Ο Ιούλιος του 1943 αποτελεί μία από τις πιο σκοτεινές περιόδους στη σύγχρονη ιστορία της Ηπείρου, καθώς δεκάδες χωριά βρέθηκαν αντιμέτωπα με τις θηριωδίες των γερμανικών κατοχικών δυνάμεων. Μαζικές εκτελέσεις αμάχων, καταστροφές οικισμών και πυρπολήσεις σπιτιών και εκκλησιών σημάδεψαν ανεξίτηλα την περιοχή.
Ανάμεσα στα λιγότερο γνωστά ολοκαυτώματα της Ηπείρου συγκαταλέγεται εκείνο της Χίνκας, στον σημερινό Δήμο Ζίτσας. Οι γερμανικές δυνάμεις κατοχής εκτέλεσαν τρεις κατοίκους, πυρπόλησαν 74 από τα 80 σπίτια του χωριού, το σχολείο, το παρεκκλήσι της Αγίας Τριάδας και 53 αποθήκες, αφήνοντας πίσω τους εκτεταμένες καταστροφές.
Την Κυριακή, ο Δήμος Ζίτσας και η Τοπική Κοινότητα Χίνκας διοργάνωσαν εκδήλωση μνήμης προς τιμήν των θυμάτων, αποτίοντας φόρο τιμής στους ανθρώπους που έχασαν τη ζωή τους και αναδεικνύοντας τη σημασία της διατήρησης της ιστορικής μνήμης.
Οι εκδηλώσεις ξεκίνησαν με επιμνημόσυνη δέηση στο μνημείο των θυμάτων, ακολούθησε κατάθεση στεφάνων και στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε η κεντρική εκδήλωση στην αίθουσα του παλιού σχολείου του χωριού.
Ο πρόεδρος της Τοπικής Κοινότητας, Ευάγγελος Ιωάννου, ευχαρίστησε όσους συμμετείχαν στις εκδηλώσεις, ενώ ανέγνωσε και τον χαιρετισμό της Βρετανικής Πρεσβείας. Στο πλαίσιο της εκδήλωσης τιμήθηκε επίσης η μνήμη του Βρετανού Τζον Πάτρικ Μοράν, ο οποίος συμμετείχε μαζί με ομάδα ανταρτών του ΕΔΕΣ στην ανατίναξη της γέφυρας Σουλόπουλου, γνωστής τότε ως «γεφύρι του Γκίνου».
Ακολούθησαν ομιλίες από τον πρόεδρο της Μαρτυρικής Κοινότητας Λιγκιάδων και εκπρόσωπο του Δικτύου Μαρτυρικών Πόλεων και Χωριών Ελλάδας, Κωνσταντίνο Φούκα, καθώς και από τον ιστορικό ερευνητή Αλέξανδρο Ράπτη, ο οποίος παρουσίασε το χρονικό του Ολοκαυτώματος της Χίνκας, αξιοποιώντας ιστορικά τεκμήρια και μαρτυρίες.
Χαιρετισμούς απηύθυναν επίσης ο βουλευτής Ιωαννίνων Ιωάννης Τσίμαρης, ο δήμαρχος Ζίτσας Μιχάλης Πλιάκος, η αντιδήμαρχος Κατερίνα Μπαλάφα και η αντιπεριφερειάρχης Κατερίνα Αρλέτου.
Ιδιαίτερα συγκινητική ήταν η παρέμβαση του Γρηγόρη Τσίτου, εγγονού του δασκάλου της Χίνκας, ο οποίος συνελήφθη από τις γερμανικές δυνάμεις την ημέρα του Ολοκαυτώματος, κρατήθηκε στα υπόγεια της Ζωσιμαίας Σχολής στα Ιωάννινα και τον Αύγουστο του 1943 απαγχονίστηκε στη Φλώρινα μαζί με ακόμη 14 Έλληνες, αποτελώντας μία ακόμη τραγική σελίδα της περιόδου της Κατοχής.
