Ας πούμε γίνονται εκλογές τον Σεπτέμβριο. Τι θα μπορούσε να ισχυριστεί ένας φανατικός υποστηρικτής της κυβέρνησης στην απλή καθομιλουμένη:
– Μπήκε η Αστυνομία στα πανεπιστήμια, τέρμα στην ανομία
– Μπήκε τάξη στις διαδηλώσεις.
– Αξιοποιούνται δημόσιες εκτάσεις για επενδύσεις.
– Στις πανεπιστημιακές σχολές μπαίνουν μόνο καλοί μαθητές.
Πάνω κάτω, έτσι θα είναι ο προεκλογικός διάλογος.Όμως θα υπάρχει και αντίλογος:
– Χρειάζεται η Αστυνομία στα Πανεπιστήμια;
– Δεν έχει δικαίωμα ο κόσμος να διαδηλώνει και να εκφράζεται αν νομίζει ότι αδικείται;
– Πρέπει να προστατευθεί ο δημόσιος χώρος από ιδιωτικά συμφέροντα;
– Πού θα στραφούν για μόρφωση όσα παιδιά δεν θα μπορούν να μπουν σε σχολές;
Αυτή η διάσταση απόψεων όμως και συχνά και ο διχασμός, μήπως αποκρύπτει και την έλλειψη κουλτούρας διαλόγου στην πολιτική και την κοινωνία μας, ακόμα και σε βασικά θέματα όπως το φυσικό περιβάλλον ή η Παιδεία;
ΦΙΛΗΜΩΝ ΚΑΡΑΜΗΤΣΟΣ
