Πάλι αλλαγή στα σχολικά βιβλία. Καλύτερα από τα πριν; Χειρότερα;
Το «πολλαπλό βιβλίο» δεν είναι μεταρρύθμιση όσο και αν παρουσιάζεται σαν μεγάλη μεταρρύθμιση.
Λένε πως η επιλογή βιβλίου (όταν υπάρχει) θα είναι πλουραλισμός, θα υπάρχει ευελιξία στην σχολική τάξη, θ’ αγαπήσει ο μαθητής το βιβλίο… Μιλάνε για αρτιότητα και μεθοδικότητα…
Μελέτησα το βιβλίο Γεωμετρίας για την Α Λυκείου και δυο από τα βιβλία Άλγεβρας για την Α Λυκείου. Μου πήρε η προσπάθεια αυτή πάνω από ογδόντα ώρες.
Απογοητεύτηκα από τα βιβλία. Πέταξα και τις σημειώσεις που είχα κρατήσει.
Σκέφτομαι να τις ξαναγράψω, αλλά στο καλάθι των αχρήστων θα πάνε, όπως και πριν από χρόνια για τα βιβλία Μαθηματικών του Γυμνασίου.
Την ώρα που μελετούσα τα βιβλία αυτά, το μυαλό μου πήγε στους δασκάλους του Δημοτικού, τους καθηγητές του Γυμνασίου και της Α τάξης του Λυκείου που είχαν πολύ λίγο χρόνο για να επιλέξουν βιβλίο και ιδιαίτερα τους δασκάλους του Δημοτικού, που έπρεπε να μελετήσουν το λιγότερο 15 (δεκαπέντε) βιβλία!
Οι επιλογές είναι περιορισμένες, σε κάποια δεν υπάρχει επιλογή.
Έχουμε συγκέντρωση σε λίγους εκδότες. Άρα ο ανταγωνισμός είναι περιορισμένος.
Η «πολλαπλότητα» δεν σημαίνει αναγκαστικά και ποικιλία προσεγγίσεων, μεθοδικότητα, ευχάριστη παρουσίαση, μεθοδικός τρόπος γραφής, πληρότητα.
Οι δαπάνες για την παιδεία πρέπει ν’ αυξηθούν, για να ελπίζουμε, για να έχουμε μάτια ανοιχτά, μάτια που ν’ αγαπούν, μάτια που να βλέπουν τον ίδιο κόσμο, μάτια που να ζουν στον ίδιο κόσμο. Μάτια που ν’ αρνούνται να ξεπουλήσουν τη ζωή με το κομμάτι.
Γιώργος Μακρίδης
Από την εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» 25-8-2026
