Η Αποκεντρωμένη Διοίκηση ακύρωσε την απόφαση του Δ. Ζίτσας για τη χορήγηση βοηθήματος γέννησης τέκνου για το 2025, το οποίο είχε εγκριθεί για το 2024
Πριν μερικούς μήνες από το συνέδριο της ΚΕΔΕ στην Αλεξανδρούπολη, ο υπουργός Εσωτερικών Θοδ. Λιβάνιος κατά την ομιλία του, αναφέρθηκε και στην οριστική επίλυση ενός ζητήματος με έντονη κοινωνική διάσταση που αφορούσε τους δήμους της χώρας, κυρίως όμως τις ευάλωτες οικογένειες που προχωρούν στην απόκτηση παιδιών.
Σύμφωνα με τη δέσμευση του κ. Λιβάνιου, με την αλλαγή αυτή, θα δινόταν η δυνατότητα χορήγησης επιδόματος γέννησης έως 3.000 ευρώ για κάθε παιδί, σε όποιον δήμο το επιθυμεί, το οποίο αφορά τόσο κατοίκους όσο και δημότες. Η ανακοίνωση έγινε δεκτή με ικανοποίηση από το σύνολο των δήμων, ειδικότερα όμως από τους μικρούς, επαρχιακούς δήμους της χώρας που είχαν ήδη λάβει αποφάσεις των δημοτικών τους συμβουλίων για τη χορήγηση επιδομάτων, οι οποίες όμως προσέκρουαν στον έλεγχο νομιμότητας αυτών από τις Αποκεντρωμένες Διοικήσεις.
Μία τέτοια, η πρώτη στην Ήπειρο περίπτωση, ήταν αυτή του Δήμου Ζίτσας, που είχε αποφασίσει τη χορήγηση επιδόματος γέννησης για κάθε παιδί, με 500 ευρώ για το πρώτο, 700 για το δεύτερο και 1.000 ευρώ οικονομική ενίσχυση στην οικογένεια που θα αποκτούσε τρίτο παιδί.
Το ύψος του βοηθήματος δεν αξίζει καν να μπει στη διαδικασία κάποιος να σχολιάσει ή να θεωρήσει ότι αντιμετωπίζει τα πραγματικά οικονομικά προβλήματα και τις ανάγκες των ευάλωτων οικογενειών, καθώς η χορήγηση δίνεται με εισοδηματικά κριτήρια.
Γιατί απορρίφθηκε
Η απόφαση του Δ. Ζίτσας όμως είχε ακυρωθεί από την Αποκεντρωμένη Διοίκηση, σε ένα θέμα που είχε αναδείξει τότε η «Ε» επί ημερών του κ. Λιάπη στην Αποκεντρωμένη, με ένα σκεπτικό που δεν ήταν αυθαίρετο, αλλά δεν υπηρετούσε την κοινή λογική και κυρίως δεν ήταν σύγχρονο.
Η βασική επίκληση της Α.Δ για την απορριπτική απόφαση ήταν πως μόνον το Κράτος έχει δικαίωμα να ασκεί δημογραφική πολιτική με βάση το Ν. 3463/2006 αγνοώντας όμως την ίδια την πραγματικότητα και τις διαστάσεις του δημογραφικού, το οποίο επικαλείται. Ο Δ. Ζίτσας όπως είχε το δικαίωμα προσέφυγε στην Επιτροπή του άρθρου 152 που συνεδρίασε λίγους μήνες μετά και ακύρωσε την απόφαση της Αποκεντρωμένης Διοίκησης, δικαιώνοντας τον Δ. Ζίτσας που προχώρησε στη συνέχεια στην κατανομή του χρηματικού βοηθήματος.
Το ίδιο επιχείρησε να κάνει και για το 2025 φέρνοντας στο Δημ. συμβούλιο την ίδια εισήγηση χωρίς καμία αλλαγή, ούτε για τα κριτήρια και τις προϋποθέσεις, ούτε και για το χορηγούμενα ποσά.
Στην απόφαση 4581 της 9/02/2025 την οποία υπογράφει ο Γραμματέας της Αποκεντρωμένης Διοίκησης κ. Σάββας, αναφέρεται και πάλι ακριβώς το ίδιο σκεπτικό με την προηγούμενη απόφαση για το ίδιο ακριβώς ζήτημα, χωρίς να υπάρξει η παραμικρή τροποποίηση ή αλλαγή είτε λόγω των συνθηκών, είτε λόγω της δημόσιας δέσμευσης του ΥΠΕΣ, είτε ακόμη – ακόμη λόγω της δικαίωσης του Δ. Ζίτσας στην προηγούμενη απόφασή του από την Επιτροπή του άρθρου 152 και η απόφαση ακυρώνεται! Σημειώνεται ακόμη μία απάντηση του ΥΠΕΣ από τον Απρίλιο του 2025 (σ.σ. προ της δημόσιας δέσμευσης του υπουργού κ. Λιβάνιου) ότι με βάση το Ν. 3462/2006 «…Η γενική επίκληση οικονομικών συνθηκών ή της υπογεννητικότητας δεν αρκεί. Η διατύπωση της απόφασης του Δήμου Ζίτσας, με την παροχή ενίσχυσης ανάλογα με τον αριθμό τέκνων και χωρίς τεκμηρίωση εξατομικευμένης ανάγκης, μετατοπίζει το σκοπό της από την κάλυψη κοινωνικών αναγκών στην ενίσχυση της τεκνογονίας, πράξη που εμπίπτει στη δημογραφική πολιτική του κράτους και όχι στην κοινωνική πολιτική του Δήμου, όπως ορθά υπογραμμίζεται και από την αρμόδια υπηρεσία του Υπουργείου Εσωτερικών» και έτσι η απόφαση ακυρώνεται, δίνοντας τη δυνατότητα στον Δήμο να προσφύγει ξανά στην Επιτροπή του άρθρου 152 όπου και πάλι (σ.σ αν και ποτέ δεν πρέπει να είναι κάποιος σίγουρος) θα δικαιωθεί.
Η περίπτωση του Δ. Σουλίου και άλλων
Ακόμη και πριν την προηγούμενη δικαίωση του Δ. Ζίτσας από την Επιτροπή του άρθρου 152 είχαν υπάρξει παραδείγματα δήμων της χώρας όπως του δήμου Προσοτσάνης στη Δράμα που όχι μόνο είχε δικαιωθεί από την Επιτροπή του αρ. 152 αλλά είχε λάβει και σχετική δικαστική απόφαση, χορηγώντας το βοήθημα που είχε αποφασίσει το Δημ. συμβούλιο. Τους τελευταίους μήνες είδε το φως της δημοσιότητας η αντίστοιχη απόφαση του Δ. Σουλίου που επιχορηγεί με 1.00 τη γέννηση κάθε παιδιού, στο πλαίσιο ενίσχυσης των μέτρων για την παραμονή των κατοίκων στα χωριά ή ακόμη και ως ένα βοήθημα για την εγκατάσταση εκ νέου ή για πρώτη φορά στην επαρχία.
Πληροφορίες αναφέρουν ότι η απόφαση του Δ. Σουλίου δεν απεστάλη προς έγκριση στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση, εκτιμώντας ότι δεν πρόκειται για Κανονιστική Απόφαση, επομένως δεν εμπίπτει και στην υποχρέωση του ΟΤΑ να ζητά την έγκριση νομιμότητας της εν λόγω απόφασης.
Το νομότυπο ακυρώνεται…
Ο Δ. Ζίτσας από την άλλη και την προηγούμενη και αυτή τη φορά επέλεξε να κινηθεί ακολουθώντας τη νομότυπη διαδικασία, αλλά βρέθηκε μπλεγμένος στα γρανάζια της διοικητικής γραφειοκρατίας από τη μία και της αναβλητικότητας ή ανακολουθίας του ΥΠΕΣ από την άλλη, να προχωρήσει στην υλοποίηση της δημόσιας κυβερνητικής δέσμευσης του κ. Λιβάνιου.
Παρόλα αυτά πρόκειται για έναν Δήμο που τους τελευταίους μήνες και συμμετέχει στην κοινή πρωτοβουλία με άλλους δήμους που ξεκίνησε από τα Φουρνά Ευρυτανίας έχοντας καταγράψει ήδη οικογένειες που έφυγαν από τα αστικά κέντρα και εγκαταστάθηκαν σε χωριά της περιοχής, σε μία άλλη κίνηση που ξεκίνησε από τους πολίτες και στη συνέχεια ενισχύθηκε από τους ΟΤΑ και φορείς, με το κεντρικό Κράτος να παρεμβαίνει εκ των υστέρων, για να στηρίξει θεσμικά την πρωτοβουλία αυτή.
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
Από την εφημερίδα «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» στις 11-2-2026
