Κυριακή 26.05.2024
More

    Μέτρα επί μέτρων για τη βία ανηλίκων

    Γιατί αυξάνεται η νεανική βία; Γιατί δεν επαρκούν τα μέτρα αντιμετώπισή τους; Τα ερωτήματα αυτά επανέρχονται κατά καιρούς προκαλώντας συνήθως ένα νέο κύμα εξαγγελιών και νέων μέτρων. Μέτρα τα οποία συνήθως δεν αξιολογούνται για την αποτελεσματικότητά τους και τα οποία συνήθως επαναλαμβάνονται με παρόμοιες μορφές και σε επόμενες φάσεις. Θυμόμαστε όλοι μας πόσο είχε αναδειχθεί παλιότερα το πρόβλημα του μπούλινγκ το οποίο και συνεχίζει να υφίσταται και περιλαμβάνεται και στο ευρύτερο φαινόμενο της βίας ανηλίκων.

    Αυτές καθ’ αυτές οι μορφές βίας εξελίσσονται. Πλέον έχουμε τη χρήση διαδικτυακών μέσων και εφαρμογών ή και των κινητών ενώ διαδεδομένη είναι η παραβίαση προσωπικών δεδομένων.

    Νέες εποχές, νέες τάσεις. Το αν η εξέλιξη της τεχνολογίας ευνοεί την ανάπτυξη κακοποιητικών συμπεριφορών είναι ένα θέμα για μελέτη, όμως παραμένει το ερώτημα γιατί αναπτύσσεται η βία μεταξύ των ανηλίκων.

    Τα σχολεία θα μπορούσαν να κάνουν κάτι; Είναι άλλο ερώτημα που έρχεται συχνά στο προσκήνιο. Και είναι αλήθεια ότι το σχολείο αποτελεί ακόμα έναν θεσμό διαπαιδαγώγησης τον οποίο εμπιστεύεται η ελληνική κοινωνία. Μήπως όμως το σχολείο έχει μετατραπεί και σε έναν ελάχιστο πια θεσμό-ανάχωμα σε μία κοινωνία που μοιάζει από παντού ρηγματωμένη; Γιατί αν δεν λειτουργεί η οικογένεια, αν δεν υπάρχει κοινωνική συνοχή, αν δεν λειτουργούν οι προνοιακοί θεσμοί, τότε πόσο θα αντέξει και το σχολείο να αντιμετωπίζει μόνο του τις καταστάσεις που δημιουργούνται;

    Κι επειδή μιλάμε για το ελληνικό σχολείο ας έχουμε υπόψη ότι μιλάμε για έναν θεσμό υποστελεχωμένο, με προσωπικό που σχεδόν κατά το ήμισυ εργάζεται ως αναπλήρωση ή με ωράρια σε πολλές σχολικές μονάδες, με παλιό κτιριακό δυναμικό, με μεγάλο φόρτο δράσεων πάνω από τις μεγάλες έτσι κι αλλιώς ανάγκες στην βασική μόρφωση και γνώση.

    Προφανώς και μέτρα όπως οι ψηφιακές πλατφόρμες που βοηθήσουν στο να γίνονται πιο εύκολα καταγγελίες, θα συνδράμουν ώστε να μην κρύβεται η βία, στη σιωπή.

    Αλλά οι μεγάλες ποινές, μία αίσθηση πειθάρχησης από ένα αναποτελεσματικό παρελθόν και κυρίως αυτή η αίσθηση κοινωνικής ερήμωσης γύρω από τη ζωή των νέων ανθρώπων, δεν είναι παράγοντες που υπόσχονται μεγάλες αλλαγές.

     

     

    ΦΙΛΗΜΩΝ ΚΑΡΑΜΗΤΣΟΣ

    ΜΗ ΧΑΣΕΤΕ

    ΔΗΜΟΦΙΛΗ