Υπό το βάρος μιας θύελλας αντιδράσεων που ξεπέρασε τα όρια της τοπικής επικαιρότητας και απειλούσε να εξελιχθεί σε εθνικό διασυρμό, η Τράπεζα Πειραιώς έκανε αυτό που γνωρίζει καλά: υπαναχώρησε επιλεκτικά. Η ίδια διοίκηση που πριν λίγες ημέρες αντιμετώπιζε τους ακρίτες του Δελβινακίου ως αριθμούς σε ένα Excel, ανακοίνωσε τώρα —με εμφανή αμηχανία— ότι θα επαναφέρει το ΑΤΜ που η ίδια επέτρεψε να ξηλωθεί.
Ας μην υπάρχει καμία αυταπάτη. Δεν πρόκειται για μετάνοια ούτε για αυτοκριτική. Πρόκειται για καθαρό damage control. Στα γραφεία της οδού Αμαλίας δεν συγκινήθηκαν από την κινητοποίηση του Δήμου Πωγωνίου. Απλώς ανησύχησαν μπροστά στο ενδεχόμενο απώλειας καταθέσεων και γενικευμένης δυσφήμισης. Δεν τους ενόχλησε η αδικία. Τους ενόχλησε το κόστος της.
Η ανακοίνωση της τράπεζας ήταν χαρακτηριστικά ασαφής: «θα επαναφέρουμε το ΑΤΜ, εφόσον βρεθεί κατάλληλος χώρος, σε συνεργασία με τον Δήμο». Πίσω από αυτή τη διατύπωση κρύβονται όλα όσα δεν λέγονται:
Τα ΑΤΜ παραμένουν στην Cashflex — η Πειραιώς δεν τα επαναφέρει πραγματικά.
Η χρέωση του 1,50€ παραμένει — η πρόσβαση στο χρήμα συνεχίζει να φορολογείται.
Καμία εγγύηση για άλλες περιοχές — η ύπαιθρος παραμένει εκτεθειμένη.
Και το χειρότερο: η «πιλοτική επαναφορά» μετατρέπει την αξιοπρέπεια των πολιτών σε δοκιμαστικό πρόγραμμα.
Οι κάτοικοι του Δελβινακίου δεν ξεχνούν. Ο ηλικιωμένος που θα έπρεπε να ταξιδεύει για τη σύνταξή του. Η οικογένεια που θα έμενε χωρίς ρευστότητα. Και πάνω απ’ όλα, δεν ξεχνούν ότι η ίδια τράπεζα τους είχε ήδη εγκαταλείψει. Η αλλαγή στάσης μέσα σε 48 ώρες δεν δείχνει ευαισθησία — δείχνει φόβο. Και επιβεβαιώνει ότι η αρχική απόφαση ήταν λανθασμένη και βαθιά αντικοινωνική.
Την ίδια στιγμή, η εικόνα γίνεται ακόμα πιο προκλητική: εκατοντάδες εκατομμύρια σε μερίσματα, δεκάδες εκατομμύρια σε μπόνους και επαναγορές μετοχών, και μια τράπεζα που συνεχίζει να ωφελείται από κρατικές διευκολύνσεις. Και παρ’ όλα αυτά, αδυνατεί —ή αρνείται— να διατηρήσει μια βασική υπηρεσία σε ένα ακριτικό χωριό.
Η υποχώρηση της Πειραιώς δεν είναι λύση. Είναι μια προσωρινή αναδίπλωση. Ο Δήμος Πωγωνίου οφείλει να επιμείνει σε δεσμεύσεις με σαφείς όρους, όχι σε αόριστες υποσχέσεις. Να απαιτήσει κατάργηση των χρεώσεων και να διατηρήσει την πίεση μέχρι την πλήρη αποκατάσταση της υπηρεσίας.
Το Δελβινάκι κέρδισε μια μάχη. Αλλά το ζήτημα δεν είναι τοπικό — είναι βαθιά πολιτικό και κοινωνικό. Και όσο οι τράπεζες αντιμετωπίζουν την περιφέρεια ως κόστος, η σύγκρουση αυτή θα επανέρχεται.
Η Πειραιώς δεν πείστηκε. Απλώς φοβήθηκε. Και αυτό λέει πολλά.
Από την εφημερίδα «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» 29-5-2026
