Επιστροφή στην πόλη με τους πιο «ευτυχισμένους» πολίτες της χώρας, μετά από ολιγοήμερη απουσία για τον γράφοντα…
Και είναι πολύ ωραίο να επιστρέφεις στην πόλη σου και να διαπιστώνεις πόσα πράγματα (δεν) έχουν αλλάξει…
Και πόσο τσακώνονται οι συμπολίτες σου με την παραμικρή ευκαιρία…
Αλλά και πόσο δίνουμε κι εμείς, ο τοπικός Τύπος με τις δικές μας ευλογίες, τροφή για να υπάρχει ένταση…
Διότι μόνον αν έχεις στο μυαλό σου τα «κλικ» μπορείς να αναδείξεις την επανεμφάνιση του φυτοπλαγκτού στην Παμβώτιδα, ως κάτι πρωτοφανές στα χρονικά, σκορπίζοντας παντού την ανησυχία!
Και δώστου φωτογραφίες με το φυτοπλαγκτόν και να το μεγάλο έγκλημα, μέχρι που ξαναπάς το πρωί της Δευτέρας στο παραλίμνιο και διαπιστώνεις, ότι όλο αυτό το παχύ στρώμα έχει εξαφανιστεί…
Όπως αναμενόταν και όπως γίνεται κάθε χρόνο άλλωστε…
Και μαζί με αυτό και οι… ανησυχίες. Αυτό δε σημαίνει βέβαια πως δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα στην Παμβώτιδα με τον ευτροφισμό…
Αλλά αυτό είναι κάτι που το ζούμε κάθε χρόνο σχεδόν την ίδια εποχή, όταν υπάρχει απότομη μεταβολή θερμοκρασίας από το κρύο στη ζέστη και το αντίστροφο…
Και για να λέμε και του στραβού το δίκιο, η κατάσταση στη λίμνη ως προς τον ευτροφισμό της και την εμφάνιση του φυτοπλαγκτού, δεν έχει καμία απολύτως σχέση με εκείνη πριν από μία δεκαετία…
Και όποιος δεν το βλέπει αυτό, μόνον κακοπροαίρετος μπορεί να χαρακτηριστεί…
Δε σημαίνει βέβαια, ότι δεν υπάρχει πρόβλημα, δε σημαίνει κιόλας όμως ότι από το πρωί του Σαββάτου η Παμβώτιδα μολύνθηκε και ψόφησε κάθε ζωντανός οργανισμός, γιατί η ίδια η πραγματικότητα τούς διαψεύδει…
Ας επιστρέψουμε λοιπόν σε κάτι που είδαμε την προηγούμενη εβδομάδα και το οποίο πραγματικά μας λυπεί και μας προκαλεί απορίες για το ρόλο αφενός αλλά κυρίως για το επίπεδο των πολιτικών και αυτοδιοικητικών εκπροσώπων στη Θεσπρωτία…
Κάποιοι μιλούν αυτές τις ημέρες από τις 15 Ιουλίου και μετά δηλαδή για το πόσο καλά πηγαίνει ο τουρισμός και ούτω καθεξής…
Ξέρετε ποια είναι η πραγματική εικόνα μέχρι τις 15 Ιουλίου τουλάχιστον;
Έλληνες επισκέπτες με το κιάλι στα παράλια της Θεσπρωτίας και επισκέπτες δεύτερης και τρίτης διαλογής, με βάση το οικονομικό τους επίπεδο πάντα και τα έξοδα που κάνουν…
Κάθεσαι σε ταβέρνα στην Πλαταριά και από τα 10 τραπέζια, Έλληνες κάθονται σε δύο το πολύ και οι ξένοι στα υπόλοιπα, αλλά δε χρειάζεται να σας πούμε και τους… λογαριασμούς που κάνουν.
Φανταστείτε το βράδυ, τέσσερα άτομα με μία χωριάτικη στη μέση, δύο ποτήρια κρασί και δύο εμφιαλωμένα νερά…
Και για το τέλος, το καλύτερο… Η ιδιωτικοποίηση του λιμένα στην Ηγουμενίτσα και σε Πλαταριά, Σύβοτα και Σαγιάδα, έχει και άλλα… καλά.
Στο λιμάνι της Πλαταριάς που τέτοια εποχή δεν υπήρχε θέση για τα σκάφη, το 70% των θέσεων ελλιμενισμού και διανυκτέρευσης ήταν άδειες…
Τέσσερα σκάφη στο λιμένα, 14 έξω από αυτό, λόγω των υψηλών τελών. Και άμα δε πιάνουν τα σκάφη λιμάνι, ποιος θα καθίσει στα παραθαλάσσια καταστήματα και ποιος θα ψωνίζει στην τοπική αγορά;
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
από την εφημερίδα «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» 21-7-2026
