Με αφορμή το χθεσινό ρεπορτάζ της «Ε» σχετικά με τα αιτήματα πολιτών προς τον Δ. Ιωαννιτών για αποζημιώσεις λόγω ζημιών στα οχήματά τους, μετά από πτώση σε λακκούβες είναι ευκαιρία, να ανοίξει μία συζήτηση…
Το ένα σκέλος έχει να κάνει με την κατάσταση των δρόμων στην πόλη που είναι και απαράδεκτη και – κυρίως αυτό – επικίνδυνη…
Το δεύτερο σκέλος έχει να κάνει με τις αποζημιώσεις που αξιώνουν οι πολίτες από τον Δήμο…
Υπάρχει κι ένα ακόμη σκέλος όμως που είναι οι γνωμοδοτήσεις -εισηγήσεις της Νομικής Υπηρεσίας του Δήμου προς την Δημ. Επιτροπή που αποφαίνεται επί των αιτημάτων των πολιτών…
Και άλλες φορές στο παρελθόν με άλλες αφορμές έχουμε ασχοληθεί με το ζήτημα των γνωμοδοτήσεων και έχουμε εκφράσει τη θέση μας που είναι πως ο εντολέας, άρα αυτός που πληρώνει, μπορεί να έχει τη διασφάλιση – διαβεβαίωση για τη γνωμοδότηση που θα λάβει…
Προς ποια κατεύθυνση θέλει να κινηθεί η γνωμοδότηση του νομικού συμβούλου…
Είναι τόσο εύκολο μάλιστα που αν ζητήσει κάποιος από δύο νομικούς της ίδιας υπηρεσίας δύο διαφορετικές γνωμοδοτήσεις για την ίδια υπόθεση, θα τις έχει στα χέρια του…
Έτσι λοιπόν φρονούμε, ότι οι γνωμοδοτήσεις για τις συγκεκριμένες περιπτώσεις που ασχοληθήκαμε στο ρεπορτάζ δεν πρέπει να γίνονται αποδεκτές «με κλειστά μάτια» αλλά πρέπει να εξετάζεται κάθε περίπτωση ξεχωριστά…
Διότι πράγματι υπάρχουν κάποια αιτήματα πολιτών που είναι υπερβολικά, κάποια άλλα που δεν συμπεριλαμβάνουν καν τα απαιτούμενα παραστατικά, κάποια άλλα που συμπεριλαμβάνουν «τη μάνα τους και τον πατέρα τους», αλλά αυτό δε σημαίνει, ότι όλα πρέπει να τσουβαλιάζονται στην ίδια λογική…
Υπό αυτό το σκεπτικό λοιπόν, θεωρούμε πως τα μέλη της Επιτροπής, δεν πρέπει να αποδέχονται γνωμοδοτήσεις που κατατείνουν (μόνον) στην εκτίμηση πως θα έπρεπε ο οδηγός του οχήματος να έχει φρενάρει για να πέσει πιο «μαλακά» στη λακκούβα ή να έχει κάνει ελιγμό και ούτω καθεξής…
Αυτό δε συνιστά γνωμοδότηση, αλλά αυθαίρετη ερμηνεία των συνθηκών του συμβάντος, καθώς ο οδηγός μπορεί να ισχυριστεί ότι και ελιγμό έκανε και ότι φρέναρε…
Και ότι αν δεν είχε φρενάρει, η ζημιά θα μπορούσε να είναι πολύ μεγαλύτερη…
Ποιος μπορεί να αποδείξει το αντίθετο; Κανείς. Επομένως έχουμε το λόγο του ενός απέναντι στον λόγο του άλλου…
Στην περίπτωση αυτή όμως ο λόγος του ενός, είναι ο λόγος του «ισχυρού» που είναι ο Δήμος που αποφασίζει και ο λόγος του «άλλου» είναι ο λόγος του «αδύναμου» πολίτη – θύματος…
Που και δεν είχε σκοπό να πέσει σε κάποια λακκούβα, ούτε είχε σκοπό να θέσει σε κίνδυνο τη ζωή του ή των επιβαινόντων στο όχημα, ούτε και ευθύνεται για την κακή κατάσταση του οδοστρώματος…
Μας θυμίζει δηλαδή όλη αυτή η ιστορία την έκφραση «και κερατάς και δαρμένος»…
Γι’ αυτό επιμένουμε και λέμε πως ας μπαίνουν και λίγο στην ουσία της κάθε υπόθεσης τα μέλη της Δημ. Επιτροπής και να μη μένουν στη γνωμοδότηση λες και είναι θέσφατο που δε μπορεί να αμφισβητηθεί…
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
από την εφημερίδα «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» 18-4-2026
