Τα του Καίσαρος…

Διαβάσαμε με προσοχή την ανακοίνωση του Επιμελητηρίου Ιωαννίνων που αναφέρεται στη συνάντηση που πραγματοποιήθηκε με τους εκπροσώπους των κλάδων εστίασης, ξενοδοχείων και τουρισμού…

Προς τη λήξη της θερινής σεζόν και έχοντας μπει στο Φθινόπωρο, κατανοητό είναι να γίνονται συζητήσεις και απολογιστικού χαρακτήρα και προετοιμασίας…

Μένουμε ωστόσο λίγο στο θέμα της εστίασης και των προβλημάτων που αναφέρουν οι εκπρόσωποι του κλάδου στην περιοχή των Ιωαννίνων…

Όπου υπάρχουν τα κοινά προβλήματα που αναφέρουν οι συνάδελφοί τους σε όλη την Ελλάδα για το αυξημένο λειτουργικό κόστος, τη συνεχή επιβάρυνση των πρώτων υλών, τα φορολογικά και ασφαλιστικά βάρη και ούτω καθεξής…

Και υπάρχουν προφανώς και προβλήματα που έχουν τοπικό χαρακτήρα…

Δεν αναφέρονται βέβαια στο δελτίο, αλλά αναφέρθηκαν στη συνάντηση μερικά, όπως για παράδειγμα τα αυξημένα τέλη ενοικίασης τραπεζοκαθισμάτων…

Έχουμε μιλήσει τις τελευταίες ημέρες με αρκετούς επαγγελματίες της εστίασης για το πώς ήταν το καλοκαίρι, πως βλέπουν τον επερχόμενο χειμώνα, τι πιστεύουν  ότι χρειάζεται βελτίωση και ούτω καθεξής…

Έχουμε την πεποίθηση, ότι στην πόλη μας, έχουν δημιουργηθεί τρεις ταχύτητες καταστημάτων εστίασης, εκ των οποίων η μία είναι αρκετά ικανοποιημένη από την κίνηση, αλλά σίγουρα θα ήθελε κάτι περισσότερο…

Η δεύτερη είναι εκείνη που βλέπει το ποτήρι μισογεμάτο, με την έννοια πως δεν πρόκειται για τα λεγόμενα ακριβά καταστήματα, αλλά για εκείνα που απευθύνονται στον πελάτη (ντόπιο και επισκέπτη) που ξοδεύει μεν, αλλά δεν κάνει αλόγιστες σπατάλες στο φαγητό…

Και υπάρχει και η τρίτη ταχύτητα των καταστημάτων εστίασης στην πόλη και έξω από αυτήν (π.χ Ζαγόρι) που έχουν τα περισσότερα παράπονα, κάποιοι μάλιστα κλαίνε με μαύρο δάκρυ γιατί δεν έχουν κόσμο και δε βγαίνουν όπως λένε…

Και πώς να βγουν αλήθεια μερικοί που δούλεψαν καλά μία σεζόν και (προφανώς) πίστεψαν ότι επειδή υπάρχει μεγάλο ρεύμα επισκεψιμότητας στην πόλη, μπορούν να προσφέρουν καταλόγους με πιάτα στην τιμή των 25 ευρώ και άνω;

Ας παραδεχτούν οι ίδιοι πρώτα, ότι πίστεψαν πως τα Γιάννενα έγιναν… Μύκονος και ότι έρχονται οι εμίρηδες από την Αραβία και το Κατάρ να ανοίγουν σαμπάνιες και να τρώνε αστακομακαρονάδες και χαβιάρι από το πρωί και μετά ας κάνουν τα παράπονά τους…

Μπορεί όμως κάποιος από όλους αυτούς να μας πει πως δικαιολογούνται εξωφρενικές διαφορές στα οινοπνευματώδη μεταξύ Ιωαννίνων, Καλαμάτας και Ηγουμενίτσας;

Καθόλου τυχαία τα παραδείγματα, καθώς βρεθήκαμε και στα τρία μέρη για κάποιες ημέρες και συγκρίναμε τιμές…

Γιατί στα Ιωάννινα, δε βρίσκεις το μπουκάλι της μπύρας κάτω από τα 4,50 ευρώ ενώ την ίδια μπύρα τη βρίσκουμε στην παραλία της Ηγουμενίτσας μέχρι 3,50 ευρώ και στην πόλη της Καλαμάτας ή στη Μεσσηνιακή Μάνη μέχρι 4 ευρώ;

Με τα μουλάρια έρχονται οι μπύρες στα Ιωάννινα και έχουν μεγαλύτερο μεταφορικό κόστος; Ή θέλουν να μας πείσουν ότι μία διαφορά της τάξης του 1,50 ευρώ σε κάθε μπουκάλι – ό,τι ισχύει δηλαδή και στα άλλα οινοπνευματώδη – δικαιολογείται εξαιτίας παραγόντων που ρυθμίζουν την τοπική αγορά;

Προφανώς δε θα έχει δουλειά το κατάστημα εστίασης που έχει επενδύσει σε έναν κατάλογο με γκουρμέ γεύσεις πέντε πιάτων που ξεκινούν από 25 ευρώ και με ορεκτικά των 17 ευρώ… Να ξέρουμε για τι πράγμα μιλάμε δηλαδή…

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ

από την εφημερίδα «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» 17-9-2026