Μπορεί μία ημέρα μέσα στο κατακαλόκαιρο, χωρίς αγωνιστικές υποχρεώσεις και με την ομάδα να είναι στα – όχι και τόσο γνωστά – μονοπάτια της Γ’ Εθνικής μετά από δύο δεκαετίες, να αποτελέσει μία ποδοσφαιρική, αλλά κατά βάση μία κοινωνική γιορτή; Αν πρόκειται για τον ΠΑΣ ΓΙΑΝΝΙΝΑ, μπορεί!
Η ομάδα της πόλης, ο ΠΑΣ ΓΙΑΝΝΙΝΑ, ο ιστορικός «Άγιαξ της Ηπείρου», κλείνει σήμερα 60 χρόνια από την ίδρυσή του το 1966 και ο πυρήνας των οπαδών και φιλάθλων του, ετοιμάζεται να γιορτάσει, όπως μόνον αυτός ξέρει. Ο κόσμος του ΠΑΣ, ο κόσμος που σε αυτά τα 60 χρόνια μετρά πολλές περισσότερες πίκρες από χαρές, ο κόσμος που δεν εγκατέλειψε ποτέ την ομάδα της πόλης, ο κόσμος που από το υστέρημά του προσπαθεί να κρατήσει όρθια την ομάδα, «για την πόλη και το σήμα στη φανέλα» για τις επόμενες γενιές των φιλάθλων αλλά και για εκείνους που έφυγαν από τη ζωή, τα αμούστακα παιδιά που επιμένουν να αγαπούν την ομάδα της πόλης τους, τραγουδώντας μόνο για αυτήν στις κερκίδες και στους δρόμους, δίνει ραντεβού σήμερα το βράδυ στους «Ζωσιμάδες» και στους δρόμους σε μία μεγάλη ακτίνα από το Άλσος μέχρι την κεντρική πλατεία, για να γιορτάσει τα 60στά γενέθλια της ομάδας.
Με μπροστάρη τον Σύνδεσμο Φιλάθλων που έχει ξεκινήσει εδώ και πολλές εβδομάδες την προετοιμασία, η πόλη ετοιμάζεται να ζήσει μοναδικές στιγμές το βράδυ, κάτι πρωτόγνωρο και διαφορετικό όπως τονίζουν οι διοργανωτές, αντάξιο όμως της ημέρας.
«Μέρες ιστορικές, μέρες όμορφες. Η ιστορία μας καλεί και πάλι, όπως το 2016. Σήμερα φτιάχνουμε καινούργιες αναμνήσεις. Σήμερα δημιουργούμε εικόνες που θα συντροφεύουν για πάντα εμάς και όλες τις επόμενες γενιές. Σήμερα γίνεσαι μέρος της ιστορίας…», αναφέρει ο Σύνδεσμος Φιλάθλων του ΠΑΣ σε ανάρτησή του το πρωί της Τετάρτης.
«Γιορτάζει η ζωή μας όλη…»
Μόλις βραδιάσει, όλοι οι δρόμοι γύρω από το Εθνικό Στάδιο από την 28ης Οκτωβρίου και το Άλσος, μέχρι τη Σπύρου Λάμπρου, τον «Πλάτανο», τη Μιχ. Αγγέλου, τη Μελανίδη και την Πυρσινέλλα, θα φωτιστούν από εκατοντάδες πυρσούς, «κυκλώνοντας» με τον τρόπο αυτό τους «Ζωσιμάδες», την έδρα του ΠΑΣ ΓΙΑΝΝΙΝΑ, σαν να είναι εκεί μία καρδιά που χτυπά ενώ γύρω της οι δρόμοι με τους φιλάθλους είναι οι αρτηρίες που την τροφοδοτούν με αίμα για να μένει στη ζωή!
Με την προσυγκέντρωση να έχει οριστεί για το απόγευμα στις 19.00 έξω από τους «Ζωσιμάδες» στην οδό Τζαβέλλα προκειμένου να γίνει ο συντονισμός για αυτό που θα ακολουθήσει το βράδυ ο Σύνδεσμος Φιλάθλων στο μήνυμά του με αφορμή τον εορτασμό της ημέρας αναφέρει:
«Στις 8 Ιουλίου γιορτάζουν οι παιδικές μας αναμνήσεις, οι παίκτες που ερωτευτήκαμε παράφορα, οι εκδρομές που χορτάσαμε πέτρα και κρύο, τα γκολ που μας έκαναν να κλάψουμε σαν παιδιά, τα τσιμέντα που μας βαστάνε τόσα χρόνια, τα στέκια μας, οι γειτονιές μας, οι γηπεδικές μας παρέες και τα αδέρφια μας που χάθηκαν.
Στις 8 Ιουλίου γιορτάζει η ζωή μας όλη» αναφέρεται σχετικά.
Φεστιβάλ στους «Ζωσιμάδες» την Παρασκευή
Οι εορτασμοί συνεχίζονται και κορυφώνονται την Παρασκευή στους «Ζωσιμάδες» από τις 18.00 με συναυλία με τους: KANΩΝ – RETRO, IDA RAPS, MHTROS from KAΡΑΒΑΤΙΑ και After κλαρίνα! Η είσοδος θα γίνει από τη Θύρα 1.
60 χρόνια αγάπης…
Στο δισέλιδο αφιέρωμα που κυκλοφορεί ο Σύνδεσμος με αφορμή την επέτειο των 60 ετών, αναφέρεται:
«Πώς να γράψεις για μια ιστορία 60 ετών όταν οι αναμνήσεις φτάνουν περίπου στα μισά και η ικανότητα κατανόησης των πεπραγμένων δεν ξεπερνάνε τις δυο δεκαετίες; Και πώς να συμπυκνώσεις την πορεία ενός συλλόγου «από το 1966» μέσα σε 500 λέξεις; Κι αν θα γράψεις, ποιανού την ιστορία θα φωτίσεις;
Μήπως να γράψεις για την ιστορία των παικτών; Των μικρών και των μεγάλων, των ντόπιων και των ξενομεριτών, των παλτών και των πρωτοκλασάτων; Για όσους φόρεσαν τη φανέλα με τον Ταύρο στο στήθος; Να γράψεις για τη φουρνιά των Αργεντίνων, αλλά και για τα παιδιά της πόλης, τους «Αργεντίνους» της δικής μας γενιάς, που βγάλανε την ομάδα στο χορτάρι τον Αύγουστο του 2025 ώστε να μην διαλυθεί;
Ή να γράψεις για αυτούς που ανέβασαν την ομάδα στα μπαράζ της Φιλαδέλφειας το 2001; Ή μήπως για αυτούς που ένιωσαν να προδίδονται από μέσα στο μπαράζ της Λάρισας το 1984; Και πώς να μην γράψεις για αυτούς που δώσανε το πρώτο ανεπίσημο φιλικό με τη Θύελλα Κατσικά κάπου στα τέλη Αυγούστου ή στις αρχές Σεπτέμβρη του 1966; Ή, πρωτίστως, για εκείνους που παίζανε πριν το 1966 στον Ατρόμητο ή τον Αβέρωφ και που στη συνέχεια πρωτοφορέσανε την άσπρο-μπλε εμφάνιση; Και τις αποστολές στα ευρωπαϊκά ματς του 2016 θα τις αφήσεις απέξω; Μα γίνονται αυτά τα πράγματα;
Και η ιστορία των φιλάθλων και των οπαδών; Τι θα γίνει με αυτούς; Θα αναζητήσουμε τα χνάρια εκείνων που διδάχθηκαν να αντιλαμβάνονται στωϊκά πως η απόδοση του ΠΑΣ θα είναι σαν το ηπειρώτικο τοπίο; Κυρίως πέτρα, που και που ένα λουλούδι, μια χαρά ανάμεσα στην ξέρα. Αυτών που εμπέδωσαν πως το σύστημα της ομάδας ταιριάζει γάντι στα χιλιοτραγουδισμένα άσματα για τον Χάρο; Δηλαδή, έμπα ψυχή – έβγα ψυχή. Ή αυτών που ζούνε τα τσιμέντα με τη σιγουριά των χορευτών που χαίρονται καθώς συλλογίζονται πως «όποιος πάει στον άλλο κόσμο, δεν ξαναγυρνά»;
Η φανέλα του είναι βαριά και ποτισμένη με αίμα, ιδρώτα και Ηπειρώτικο χώμα. Η ιστορία του τεράστια και με σελίδες ολόχρυσες αλλά και άλλες που γράφουν για πίκρα και αδικία.
Όλη αυτή η παρακαταθήκη είναι δύσκολο να καταγραφεί, όμως να είστε βέβαιοι ότι θα βρούμε τρόπους να την δοξάσουμε και να την γιορτάσουμε όπως της αξίζει».
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
από την εφημερίδα «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ»
