Η λέξη «αποτύχαμε…» αποτυπώνει με τον πλέον σαφή τρόπο την τραγική πραγματικότητα που βίωσε χθες η Κόνιτσα…
Όταν σε μία μικρή κοινωνία όπου όλοι γνωρίζονται μεταξύ τους με τα μικρά τους ονόματα, χάνονται μεμιάς τέσσερις συνάνθρωποι με αυτόν τον τρόπο και από αυτήν την αιτία, κανείς δεν έχει δικαίωμα να πει οτιδήποτε άλλο πέραν αυτής της λέξης…
Ο πρώην δήμαρχος Κόνιτσας και επί σειρά ετών περιφερειακός σύμβουλος και ως επικεφαλής της αντιπολίτευσης στο Περ. Συμβούλιο Μάκης Χατζηεφραιμίδης τον οποίο συναντήσαμε χθες στην Κόνιτσα, το παραδέχθηκε και είναι προς τιμήν του ότι δεν επέλεξε να κρυφτεί πίσω από τα 30 χρόνια που είναι η χρονική απόσταση από το σεισμό της Κόνιτσας μέχρι σήμερα…
30 χρόνια που τα τέσσερα αδέλφια βίωναν κάθε χρόνο και χειρότερες καταστάσεις, φτάνοντας τα τελευταία χρόνια να μη ζουν, αλλά απλώς να επιβιώνουν σε παντελώς ακατάλληλες συνθήκες…
Είναι γεγονός πως και ο Δήμος Κόνιτσας έκανε ενέργειες και η υπηρεσία Κοινωνικής Μέριμνας και η Εισαγγελία, αλλά…
Όταν το αποτέλεσμα είναι ο θάνατος τεσσάρων συνανθρώπων που έχρηζαν βοήθειας την οποία όμως δεν έλαβαν ποτέ, δεν αρκεί να μιλάμε μόνο για τις καλές προθέσεις…
Ο κόσμος μας είναι διάσπαρτος από αυτές πλην όμως το αποτέλεσμα είναι εκείνο που μετρά…
Και στη συγκεκριμένη περίπτωση, το Κράτος με τις υπηρεσίες του, τους λειτουργούς του και τις δομές, όπως και η τοπική κοινωνία απέτυχαν…
Όχι μόνον επειδή κάηκαν ζωντανοί οι άνθρωποι αυτοί μέσα στο κοντέινερ που τους παραχωρήθηκε το 1996 ώστε να διαμείνουν προσωρινά, αλλά ακριβώς επειδή ζούσαν τόσα χρόνια σε αυτές τις συνθήκες…
Και σήμερα μπορεί οι ηλικίες τους να είναι ατόμων τρίτης ηλικίας, πλην όμως το 1996 ή το 2006, δέκα χρόνια μετά το σεισμό που άλλαξε τις ζωές τους, ήταν σε παραγωγικές ηλικίες…
Ούτε τότε όμως έγινε αυτό που έπρεπε παρότι θα πρέπει να συμφωνήσουμε, πως δεν επεδίωκαν και οι ίδιοι οι άνθρωποι τη βοήθεια και δεν την αποδέχονταν, αλλά ούτε και τα επόμενα χρόνια που οι συνθήκες δυσκόλευαν και περισσότερο…
Μία ενδιαφέρουσα πρόταση – επισήμανση περισσότερο – κατατέθηκε στο τριήμερο φεστιβάλ για το Ευρωπαϊκό Μπαουχάους από την Επίτιμη Έφορο Αρχαιοτήτων κα Παπαδοπούλου προς τον Δήμο Ιωαννιτών…
Το γιατί έγινε τόσος ντόρος βέβαια και «μεγάλο θέμα» είναι άλλο ζήτημα, με την έννοια πως εκτός από το ενδιαφέρον που προκάλεσε η επισήμανσή της, είναι κάτι που έχει ειπωθεί εδώ και χρόνια από την ίδια την κα Παπαδοπούλου…
Όταν η ίδια ήταν Έφορος Βυζαντινών Αρχαιοτήτων και μετέπειτα Έφορος Αρχαιοτήτων Ιωαννίνων και εξελίσσονταν οι ανασκαφικές εργασίες στα τείχη του Κάστρου είχε αναδειχθεί επιστημονικά, ότι η ιστορία της πόλης των Ιωαννίνων ανάγεται πολλούς αιώνες πριν τον Ιουστινιανό…
Με την έννοια αυτή έλεγε από τότε, όπως λέει και τώρα, ότι το να έχει ο Δήμος Ιωαννιτών στο επίσημο έμβλημά του τον Ιουστινιανό, λογίζοντας ότι επί ημερών του ιδρύθηκε η πόλη των Ιωαννίνων, συνιστά ένα ιστορικό λάθος…
Ούτε λέει η κα Παπαδοπούλου, ότι επί Ιουστινιανού καταστράφηκε η πόλη, ούτε πρότεινε ποτέ να αποκηρυχθεί η περίοδος εκείνη…
Αλλά σε μία εποχή που η ιστορική και επιστημονική γνώση φέρνει στο προσκήνιο αποδείξεις και όχι αποχρώσες ενδείξεις, καλό είναι να τις αξιοποιούμε και όχι να κλείνουμε τα μάτια, κάνοντας ότι δεν τις βλέπουμε ή πως δεν υπάρχουν…
Και φυσικά, το να κάνει κάποιος μία πρόταση ή επισήμανση, δε σημαίνει κιόλας ότι βάζει το πιστόλι στον κρόταφο κανενός, να αλλάξει άμεσα το έμβλημα του Δήμου…
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
από την εφημερίδα «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» 16-6-2026
