Στις 18 Μαρτίου, αύριο δηλαδή, συνεδριάζει το Πειθαρχικό, με ελεγχόμενο τον Περιφερειάρχη Ηπείρου κ. Αλ. Καχριμάνη, αλλά και την αντιπεριφερειάρχη κ. Αγνή Νάκου, για υποθέσεις που αφορούν απευθείας αναθέσεις, κατατμήσεις, κατεπείγοντα και διαδικασίες που – σύμφωνα με τα πορίσματα της Εθνικής Αρχής Διαφάνειας – συνιστούν σοβαρή παράβαση καθήκοντος.
Κι όμως. Στις 17 Μαρτίου, μία ακριβώς ημέρα πριν, η συνεδρίαση της Περιφερειακής Επιτροπής αποτυπώνει μια εικόνα που δεν δείχνει καμία θεσμική επιφυλακή. Καμία αναστολή. Καμία αναπροσαρμογή πρακτικής. Καμία αίσθηση ότι η Περιφέρεια βρίσκεται υπό πειθαρχικό έλεγχο. Η εικόνα που προκύπτει είναι εντυπωσιακά οικεία.
Συστηματική επίκληση του άρθρου 32 παρ. 2γ Ν.4412/2016 («κατεπείγον»)
Στη συνεδρίαση της 17ης Μαρτίου καταγράφονται πολλαπλές προσφυγές στη διαδικασία διαπραγμάτευσης χωρίς προηγούμενη δημοσίευση λόγω κατεπείγουσας ανάγκης για έργα σε: Π.Ε. Άρτας (Μεγάρχη–Φωτεινό, Γουριανά), Περιφέρεια Ηπείρου (Άγναντα), Π.Ε. Ιωαννίνων (Κουτσελιό, 32η επαρχιακή, 24β επαρχιακή κ.λπ.), τεχνικός σύμβουλος Παράκαμψης Φιλιππιάδας. Το «κατεπείγον» όμως, σύμφωνα με τον νόμο, οφείλει να είναι απρόβλεπτο και μη οφειλόμενο σε πλημμελή προγραμματισμό. Όταν η εξαίρεση γίνεται επαναλαμβανόμενος μηχανισμός, δημιουργείται εύλογο ερώτημα: Πρόκειται για πραγματικά έκτακτες ανάγκες ή για σταθερή διοικητική επιλογή παράκαμψης ανοικτών διαδικασιών; Σε αρκετές περιπτώσεις γίνεται επίκληση «έντονων βροχοπτώσεων» χωρίς σαφή αναφορά σε συγκεκριμένη ημερομηνία θεομηνίας ή κήρυξη έκτακτης ανάγκης στην ημερήσια διάταξη. Ακριβώς το ίδιο μοτίβο που εντόπισε η ΕΑΔ.
Πολλαπλές «άμεσες αποκαταστάσεις» – κατακερματισμένο αντικείμενο
Η ημερήσια διάταξη βρίθει από τίτλους όπως: «Άμεση αποκατάσταση βατότητας», «Άμεση απομάκρυνση προϊόντων κατολίσθησης», «Καθαρισμός ερεισμάτων», «Διευθέτηση ρέματος», «Συντήρηση ηλεκτροφωτισμού». Όταν παρόμοιες παρεμβάσεις εμφανίζονται επαναλαμβανόμενα, τίθεται ζήτημα πιθανής κατάτμησης ενιαίου αντικειμένου. Η ΕΑΔ είχε καταγράψει εκατοντάδες κατατμήσεις.
Στις 17 Μαρτίου, το μοτίβο μικρών τεχνικών παρεμβάσεων συνεχίζεται. Σαν να μην υπήρξε ποτέ έλεγχος.
Πλήθος ΑΠΕ και συμπληρωματικών συμβάσεων
Στη συνεδρίαση καταγράφονται: 2οι ανακεφαλαιωτικοί πίνακες, υπερβατικοί λόγω αναθεώρησης, συμπληρωματικές συμβάσεις, παρατάσεις έργων. Όταν οι υπερβάσεις και οι τροποποιήσεις είναι συχνές, γεννάται ερώτημα: Ή οι αρχικές μελέτες είναι συστηματικά ανεπαρκείς, ή οι αρχικοί προϋπολογισμοί υποεκτιμώνται, ή ακολουθείται πρακτική χαμηλής αρχικής δέσμευσης και μεταγενέστερης αύξησης. Αυτό ακριβώς είχε επισημανθεί και στα πορίσματα για τη μεταφορά και εγκατάσταση του εξοπλισμού της ξιφασκίας.
Εκ των υστέρων εγκρίσεις αποφάσεων Περιφερειάρχη
Στη συνεδρίαση της 17ης Μαρτίου περιλαμβάνονται επανειλημμένες διατυπώσεις: «Έγκριση της αριθμ. πρωτ. … απόφασης του Περιφερειάρχη» Δηλαδή, η Επιτροπή καλείται να επικυρώσει ήδη ειλημμένες αποφάσεις. Εάν δεν συντρέχουν πραγματικές κατεπείγουσες συνθήκες, δημιουργείται σοβαρό θεσμικό ζήτημα: Η Επιτροπή εμφανίζεται να λειτουργεί επικυρωτικά και όχι ελεγκτικά. Αυτό ήταν κεντρικό στοιχείο της κριτικής της ΕΑΔ.
Ο «ευαίσθητος» αριθμός: 24.800 €
Στη συνεδρίαση εμφανίζεται Προγραμματική Σύμβαση «Κεφαλοτύρι Πίνδου» με προϋπολογισμό 24.800 €. Τυπικά πρόκειται για προγραμματική σύμβαση. Πολιτικά όμως, το ποσό αυτό είναι φορτισμένο. Στα πορίσματα της ΕΑΔ, το 24.800 € εμφανιζόταν επαναλαμβανόμενα ως «οριακό» ύψος απευθείας αναθέσεων. Όταν ο ίδιος αριθμός επανέρχεται, το ζήτημα δεν είναι λογιστικό. Είναι θεσμικό.
Υπερσυγκέντρωση δεκάδων τεχνικών θεμάτων σε μία συνεδρίαση
Η ημερήσια διάταξη της 17ης Μαρτίου είναι εκτενέστατη. Δεκάδες τεχνικά ζητήματα εγκρίνονται σε μία συνεδρίαση. Θεσμικά τίθεται ερώτημα: Είναι εφικτός ουσιαστικός έλεγχος όταν συσσωρεύονται τόσα σύνθετα θέματα; Ή δημιουργείται συνθήκη τυπικής διεκπεραίωσης;
Το πολιτικό και θεσμικό ερώτημα
Στις 18 Μαρτίου το Πειθαρχικό συνεδριάζει για: κατατμήσεις, απευθείας αναθέσεις, κατεπείγοντα, παράκαμψη ελέγχων. Στις 17 Μαρτίου, η ίδια ακριβώς διοικητική λογική εμφανίζεται σε πλήρη ανάπτυξη. Σαν να μην υπήρξε έλεγχος. Σαν να μην συντάχθηκαν πορίσματα δεκάδων σελίδων. Σαν να μην εισηγήθηκε η Αρχή την αναζήτηση πειθαρχικών ευθυνών.
Σαν να μη συνεδριάζει την επόμενη μέρα το Πειθαρχικό για τα ίδια ζητήματα. Και εδώ τίθεται το κεντρικό ερώτημα: Αν μία διοίκηση συνεχίζει ακριβώς την ίδια πρακτική μία μέρα πριν από πειθαρχική κρίση για αυτήν ακριβώς την πρακτική, αυτό τι είναι;
Θεσμική αυτοπεποίθηση; Διοικητική αδράνεια; Ή ευθεία περιφρόνηση της έννοιας του ελέγχου; Γιατί αν αυτό δεν συνιστά αμφισβήτηση στην πράξη της εποπτείας, του νόμου και των θεσμών, τότε τι ακριβώς συνιστά; Η αυριανή συνεδρίαση του Πειθαρχικού δεν αφορά μόνο πρόσωπα. Αφορά το ερώτημα αν ο έλεγχος στην Τοπική Αυτοδιοίκηση έχει πραγματικό νόημα — ή αν παραμένει απλώς μια τυπική διαδικασία που δεν αλλάζει τίποτα.
Από την εφημερίδα «ΠΡΩΙΝΑ ΝΕΑ» 17-3-2026
