Μία ωραία εικόνα είναι όταν βλέπεις πολλά παιδιά να συμμετέχουν σε ένα γεγονός, έναν αθλητικό αγώνα, μία καλλιτεχνική παράσταση, μία εκπαιδευτική δράση. Σου δίνει τόση ζωντανή αυτή η εικόνα, δύναμη, αίσθηση ότι αξίζει τον κόπο να κάνεις κάτι για αυτά τα παιδιά.
Κι αυτό που χρειάζεται να κάνουμε για τα παιδιά είναι να δημιουργήσουμε τις συνθήκες για να δημιουργήσουν. Μην...
Τα παλιά κόλπα πάλιωσαν. Τα βαρέθηκε κι ο κόσμος, που έτσι κι αλλιώς έχει πολλά περισσότερα προβλήματα. Οπότε δεν λειτουργούν. Κι αν πάνε να λειτουργήσουν καταλήγουν σε φάρσα. Χωρίς να σημαίνει ότι δεν παίζουν ξανά.
Ο παραγοντισμός είναι ένα τέτοιο παλιό κόλπο. Να είσαι γενικώς «παράγων». Χωρίς άλλες ιδιότητες, χωρίς περιεχόμενο. Όχι δημόσιο πρόσωπο με ευκρινή λόγο που σε διαφοροποιεί....
Σημαντική η ημερίδα για τον Τύπο των Ιωαννίνων σήμερα από την ΕΗΜ, η οποία δείχνει εδώ και αντανακλαστικά και ενδιαφέρον για ένα καίριο μέρος της πολιτιστικής και κοινωνικής ζωής του τόπου όπως είναι οι εφημερίδες. Και δεν είναι μόνο το επιστημονικό ζήτημα που προκύπτει, με την επιστήμη της Ιστορίας να καλείται να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις που θέτει η παρουσία...
Με ένα ποσό 24 εκατ. ευρώ από το Ταμείο Ανάκαμψης συν ακόμα ένα ποσό από τα τομεακά προγράμματα, σύμφωνα με πληροφορίες, η Ήπειρος μπορεί να προχωρήσει σε σημαντικά οδικά έργα με κυκλικούς κόμβους στο οδικό της δίκτυο και την προώθηση του δρόμου από τα Πηγάδια προς την Πλάκα και τα Τζουμέρκα. Το πρόγραμμα οδικής ασφάλειας από το Ταμείο Ανάκαμψης...
Είναι ο καιρός που μιλάμε για αρρώστιες, επιδημίες και θανάτους. Είναι η πανδημία που μας έχει σηκώσει τις κεραίες και πιάνουμε όλη αυτή την κουβέντα και αναρωτιόμαστε αν είμαστε καλά ή γιατί ακούμε συνέχεια για ασθένειες και ιατρικές θεραπείες.
Αλλά δεν φταίει μάλλον ο καινούργιος ιός. Είναι πιο πολύ αυτό το αίσθημα της ανησυχίας που ξύπνησε μέσα μας τα δύο...
Συνηθισμένοι ως και εθισμένοι να βλέπουμε επί δεκαετίες τα θέματα της πόλης μέσα από τα μάτια του μικρόκοσμου στον οποίο διαβιεί ο καθένας μας και ειδικά μέσα από τις διαδρομές της μικροπολιτικής, καταλήγουμε να μη βλέπουμε τη μεγάλη εικόνα και να χάνουνε τον ορίζοντα που βλέπουν οι πολλοί.
Παράδειγμα είναι η συζήτηση που ξεσπά με θέματα όπως η αξιοποίηση του...
Το χειρότερο που έχει γίνει με τον ακραίο λόγο, τη βία και τη φασιστική λογική είναι ότι έχει κανονικοποιηθεί, ότι έχει φτάσει να μοιάζει φυσικό φαινόμενο. Κι αυτό έχει να κάνει και με την άνοδο της πολιτικής ακροδεξιάς γιατί ως ένα βαθμό όταν κάποιος βλέπει και κάποιον πολιτικό να μιλάει με άγρια βία και μισαλλοδοξία, τον μιμείται ή αισθάνεται...
Αν δούμε από μία απόσταση τα προβλήματα, αλλά και τις προκλήσεις, που αντιμετωπίζει η πόλη των Ιωαννίνων, θα κατανοήσουμε σχετικά εύκολα ότι το κύριο εμπόδιο για τις λύσεις και τις διεξόδους, είναι ο χρόνος. Δεν δίνουμε σημασία στο θέμα του χρόνου γιατί λειτουργούμε σαν είμαστε σε ένα συνεχές παρόν, σαν να συμβαίνουν όλα τώρα, σήμερα, χωρίς προϊστορία και χωρίς...
Η «τσιγγανοφοβία» είναι ίσως ένας από τους παλιότερους ρατσισμούς που επιβιώνει ακόμα. Και δεν είναι μικρό το φαινόμενο. Όταν αρχίζει μια κουβέντα με το «ναι, αλλά και οι τσιγγάνοι…», όταν μπαίνει πάντα ένα «αλλά», και μία γενίκευση για «όλους αυτούς», τότε κινούμαστε στο πεδίο του ρατσισμού.
Και το θέμα δεν είναι απλώς να διατηρήσουμε τη σωστή ονομασία «Ρομά» που καλύπτει...
Δεν είναι μικρό θέμα η επανεκκίνηση της παραχώρησης του στρατοπέδου Βελισσαρίου στην πόλη. Αφενός, φαίνεται από τα στοιχεία ότι οι συζητήσεις έχουν προχωρήσει και αφετέρου, είναι θέμα που έχει να κάνει με το μέλλον της πόλης και αφορά τις ανάγκες της τοπικής κοινωνίας. Κι έρχεται σχεδόν μία δεκαετία μετά την πρώτη προσπάθεια που έγινε από τον Δήμο.
Το ότι θα...
Μερικές νύχτες της εβδομάδας, τις περισσότερες, η πόλη είναι τρομερά έρημη. Δεν συναντάς άνθρωπο για κάμποσο αν περπατάς και μιλάμε για τις 10 και τις 11τη νύχτα και κοντά στο κέντρο. Αν έχει και τη γνωστή ομίχλη και υγρασία είναι ως και σκιαχτικά τα πράγματα. Σαν να βγήκαμε στο χωριό ως την πλατεία.
Αυτή η ερημιά εξηγείται μόνο από τα...
Ένα παράδοξο αρχίζει και οικοδομείται γύρω από τις τοπικές εκλογές που θα γίνουν τον Οκτώβριο του 2023. Ενώ έχει αυξηθεί το ενδιαφέρον για συμμετοχή στα ψηφοδέλτια, ανακοινώνονται νέες παρατάξεις και οι επικεφαλής κάνουν επαφές με πρόσωπα που θα δυναμώσουν το εγχείρημά τους, η πολιτική και ιδεολογική αντιπαλότητα είναι σαν να μην υπάρχει. Σαν να μην υπάρχει κάποιο πολιτικό ζήτημα...
Έρχεται η ζωή και σου κόβει ένα φούσκο κι είναι όλος δικός σου. Κι όχι σε τίποτα μεγάλες στιγμές που λες μπορεί και να υπάρχει και αυτό το ενδεχόμενο και θα κάνω υπομονή, αλλά κάθε μέρα, σε όλα τα μικρά, αυτά που τα λες κι ασήμαντα και νομίζεις ότι κάπως τα καταφέρνεις.
Πέφτουν οι ήττες κι οι ματαιώσεις κατακέφαλα κι...
Λένε ότι οι εκλογές κρίνονται στην οικονομία και από την τσέπη του ψηφοφόρου. Λογικό ακούγεται, αν και χρειάζεται διευκρινίσεις. Γιατί άλλο είναι να σκέφτεσαι τι σου έλλειψε, τι σου πήρε η κυβερνητική πολιτική και άλλο πώς θα πάρεις, πώς θα μετέχεις κι εσύ στο μοίρασμα της πίτας. Σε άλλους η τσέπη αδειάζει και σε άλλους γεμίζει και λέμε ότι...
Ακηδεμόνευτα, χωρίς πάτρωνες, με τους φίλους και τις φίλες μας, με τους συντρόφους μας, να περπατάμε ανάμεσα στο πλήθος και να είμαστε κομμάτι του, να νιώθουμε ένα. Δεν υπάρχει άλλος δρόμος. Κάθε μέρα ξυπνάμε με το άγχος στη γλώσσα μας, κάθε μέρα και μία τραγωδία, κάθε νύχτα και οι φόβοι μας.
Ανυποχώρητα, όσο μας παίρνει και όσο μπορούμε. Δεν γίνεται...
Ο χρόνος των εκλογών έχει μετατραπεί σε ένα καθημερινό πια παίγνιο της ειδησεογραφίας, σε βαθμό που πλέον χάνεται η έννοια της πρόβλεψης.
Από τον περασμένο Ιούλιο άρχισαν και γράφονται ή διαδίδονται προβλέψεις με συγκεκριμένες ημερομηνίες, οι οποίες καίγονται με την παρέλευση εβδομάδας για να αντικατασταθούν από άλλες. Και υπό αυτήν την έννοια δεν έχουν και νόημα πια οι υποθέσεις αφού...
Από όταν ξέσπασε η μεγάλη κρίση, είδαμε πολύ κόσμο να προσπαθεί να βρει απαντήσεις και εξηγήσεις. Γιατί μας συνέβησαν εμάς όλα αυτά; Τι φταίει; Ακόμα και σήμερα ίδια είναι τα ερωτήματα; Και μοιάζουν οι κρίσεις να είναι συνεχώς έκτακτες και απρόσμενες. Ενώ αν το καλοσκεφτούμε είμαστε σε κρίση ήδη από το 2009. Πώς περνάνε τα χρόνια…
Και δεν είναι τόσο...
Είναι διαδεδομένη μία άποψη που θέλει τα πάντα να είναι ζήτημα ελεύθερης αγοράς. Απλώς συμβαίνουν τα πράγματα, έτσι είναι η τύχη τους μέσα στον ανταγωνισμό. Λίγο πολύ το ίδιο λένε σε εκατομμύρια πολίτες που έχουν δανειστεί για να έχουν ένα διαμέρισμα τώρα που διπλασιάζεται το επιτόκιο του δανεισμού. Κάπως σαν «ας προσέχατε».
Κι όμως, δεν είχαν αφεθεί όλα στην τύχη...
Αυτό που είχαμε παρατηρήσει στην κρίση ήταν ότι… αργούσαν τα Χριστούγεννα. Όπως και με όλες τις μεγάλες γιορτές τότε, έπρεπε να φτάσουν οι τελευταίες ημέρες για να πιάσουμε κάποιο διαφορετικό άρωμα στην ατμόσφαιρα. Κι ήταν και λογικό, αφενός γιατί είχαμε άλλα προβλήματα στο κεφάλι μας που μας απασχολούσαν συνέχεια, αφετέρου γιατί δεν μπορούσαμε οικονομικά να ακολουθήσουμε τις παλιές καταναλωτικές...
Αν θέλαμε να επιλέξουμε ένα τρίπτυχο στόχων για το πώς θα θέλαμε τον τόπο μας σε δέκα χρόνια, ένα όραμα πάνω στο οποίο θα δούλευαν όλες οι πολιτικές που έχουμε διαθέσιμες, ποιο θα ήταν; Ας προτείνουμε τρία σημεία.
Θα θέλαμε:
Μία Ήπειρο, πλήρως «πράσινη» και οικολογική
Μία Ήπειρο, πλήρως ψηφιοποιημένη
Μία Ήπειρο, με εργασία και αξιοσημείωτο βιοτικό επίπεδο για όλους.
Ωραίο ακούγεται. Σαν αυτά...