, πήγε καλά ο καιρός και υπήρχαν πολλές βροχοπτώσεις, επομένως δεν έγιναν πιεστικές οι ανάγκες για άρδευση…
Τα άλλα νέα της ημέρας όμως που μπορεί να είναι και άσχημα, θα περιμένουμε να τα διασταυρώσουμε…
Διαβάζοντας την απόφαση χορήγησης της άδειας χρήσης και κάνοντας μία σύγκριση με άλλες που είναι και πρόσφατες μάλιστα, εντοπίζουμε μία ειδοποιό διαφορά…
Οι αποφάσεις για την άδεια χρήσης του νερού είτε της τάφρου Λαψίστας είτε της Παμβώτιδας φέρουν την υπογραφή του Γραμματέα κ. Σάββα…
Ενώ οι άλλες αποφάσεις για τη χορήγηση της άδειας χρήσης ύδατος υπογράφονται από την αρμόδια υπηρεσία…
Σημαίνει κάτι αυτό ή είναι τυχαίο; Έλειπαν χθες από την υπηρεσία οι υπάλληλοι και έσπευσε ο κ. Σάββας να καλύψει το κενό;
Επίσης, δε θα ήταν συνετό και σκόπιμο μαζί με την άδεια χρήσης, τους όρους και τις προϋποθέσεις να υπάρχει και κάτι άλλο;
Όπως θα μπορούσε να είναι κάποια παραπομπή στα σχετικά που αναφέρονται στις μετρήσεις της ποιότητας των υδάτων που γίνονται από το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων…
Η λογική λέει πως από τη στιγμή που δίνεται η άδεια χρήσης των υδάτων, οι ποιοτικές παράμετροι θα είναι φυσιολογικές και δε θα υπάρχει κανένα πρόβλημα είτε μικροβιακού φορτίου είτε φυσικοχημικών παραμέτρων άνω των επιτρεπόμενων…
Μπορεί να μην είναι υποχρεωτικό και το καταλαβαίνουμε… Επειδή όμως εδώ και χρόνια πολλά έχουν δει τα μάτια μας και πολλά περισσότερα ακούν τα αυτιά μας, δε χάνουμε τίποτε να μάθουμε και τα στοιχεία των μετρήσεων…
Δε χάθηκε ο κόσμος να ειπωθεί και ένα «αποτύχαμε»!
Έστω ένα mea culpa, βρε αδερφέ… Είχαμε ένα στόχο που ήταν φιλόδοξος, είχαμε ένα σχέδιο – όραμα που δεν «πάταγε» βέβαια στην πραγματικότητα, το παλέψαμε, αλλά δε μας βγήκε. Πρώτη φορά ήταν άλλωστε;
Έφταιγε ο Σκρέκας, έφταιγε ο Γεν. Γραμματέας του υπ. Παιδείας επί ΣΥΡΙΖΑ και δε θυμόμαστε και ποιος άλλος είχε την ευθύνη, ελάχιστη σημασία έχει πια…
Το να βγαίνεις να μιλάς για χρόνια παρουσιάζοντας μακέτες και μελέτες με προϋπολογισμό – ασανσέρ από τα 3 εκ στα 30 και μετά στα 50 εκ και μετά στα 25, λίγο αργότερα στα 15 και να το «κλειδώνεις» σε κάτι – που φαίνεται πιο λογικό εδώ που τα λέμε – με δαπάνη 3,9 εκ ευρώ που θυμίζει μία μικρογραφία του αρχικού σχεδίου, δεν είναι σίγουρα επιτυχία…
Αλλά τουλάχιστον αυτή τη φορά η προοπτική ενός Πάρκου Καινοτομίας, όπως περιγράφεται στην πρόσκληση της Διαχειριστικής, είναι πιο κοντά στην πραγματικότητα και στα οικονομικά μέτρα και μεγέθη της περιοχής…
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
από την εφημερίδα «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» 4-6-2026
